ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2777

ไม่นาน เขาก็ได้รับข้อความหนึ่งที่มีหมายเลขโทรศัพท์ของประเทศอเมริกา

เย่เฉินโทรออกไปหมายเลขนี้ รอไม่กี่วินาทีก่อนจะมีสัญญาณบอกว่าโทรติดแล้ว

“ปลายสายมีเสียงของล่ายชิงหวาดังออกมา “ฮัลโหล ใครครับ?”

เย่เฉินพูดสาย “ท่านล่าย ผมเอง เย่เฉิน”

ล่ายชิงหวาฟังเสียงเย่เฉินครั้งเดียวก็ฟังออกแล้ว เขากล่าวด้วยความประหลาดใจ “คุณชายเย่! ทำไมจู่ๆ ถึงโทรหาผมได้ล่ะ?”

เย่เฉินกล่าวว่า “คืออย่างนี้นะ ผมอยากจะถามคุณเรื่องคนคนหนึ่ง ไม่ทราบว่าสะดวกไหม”

ล่ายชิงหวารีบบอกว่า “พูดมาได้เลยครับ”

เย่เฉินถาม “คุณจะรู้คนแก่คนหนึ่งชื่อไหม้เฉิงซินไหม? เขายังเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายจีน”

“ไหม้เฉิงซิน?” ล่ายชิงหวาถามด้วยความประหลาดใจ “คุณชายเย่พบเขาแล้วเหรอ?”

“ใช่” เย่เฉินตอบเบาๆ “พบเขาแล้ว แต่ไม่ได้พบกับเขาส่วนตัว ผมรู้สึกว่าเขามาที่เมืองจินหลิง เพราะต้องการมาหาผม ดังนั้นจึงอยากจะถามคุณเกี่ยวกับเขาหน่อย”

ล่ายชิงหวาถอนหายใจ “ไหม้เฉิงซินรู้ว่าผมมีโอกาสที่ยิ่งใหญ่หลังจากที่ผมได้พบกับคุณในหัวเซี่ย เขาเองก็มีความใฝ่ฝันมากเช่นกัน ดังนั้นจึงต้องการไปที่หัวเซี่ย ประจวบเหมาะกับที่มีคนเชิญเขาไปทำธุระ เขาคำนวณว่าอาจจะมีโอกาสอื่นๆ อีก จึงรีบไปที่นั่น”

เย่เฉินถามอีกว่า “แล้วไหม้เฉิงซินล่ะ เขาเป็นคนยังไง?”

ล่ายชิงหวากล่าวอย่างจริงจัง “เขาเป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ย ทายาทสายตรงของตระกูลไหม้ ผมรู้จักเขามานานหลายปี เขาเป็นคนทำอะไรตรงไปตรงมา ซื่อตรง ไม่เคยทำเรื่องเลวร้าย”

ว่าแล้วล่ายชิงหวาก็กล่าวเสริมว่า “คุณชายเย่ ถ้ามีความเข้าใจผิดใดๆ ระหว่างไอ้ไหม้กับคุณ ได้โปรดเมตตาด้วย คนคนนี้ไม่ได้เป็นคนเลว เขาอาจจะถูกคนไม่ดีหลอกใช้”

เย่เฉินจึงบอกว่า “คุณไม่ต้องกังวล ผมจะจดจำคำพูดคุณไว้ ขอบคุณมากท่านล่าย”

ไหม้เฉิงซินกล่าวอย่างจริงจัง “ผมเคยบอกซูเฉิงเฟิงไปตั้งนานแล้ว เมืองจินหลิงต้องมีคนใหญ่โตซ่อนอยู่เบื้องหลัง แต่เขาก็ยืนกรานที่จะลงมือกับคนใหญ่โตนั่น ครั้งนี้ที่ซวนเฟิงเหนียนมา ก็เพื่อช่วยให้เขาสะสางเรื่องนี้”

จากนั้นไหม้เฉิงซินก็พูดขึ้นอีกว่า “ผมเคยได้ยินชื่อของซวนเฟิงเหนียนมาก่อน คนคนนี้ทำอะไรชั่วร้ายมาก แถมยังครอบครองวิถีซวนซวนเป็นจำนวนมาก ไม่ใช่คนที่พวกเราสามารถยั่วยุได้”

ไมค์ถามอย่างตื่นเต้น “คุณปู่ครับ แล้วที่เขานัดพวกเราไปเจอในครั้งนี้ เขาคิดจะทำอะไร?”

ไหม้เฉิงซินพูดเสียงต่ำ “ฉันเดาว่าเขาน่าจะต้องการเบาะแสบางอย่างจากเรา”

ไมค์พยักหน้าเบาๆ พูดอย่างไม่ค่อยมั่นใจ “แต่หลายวันมานี้เรายังไม่พบเบาะแสที่มีมูลค่าใดๆ เลยนะครับ ถ้าเกิดซวนเฟิงเหนียนยังโทษสมาชิกตระกูลซูอีก พวกเราจะรับมือยังไง?”

ไหม้เฉิงซินถอนหายใจพลางกล่าวว่า “ที่มาเมืองจินหลิงในครั้งนี้ มันเป็นความสะเพร่าของผมเอง ทั้งๆ ที่รู้ว่าเมืองนี้ยากที่จะคาดคะเน แต่ก็ยังบุกเข้ามา เหตุผลหลักคือผมเอาแต่คิดถึงโอกาสและอันตราย แต่กลับมองข้ามว่าโอกาสเป็นเรื่องยากที่จะครอบครอง...”

จากนั้นเขาก็กล่าวเสริมว่า “ตอนนี้ซวนเฟิงเหนียนมาที่เมืองจินหลิง เกรงว่าเรื่องราวจะยิ่งเปลี่ยนแปลงมากขึ้น หากสถานการณ์ยังไม่ชัดเจน เราจะกลับอเมริกา คืนเงินทั้งหมดที่ตระกูลซูให้มาแก่เขา”