สวีต้านต้านพูดอย่างโกรธเคือง:"คุณ…...คุณ…...คุณต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่คุณพูด! รอรับจดหมายจากทนายได้เลย! ฉันจะไปฟ้องศาลพร้อมกับโรงแรมของคุณด้วย!"
เฉินจื๋อข่ายร้องหึ:"อยากฟ้องโรงแรมไปด้วย? คุณรู้ว่าโรงแรมนี้นามสกุลอะไรไหม?"
"ฉันไม่สนใจนามสกุลของคุณเลย"สวีต้านต้านเบ้ปาก และพูดอย่างดูถูก:"ก็แค่โรงแรมห้าดาวไม่ใช่เหรอ? บ้านของคุณชายเราก็มีอยู่หลายสิบหลัง! และอยู่ที่เมืองหลักทั้งนั้น รังเกียจมากที่จะมาพัฒนาในเมืองชั้นสองแบบนี้!"
เฉินจื๋อข่ายโกรธเคืองสุดๆ และพูดว่า:"ไป โทรหาคุณชายของคุณ แล้วบอกว่าฉันเฉินจื๋อข่ายเป็นคนบอกว่าเขาไปทำศัลยกรรมเอง ถ้าเขาไม่ยอม ฉันจะรอเขามาฟ้องฉันที่นี่ ดูว่าคุณชายของคุณจะพูดว่าไง"
สวีต้านต้านพูดอย่างโกรธเคือง:"มึงขู่กูเหรอ? รอก่อนนะ ฉันจะโทรหาคุณชายของเราเดี๋ยวนี้!"
พูดจบ เขาก็หยิบมือถือออกมา เดินไปโทรข้าง ๆ
เย่เฉินมองแผ่นหลังของเขา ขมวดคิ้วและถามว่า:"ลูกน้องสภาพแบบนี้ ดูเหมือนว่าจงเทียนหยู่นั้นก็ไม่ได้ดีไปถึงไหน คอนเสิร์ตของกู้หนานหนาน ทำไมถึงเชิญคนแบบนี้มาเป็นแขกรับเชิญได้ล่ะ?"
เฉินจื๋อข่ายยิ้มพูดว่า:"คุณเย่ คุณไม่รู้อะไรหรอก ผู้ก่อตั้งบริษัทจงซื่อคือจงเส้าหัว ปู่ของจงเทียนหยู่ จงเส้าหัวตามพ่อแม่ไปท่องที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนที่ติดทะเลตั้งแต่ยังเด็ก หลังปี49 กลับมาเริ่มต้นธุรกิจที่ประเทศจีน ก็ถือว่าเป็นหัวเซี่ยที่กลับมาพัฒนาที่ประเทศกลุ่มแรก"
"ตอนนั้นที่เขากลับประเทศ ประเทศยังอยู่ในช่วงรอการฟื้นคืนชีพ ในขณะนั้น เขาได้ปลูกฝังคุณท่านตระกูลกู้ และมีการเห็นแก่ความรู้สำนึกในบุญคุณต่อคุณท่านใหญ่ตระกูลกู้"
"ต่อมาการพัฒนาของตระกูลกู้ จงเส้าหัวได้ให้ความช่วยเหลืออย่างมาก แต่หลังจากจงเส้าหัวเสียไป จงเจิ้งทาวรับช่วงต่อ บริษัทจงซื่อก็ตกต่ำ และถูกหลายๆตระกูลในประเทศแซงไปหมด"
สวีต้านต้านรีบพูด:"คุณชาย ผมกำลังคุยกับคนที่อยู่อาศัยอยู่ที่นี่ แต่ดูเหมือนว่าในเมื่อพูดด้วยดีๆกับพวกเขาแล้วไม่ยอมทำตาม ก็คงต้องใช้กำลังบังคับแล้วล่ะ! ผมเสนอราคาให้พวกเขาสองเท่าแล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมออกจากห้อง!"
จงเทียนหยู่พูดอย่าโมโห:"สองเท่าไม่ได้ก็เพิ่มเป็นสามเท่า! ไม่ว่ายังไงก่อนที่ชิวอี๋ไปจินหลิง นายต้องเอาห้องนี้มาให้ฉันให้ได้!"
สวีต้านต้านรีบฟ้อง:"คุณชาย คุณไม่รู้ ท่าทีของคนทางนั่นแย่เกินไป ไม่เพียงแต่ไม่ให้ที่ว่างสำหรับการเจรจา แล้วยังกระแนะกระแหนคุณอย่างไม่ละอายใจ และหนึ่งในนั้นยังพูดเรื่องที่คุณศัลยกรรมอย่างไม่หยุด แล้วยังบอกว่าคางของคุณแหลมจนแค่ก้มหน้าก็แทงคอทะลุได้แล้ว คุณฟังสิ นี่มันแม่งโหดร้ายมากจริงๆ!"
"เชี่ย!"เมื่อจงเทียนหยู่ได้ยินว่ามีคนพูดว่าเขาทำศัลยกรรม ก็เหมือนถูกเหยียบหางขาดทันที และตะคอกอย่างโกรธจัดว่า:"ใครกันที่ปากเสียแบบนี้ แม่งกล้าบอกว่าฉันทำศัลยกรรม?! ฉันว่ามันคงจะอยากตายสินะ! กูจะฟ้องให้มันล้มละลายเลย ไม่รู้ว่าที่บ้านมันจะรวยพอให้มันชดไหม? แกไปเปิดลำโพง ฉันจะถามเขาเอง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...