ล่ายชิงหวาพูดถึงนี่ แล้วก็พูดต่อว่า “ซวนเฟิงเหนียนคนนั้นเข้าสำนักของหม่าเจียฮุยเมื่อประมาณสามสิบกว่าปีก่อน เมื่อสามสิบปีก่อนตอนที่ผมไปพบหม่าเจียฮุยที่ฮ่องกง ก็ยังเคยเจอกับเขาครับ”
“โอ๊ะ?” เย่เฉินถามเพิ่มอย่างสงสัยมากว่า “ในเมื่อหม่าเจียฮุยคนนี้ชื่อเสียงโด่งดัง งั้นซวนเฟิงเหนียวที่เขาเป็นลูกศิษย์ของเขา ทำไมถึงได้ชื่อเสียงย่ำแย่ไปทั่วละ?”
ล่ายชิงหวาอธิบายว่า “ความสามารถของหม่าเจียฮุย สามารถเรียกได้ว่าไม่มีที่สองในตอนนั้น ทั้งชีวิตของผมที่ศึกษาอี้จิงปากั้ว วิชาฮวงจุ้ย ก็ทำได้เพียงแค่เทียบกับเขาในทางด้านนี้ที่แยกระดับไม่ได้ เพียงแค่สูสีกันครับ”
“แต่เขานอกจากอี้จิงปากั้วและวิชาฮวงจุ้ยแล้ว ยังเชี่ยวชาญวิชาซวนซวนหลายอย่าง ในพวกนี้มีทั้งดีและชั่วร้าย โดยรวมแล้วประสบความสำเร็จก้าวไกลยิ่งกว่าผมมากครับ!”
“เพรางั้น หากไม่ใช่ว่ามีความสามารถโดดเด่น ก็ไม่มีใครที่จะสามารถฝึกฝนวิชาของหม่าเจียฮุยมาได้จนหมดครับ”
“และก็เพราะอย่างนี้ ลูกศิษย์ตัวจริงมั้งสามของเขาในตอนนั้นต่างก็มีความถนัดในแต่ละด้าน”
“มีคนถนัดวิชาฮวงจุ้ย มีคนถนัดวิชาซวนซวน ส่วนสิ่งที่ซวนเฟิงเหนียนถนัด ก็คือเลี้ยงหนอนพืษลงมนต์ครับ”
“วิชาเลี้ยงหนอนกู่ลงมนต์ในทางด้านวิชาซวนซวนแล้ว ถูกเรียกว่าวิชาชั่วร้าย นั่นคือความสิ่งชั่วร้าย ในนั้นการเลี้ยงหนอนกู่ก็คือความชั่วร้ายมากที่สุดครับ”
“ในตอนที่หม่าเจียฮุยยังมีชีวิตอยู่ ซวนเฟิงเหนียนยังสามารถเก็บกดความร้ายกาจในใจได้ ไม่ออกมาทำความชั่ว แต่เมื่อหม่าเจียฮุยตายไป คนๆนี้ก็ปล่อยอิสระ กลายเป็นผู้ร่วมมือทำผิดให้กับพวกคนรวย ทำร้ายศัตรูและคู่แข่งให้กับคนรวยมามากมาย ดังนั้นจึงมีชื่อเสียงย่ำแย่ไปทั่วครับ”
เย่เฉินขมวดคิ้ว พะงาบปาก ถามว่า “คุณท่านล่ายครับ ไม่ทราบว่าคนๆนี้ความสัมพันธ์ระหว่างสำนักของหม่าเจียฮุย รวมทั้งลูกศิษย์อีกสองคนของหม่าเจียฮุยเป็นยังไงบ้างครับ? ไม่ทราบว่าหากผมฆ่าเขาคนหนึ่ง ปรากฏว่าไปตีโดนรังแตน แล้วทำให้มีปัญหากับพวกน่ารำคาญหรือไม่ครับ?”
ล่ายชิงหวาพูดตามจริงว่า “แม้ว่าหม่าเจียฮุยจะมีความสามารถโดดเด่น แต่ทั้งชีวิตของเขาไม่มีคนสืบทอด หลังจากที่อายุมากแล้วไม่ยุ่งเรื่องราวในยุทธภพ ทางสำนักก็ไม่มีแกนนำ แล้วก็ค่อยๆแยกย้ายกันไป ถ้าไม่อย่างนั้นซวนเฟิงเหนียนก็คงไม่ออกจากฮ่องกง ไปที่ประเทศอังกฤษ ดังนั้นทางด้านสำนักก็ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงครับ”
เย่เฉินรีบพูดขอบคุณ “ขอบคุณครับคุณท่านล่าย ผมจะระมัดระวังให้มากแน่นอนครับ”
ล่ายชิงหวาถามอีกว่า “อีกอย่าง ซวนเฟิงเหนียนนั่นนิสัยแปลกประหลาด เป็นคนร้ายกาจมาก อีกอย่างหนอนกู่ที่เขาเลี้ยง ได้ยินมาว่าเลี้ยงมายี่สิบปีแล้ว ไอ้ตัวนั่นนอกจากปีแรกที่กินเลือดเขาเพื่อเติบโตแล้ว ที่เหลือล้วนกินสมองคนมีชีวิตเป็นอาหาร อันตรายอย่างมาก คุณชายเย่จะต้องระมัดระวังอย่างมากเลยนะครับ”
เย่เฉินได้ยินถึงนี่ แววตาก็มีความโหดร้ายแวบเข้ามา!
ซวนเฟิงเหนียนคนนี้ หนอนกู่ที่เลี้ยงไว้กินสมองคนเป็นอาหาร เป็นการทำร้ายโลกจริงๆ!
ดังนั้น เขาจึงเอ่ยปากพูดว่า “คุณท่านล่ายสบายใจได้ครับ วันที่ซวนเฟิงเหนียนคนนี้ได้พบเจอกับผม นั่นก็คือวันที่หยุดทำความชั่วร้าย!ครั้งนี้ผมจะต้องเก็บทั้งเขาและหนอนกู่ของเขาไว้ที่เมืองจินหลิงให้ได้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...