จงเทียนหยู่หรือที่รู้จักในนาม"นักร้องชายหนุ่มระดับแนวหน้า" ยังไม่ทันได้กินอาหารกลางวัน ก็รีบไปสนามบินพร้อมกับผู้ช่วยและบอดี้การ์ดสองสามคน
เขาบินไปจินหลิงโดยเร็วที่สุด ห้ามล่าช้าแม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่ทรมานยิ่งกว่าก็คือ จินหลิงในตอนนี้ ไม่มีคนที่ใช้ได้เลย
เพราะว่าครั้งนี้คนที่เขาส่งไปเตรียมทุกอย่างไว้ล่วงหน้าที่จินหลิง กลับไม่สามารถติดต่อได้ทั้งหมดโดยไม่มีข้อยกเว้น
จึงทำให้ตอนนี้ เขาจำเป็นต้องไปที่จินหลิงล่วงหน้า แต่ไม่มีคนในท้องถิ่นจินหลิงที่สามารถมารับที่สนามบินได้เลย
แม้ว่าธุรกิจของตระกูลจงจะค่อนข้างใหญ่ แต่ธุรกิจเกือบทั้งหมดของพวกเขารวมตัวอยู่ในจีนตอนเหนือทั้งหมด ไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับจินหลิงเลย และไม่มีสาขาหรือสำนักงานที่นี่ ดังนั้นหลังจากมาถึงจินหลิง เขาก็จะเหมือนนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาจินหลิงเป็นครั้งแรก จะไม่รู้สถานการณ์รอบตัว
ระหว่างทาง ผู้ช่วยในเรื่องของชีวิตของจงเทียนหยู่ เด็กสาววัยยี่สิบอดไม่ได้ที่จะถามเขาว่า:"คุณชาย ครั้งนี้เราไปอย่างเร่งรีบ ฉากรับที่สนามบินที่เราจัดไว้ก่อนหน้านี้ก็คงไร้ประโยชน์...…"
วงการบันเทิงในตอนนี้ ให้ความสำคัญกับกระแสทุกอย่าง
ถ้าดาราออกไปไหนแล้ว ไม่มีแฟนครับไปรับเครื่องบินถือว่าเป็นไอ้ยาจกที่ไม่ดังแล้ว
ดังนั้น ดาราที่มีความนิยมที่แท้จริงไม่สูงมากนัก และมีแฟน ๆ ไม่มากนัก หากต้องการสร้างภาพลวงตาว่าเป็นที่นิยมอย่างมาก ก็ต้องซื้อกลุ่มนักแสดงล่วงหน้า และให้พวกเขาไปที่แสดงเป็นแฟนคลับที่สนามบินล่วงหน้า
นอกจากนี้ ภาพถ่ายสนามบินยังเป็นช่องทางสำคัญ ให้คนดังปรากฏในคำค้นหายอดนิยมอีกด้วย
ตัวอย่างเช่น ดาราระดับสูงสามารถสร้างรายได้มากกว่า 100 ล้านหยวนในละครโทรทัศน์ และดาราระดับสูงสามารถรับโฆษณาผลิตภัณฑ์ และค่าโฆษณาก็ต้องมีสักหลายสิบล้าน
นักร้องชายระดับท็อปอย่างจงเทียนหยู่ อันที่จริงก็ทำงานแบบนี้มาตลอดทาง
ทุกครั้งที่เขาไปนอกเมือง อย่างน้อยก็ต้องจ้างแฟนคลับปลอมๆ สองสามร้อยคนเพื่อไปรับที่สนามบิน และใช้เงินจ้างกลุ่มที่เรียกว่า"ซาแซงแฟน" เพื่อติดตามเขาอย่างบ้าคลั่ง และละครที่เขาชอบที่สุดคือ ก็คือโพสต์เว่ยป๋อมาประณามแฟนๆที่ดูเหมือนบ้าคลั่งมากๆพวกนี้ แล้วใช้เงินไปโปรโมทเว่ยป๋อของจน จากนั้นก็จะได้การค้นหายอดนิยม หัวข้อประมาณว่า:"จงเทียนหยู่ได้รับการก่อกวนจากซาแซงแฟนที่สถานที่แห่งหนึ่ง แล้วโพสต์ประนาม"
นอกจากนี้ เขายังจะใช้การค้นหายอมนิยมแบบนี้ เพื่อรวมชาวเน็ตที่ดูกันคึกคักเข้ามา จากนั้นใช้รูปถ่ายที่แต่งภาพจำนวนมาก เพลงที่ดัดไว้ รวมกับอัจฉริยะต่างๆ ของตัวเอง ขยันขันแข็ง ภาพลักษณ์ลูกคนรวย หลอกให้ชาวเน็ตมาเป็นแฟนคลับ
การละเล่นแบบนี้ กลายเป็นขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐานในวงการบันเทิงมาช้านาน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...