ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2786

ขณะเดียวกัน ไหม้เฉิงซินและไหม้เค่อ กำลังนั่งกังวลอยู่ในห้องพักของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง

ไหม้เค่อยังไม่ได้สติจากประสบการณ์ที่น่ากลัวเมื่อกี้ สภาพจิตใจนั้นแย่มาก

ไหม้เฉิงซินเองก็ไม่ได้พูดจา ในมือถือเหรียญทองแดงไว้หลายเหรียญ โยนไปมาอยู่บนโต๊ะไม่หยุด

ดวงที่เหรียญทองแดงทำนายออกมา ไม่ใช่สิ่งที่ไหม้เฉิงซินสามารถดูออกแล้ว สิ่งนี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัย โอกาสที่จะพบเจอในการทำนายมักจะมีอยู่เสมอ แต่ความอันตรายก็ไม่ลดลงเลยสักนิด รวมทั้งความรู้สึกที่ไม่สามารถรับรู้ได้อย่างมากมาย มีความหนักแน่นมากกว่าเดิม

สภาพจิตใจของผู้อาวุโสคนนี้ก็เกิดการเปลี่ยนไปอย่างไม่รู้สึกตัว

เดิมที เขาคิดว่า ตัวเองมาใช้โอกาสจากการเชิญของซูเฉิงเฟิง มาที่หัวเซี่ยเพื่อหาโอกาสเพิ่มขึ้น และขณะเดียวกันก็รวดหาเงินด้วย

แม้ว่าโอกาสและเงินจะหาไม่ได้เขาก็ไม่เป็นไร ถือเป็นการกลับมาเที่ยวที่ประเทศบ้านเกิด

ถึงแม้จะมีอันตราย ก็คงเพราะตัวเองอายุมากแล้ว ร่างกายแบกรับไม่ไหว

ขณะเดียวกัน ก็สามารถไปกระตุ้นโรคที่ซ่อนอยู่ในผู้สูงอายุได้ง่าย

แต่ว่า เขาไม่คาดคิดเลย ว่าเรื่องนี้ที่เกิดขึ้นมาจนถึงวันนี้ จะมีซวนเฟิงเหนียนปรากฏตัวออกมา！

ซวนเฟิงเหนียนคนนี้ อันตรายมากเกินไปจริงๆ！

เรื่องฆ่าคน ในสายตาของเขาแล้ว ไม่ถือว่าเป็นอะไร

รวมทั้ง สำหรับเขาแล้วเรื่องการฆ่าคนก็ได้กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

จู่ๆเขาถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ทำให้ไหม้เฉิงซินรู้สึกได้ถึงความอันตรายอย่างหนัก และก็เป็นการที่ทำให้เขาเริ่มวัดระดับในใจ วัดระดับว่าเรื่องนี้คุ้มที่จะทุ่มตัวต่อไปหรือไม่

พูดถึงนี่ ไหม้เฉิงซินถอนหายใจ พูดว่า “ตอนนี้พวกเราถูกดึงตัวไว้แล้ว ไปหรือไม่ไป ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะตัดสินใจได้”

“fuck！” ไหม้เค่ออดไม่ได้ที่จะสบถคำด่าของประเทศอังกฤษ พูดอย่างโมโหว่า “ทำยังไงดีครับ….พวกเราจะสามารถหาตัวเจอมั้ยครับ?”

ไหม้เฉิงซินพูดอย่างท้อแท้ว่า “หาตัวนั้นได้ แต่ที่สำคัญคือ หลังจากที่หาตัวเจอ จะมีปัญหาอื่นอีกมั้ย….อีกอย่าง ถ้าหากพวกเราหาตัวคนนั้นเจอ แล้วคนๆนั้นถูกซวนเฟิงเหนียนฆ่าทิ้ง นี่ก็จะกลายเป็นกรรมของพวกเราแล้ว！”

ไหม้เค่ออดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ทวดครับ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจคนอื่น พวกเรารีบออกไปจากเมืองจินหลิงอย่างปลอดภัยถึงจะเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด ถ้าหากพวกเราถูกซวนเฟิงเหนียนเอาไปให้อาหารไอ้แมลงขาวอ้วนนั่น อย่างนั้นก็จบเห่แล้วนะครับ！”

ไหม้เฉิงซินลังเลสักพัก พยักหน้าเบาๆ ถอนหายใจพูดว่า “เฮ้อ ที่นายพูดก็มีเหตุผล ในเวลาที่ปกป้องตัวเองไม่ได้ก็ย่าเพิ่งไปสนใจคนอื่น ทำได้เพียงแค่หาวิธีดูแลตัวเองให้ปลอดภัยเท่านั้นแล้ว…..”

พูดจบ เขาก็พูดอีกว่า “พรุ่งนี้ก็หาวิธีเข้าใกล้ซูจือหยู ดูสิว่าจะหาจุดทะลุจากตัวเธอได้มั้ย”