ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2833
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวว่า“รอเดือนรอดาว ในที่สุดเธอก็มาแล้วสินะ แต่เด็กคนนี้ทำไมไม่บอกฉันก่อนล่ะ？”
เฉินจื๋อข่ายพูดอย่างยิ้มๆว่า“อาจจะอยากมาเซอร์ไพรส์คุณมั้งครับ”
เย่เฉินโบกมือไปมา“ถ้าอยากมาเซอร์ไพรส์ผมจริงๆ คงไม่มาเข้าพักโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงหรอก”
พูดจบ เย่เฉินก็ล้วงมือถือออกมา พลางพูดขึ้นมาว่า“ผมจะโทรหาเธอหน่อย”
เฉินจื๋อข่ายเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างรู้ตัว เย่เฉินเองก็โทรหากู้ชิวอี๋ติดพอดี
กู้ชิวอี๋รับสาย แล้วถามอย่างดีใจว่า“พี่เย่เฉินคะ ทำไมถึงโทรหาฉันเวลานี้ล่ะคะ？”
เย่เฉินหัวเราะ“โทรหาเวลานี้มีปัญหาอะไรงั้นหรอ？”
กู้ชิวอี๋หัวเราะคิกคักแล้วกล่าวว่า“แน่นอนว่าไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว แค่รู้สึกเซอร์ไพรส์ที่ได้รับสายจากพี่น่ะค่ะ ปกติพี่ไม่ค่อยโทรหาฉันหนิคะ”
เย่เฉินรีบพูดขึ้นมาว่า“ได้ยินเหล่าเฉินบอกว่า ทีมงานของเธอจะมาพรุ่งนี้อย่างงั้นหรอ？เธอล่ะ？พรุ่งนี้จะมาด้วยไหม？”
กู้ชิวอี๋อธิบาย“พรุ่งนี้ฉันยังไม่ไปค่ะ ทีมงานของฉันจะไปตรวจสอบอุปกรณ์และสถานที่ แสงสีเสียงรวมถึงการออกแบบเวที และวัสดุการแสดงในสถานที่ มะรืนเริ่มซ้อมตอนเที่ยงวัน ดังนั้นมะรืนฉันค่อยบินไปที่จินหลิงตอนเช้าค่ะ”
เย่เฉินกล่าว“ฉันก็คิดว่าเธอจะบินมาพรุ่งนี้เสียอีก”
กู้ชิวอี๋พูดอย่างขอโทษขอโพยว่า“ขอโทษนะคะพี่เย่เฉิน พรุ่งนี้ฉันไปไม่ได้ค่ะ พรุ่งนี้ฉันมีอัดรายการประกวดชื่อดังรอบชิงชนะเลิศ ฉันได้รับเชิญให้เป็นแขกกิตติมศักดิ์และกรรมการผู้ตัดสินรอบชิงชนะเลิศตั้งนานแล้วค่ะ ดังนั้นพรุ่งนี้จะต้องไปอัดรายการ รบกวนพี่เย่เฉินรอฉันอีกสักวันนะคะ”
“ได้อยู่แล้ว”เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า“เธอวางใจเถอะ ฉันจะปิดปากเงียบ”
กู้ชิวอี๋จึงวางใจ แล้วหัวเราะอย่างคิกคักพูดขึ้นมาว่า“คอนเสิร์ตในครั้งนี้ ฉันทุ่มเทไปมากเลยนะคะ ถึงเวลานั้นพี่เย่เฉินจะต้องไม่ผิดนัดนะคะ！”
เย่เฉินกล่าวยืนยัน“วางใจเถอะ ถึงห้าจะถล่มลงมา ฉันก็ไม่มีทางผิดนัดเธอหรอก”
กู้ชิวอี๋อารมณ์ดีมาก เธอพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า“อิๆ งั้นก็ดี！หวังว่าพี่จะแน่วแน่กับเรื่องสัญญาแต่งงานของเรานะคะ และมีความคิดไม่เปลี่ยนไป！”
เย่เฉินถึงกับหน้าชา แล้วรีบเบี่ยงประเด็น“จริงสิ ช่วงนี้ลุงกู้กับน้าหลินเป็นยังไงบ้าง？”
กู้ชิวอี๋หัวเราะ“พวกเขาสบายดีจนดีกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วค่ะ ครั้งนี้ยังบอกว่าจะมาดูคอนเสิร์ตฉันที่จินหลิงด้วยค่ะ ถือโอกาสมาเยี่ยมพี่ด้วย！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...