ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2768

ในขณะเดียวกัน

ซูจือหยูแบกกระเป๋านักเรียนใบหนา กลับมายังคฤหาสน์ตระกูลตู้จากข้างนอกเพียงลำพัง

เมื่อครู่เธอได้เจรจาเงื่อนไขทั้งหมดกับซูอานสุ้น พ่อบ้านที่คุณปู่ซูเฉิงเฟิงส่งมา และเสร็จสิ้นขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงหุ้นของหยวนหยางขนส่งกรุ๊ปของตระกูลซูทั้งหมด

ตอนนี้กิจการเดินเรือขนส่งของตระกูลซูที่เกิดปัญหาใหญ่ได้เป็นของเธอแล้ว

เมื่อกลับมาถึงบ้าน

ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปไหน ทุกคนจึงพากันเข้ามาถาม

ซูจือหยูเพียงแค่บ่ายเบี่ยงบอกว่าออกไปทำธุระ เพื่อเอาหน้ารอดไปก่อน

มีเพียงพี่ชายของเธอ ซูจือเฟย ที่รู้สึกไม่ชอบมาพากล

เขารู้สึกอย่างคลุมเครือว่า ซูจือหยูผู้เป็นน้องสาวน่าจะร่วมมือกับคุณปู่ทำอะไรบางอย่าง

ดังนั้น เขาจึงเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง แล้วโทรศัพท์หาซูเฉิงเฟิง

ทันทีที่โทรศัพท์ต่อติด เขาก็ทนรอไม่ไหวถามไปว่า “คุณปู่ ท่านกับจือหยูเจรจากันสำเร็จแล้วเหรอ?”

ซูเฉิงเฟิงย้อนถาม “ทำไมเหรอ? จือหยูไม่ได้บอกนายเหรอ?”

ซูจือเฟยใจเต้นตุ้บๆ รีบบอกว่า “เปล่าครับ ผมเองก็ไม่ได้ถามเธอ เธอเพิ่งกลับมาจากข้างนอก”

“ใช่” ซูเฉิงเฟิงพูดเบาๆ “จือหยูมาเจรจาเงื่อนไขกับฉัน หยวนหยางขนส่งกรุ๊ปของตระกูลซูที่กำลังระเนระนาด ตอนนี้มาเป็นของเธอแล้ว”

ซูจือเฟยรู้สึกหน้ามืดหัวหมุน

กิจการมูลค่าหลายร้อยพันล้าน คุณท่านนึกจะให้ก็ให้งั้นเหรอ?!

ไม่เพียงแต่ทำให้คุณปู่รู้ว่าเขาไม่พอใจในตัวน้องสาวแท้ๆ มาก แต่ยังทำให้คุณปู่สังเกตเห็นถึงจิตใจที่ถูกครอบงำด้วยความโลภ

ดังนั้นเขาจะต้องข่มความโกรธเอาไว้ในใจ แล้วพูดเสียงเศร้า “เฮ้อ...จือหยูไร้เดียงสาเกินไป…คุณปู่อย่าโกรธเลย ผมจะเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับมาทำธุรกิจนี้ให้สำเร็จโดยเร็ว !”

คำพูดนี้ของซูจือเฟยทำให้ซูเฉิงเฟิงที่เพิ่งเชือดเฉือนไปรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง

เขาอดทอดถอนใจไม่ได้ “จือเฟย นายต่างหากที่รู้จักคิด…”

ในหัวใจของซูจือเฟยกำลังกระอักเลือด แต่ถ้าเขาฟังคุณปู่ต้องรู้สึกยิ่งเบื่อหน่าย ดังนั้นจึงพูดว่า “คุณปู่ครับ ความจริงการยังไม่มอบให้จือหยูก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป กิจการของเราตอนนี้ถูกปราบปรามอยู่ไม่ใช่เหรอ? หากยังไม่ได้อยู่ในมือของจือหยู ก็อาจเกิดการพลิกโฉมใหม่ หากเธอพลิกฟื้นได้อย่างง่ายดายจริง ผมค่อยคิดหาวิธีช่วยให้ท่านสามารถเอาธุรกิจนี้กลับคืนสู่ตระกูลซู ถ้าเป็นเช่นนี้ ทางตระกูลซูของเราไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับความสูญเสียใดๆ ตรงกันข้ามกลับสามารถนั่งรอรับโบนัสแทน”

ซูเฉิงเฟิงกล่าวด้วยความโล่งอก “ฉันดีใจที่นายมีความคิดแบบนี้ แล้วน้องสาวของนาย เธอจะสามารถพลิกฟื้นกิจการนี้ได้หรือไม่…”

เมื่อซูเฉิงเฟิงพูดมาถึงตรงนี้ ก็นิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมา “พูดตามตรง ตอนนี้ฉันก็ตั้งตารอเหมือนกัน!”