คำพูดนี้ของซวนเฟิงเหนียนออก “ไอ้นี่จะต้องคิดว่าที่นี่จะต้องมีรปภ.อยู่หลายคนด้วยแน่เลย อีกอย่างรอบด้านก็ไม่มีผู้คน เป็นที่ทำการฆาตกรรมอย่างดี ปรากฏว่ามาถึงแล้วเห็นมีรปภ.อยู่คนหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่พอใจ”
แต่ว่า คำพูดนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะต่อยังไงดี ดังนั้นจึงทำแค่หัวเราะแห้งๆสองทีถือเป็นการตอบรับ
ในเวลานี้ซวนเฟิงเหนียนมงอไปยังรปภ.ข้างกายที่ไม่ขยับตัว จึงยื่นมือออกไป แล้วจู่ๆก็ตะโกนว่า “กลับมา!”
เห็นเพียงแค่ว่าในผมที่บนหัวของรปภ.คนนั้น จู่ๆก็มีแมลงสีขาวที่ตัวใหญ่เทียบเท่าประมาณปลิงทะเลมุดออกมา แมลงตัวนั้นทั้งขาวทั้งอ้วน ในปากที่กว้างใหญ่มีฟันเล็กสีดำขึ้นเต็มไปหมด แล้วยังมีสิ่งของสีแดงติดอยู่ด้วย ดูแล้วน่าขยะแขยงอย่างมากที่สุด
เมื่อแมลงตัวนั้นมุดออกมาจากหัวของรปภ.คนนั้นแล้ว จู่ๆก็ขยับตัว เหมือนกับปลาคาร์พที่กระโดด และบินขึ้นสู่อากาศ บินตรงมายังในมือของซวนเฟิงเหนียน
ซวนเฟิงเหนียนมือหนึ่งถือแมลงอ้วนนั้นไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งก็ลูบมันอย่างรักใคร
ส่วนแมลงตัวนั้นก็กลิ้งตัวอยู่บนฝ่ามือของเขาไปมา ส่งเสียงจิ๊ๆออกมาอย่างประหลาด
ซวนเฟิงเหนียนลูบคลำไปด้วย แล้วก็พูดไปด้วยว่า “รู้ว่าแกยังกินไม่อิ่ม อย่ารีบ วันนี้มีเพียงแค่ตัวนี้ พรุ่งนี้ฉันค่อยหาอาหารให้แกอีก!”
ตามมาด้วย แมลงตัวนั้นก็ทั้งพลิกตัวและส่งเสียงจิ๊ๆอย่างกับหนู
ซวนเฟิงเหนียนเงยหน้า มองดูไหม้เฉิงซินและไหม้เค่อ ยิ้มเยาะทีหนึ่งแล้วพูดกับแมลงตัวนั้นว่า “สองคนนี้ไม่ใช่อาหารของแก นี่คือเพื่อนของฉัน แกอย่าได้คิดจะก่อกวน นอนพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ให้แกได้กินอิ่มกินดีแน่นอน!”
ไหม้เฉิงซินส่ายหัว และพูดว่า “เห็นบอกว่าคนๆนี้มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากับหลานสาวของคุณซู ไม่แน่อาจจะเป็นคู่รักที่พ้องใจกัน”
“เดิมทีผมคิดอยากจะจับหลานสาวของเขามาทรมานสอบถามให้แน่ชัด แต่คุณท่านซูนั่นใจเสาะคิดมาก บอกว่าแตะใครก็ได้แต่ห้ามแตะหลานสาวเขา ดังนั้นผมเองก็หาจุดทะลุอะไรไม่เจอ”
“ดังนั้นจึงได้อยากให้คุณท่านไหม้สืบหาตามเบาะแสนี้ ดูว่าคุณที่เป็นอาจารย์สามารถทำนายดูดวง จะสามารถหาเบาะแสอะไรได้บ้างมั้ย”
พูดถึงนี่ซวนเฟิงเหนียนก็ถอนหายใจทีหนึ่ง แล้วก็พูดว่า “คุณท่านไหม้ พวกเราทั้งสองฝ่ายควรจะร่วมมือกัน รีบหาตัวคนนั้นออกมาจัดการทิ้ง และก็จะได้รีบแยกย้ายกันกลับ”
“ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันเองก็จะสามารถทำภารกิจที่สองของตระกูลซูได้อย่างรวดเร็วหน่อย และรับเงินกลับประเทศอังกฤษ ส่วนคุณ ก็จะได้รีบกลับสหรัฐอเมริกาของคุณ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...