หลังจากนั้น พวกสวีต้านต้านถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคุ้มกัน และถูกพาขึ้นไปบนดาดฟ้าด้วยความเศร้า
ในไม่ช้า โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงแห่งจินหลิงก็เปิดตัวโครงการพิเศษ การสัมผัสประสบการณ์การเอาตัวรอดในถิ่นทุรกันดารทันที ภายใต้การดูแลของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย สวีต้านต้านและคนอื่นๆ ได้เซ็นสัญญาบริการการท่องเที่ยวที่เป็นธรรมโดยสมัครใจ กลายเป็นลูกค้าที่โชคดีกลุ่มแรกในการเข้าโครงการใหม่นี้แบบฟรีๆ
เซ็นสัญญาเสร็จ คนเหล่านี้ได้ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอัด และถูกส่งตัวไปที่เฮลิคอปเตอร์โดยตรง
ครัวด้านหลังของแผนกบริการอาหารและเครื่องดื่ม ส่งอาหารที่จะทิ้งแล้ว ใกล้จะหมดอายุแล้วมา รวมถึงน้ำประปาที่บรรจุกระป๋องอย่างรีบร้อนจำนวนหนึ่ง เหล่านี้นี่เป็นเสบียงทั้งหมดสำหรับสวีต้านต้านและคนอื่นๆ ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ไม่ว่ายังไงก็เป็นโรงแรมที่ใหญ่มาก อาหารและน้ำประปาที่แผนกบริการอาหารและเครื่องดื่มจัดไว้ให้ มันมากพอที่จะให้อิ่มได้ จำนวนอาหารที่กินของคนหนุ่มสาวเหล่านี้ มันเพียงพอที่จะกินเป็นเวลาครึ่งเดือนแล้ว
ในขณะที่เย่เฉินกำลังรับประทานอาหารเย็นกับตระกูลอิโตะ เฮลิคอปเตอร์ก็บินไปที่ใจกลางของป่าลึกในเขตชานเมืองจินหลิงแล้ว
หลังจากนั้น เฮลิคอปเตอร์บินลง และโยนคนเหล่านี้ลงไปในหุบเขาที่ลึกที่สุด พร้อมกับอาหารและน้ำที่เตรียมไว้สำหรับพวกเขา
พวกสวีต้านต้านเริ่มต้นการเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดารอย่างเป็นทางการ ที่เย่เฉินจัดให้พวกเขา
ในเวลาเดียวกัน จงงเทียนหยู่ซึ่งปัจจุบันเป็นหนึ่งในนักร้องชายที่โด่งดังที่สุดในประเทศจีน ไม่สามารถติดต่อลูกน้องทั้งหลายของเขาได้ และรู้สึกกระวนกระวายใจทันที
ติดต่อกับลูกน้องไม่ได้ เขาก็รู้ทันทีว่า พวกเขาคงจะถูกคนของป๋ายจินฮ่านกงจัดการแล้วแน่นอน ไม่แน่ก็อาจจะกักขังไว้
การกักขังคนเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา แต่การแสดงของเขาของวันมะรืนนี้ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด
ส่วนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการแสดง สวีต้านต้านเป็นคนจัดการทั้งหมด ตั้งแต่การเดินทาง ที่พัก และเครื่องแต่งกายไปจนถึงการแสดง ปกติสวีต้านต้านเป็นคนจัดการให้ หากสวีต้านต้านหายตัวไปในเวลานี้ งั้นต่อไปพอเขาถึงจินหลิงคงจะได้แต่ไม่รู้สถานการณ์รอบตัว
ถึงขั้นพูดได้ว่า จงเทียนหยู่ตั้งกู้ชิวอี๋ให้เป็นเป้าหมายของชีวิตมานานแล้ว ขอแค่สามารถแต่งงานกับกู้ชิวอี๋ได้ เขาจะได้ไม่ต้องต่อสู้อีกต่อไปทั้งชีวิต
ด้วยเหตุผลเหล่านี้ สิ่งที่เขากลัวที่สุดในตอนนี้ก็คือ จะเกิดข้อบกพร่องใดๆ ในคอนเสิร์ต
ตอนนี้สวีต้านต้านขาดการติดต่อโดยสิ้นเชิง สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือต้องรีบไปถึงจินหลิงด้วยตัวเอง และจัดการงานทั้งหมดก่อนคอนเสิร์ตเข้าที่
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องหาเฉินจื๋อข่ายเพื่อระบายความโกรธของเขา
ไม่ว่ายังไง คุณชายของตระกูลจง จะให้ลูกน้องถูกดูถูกเหยียดหยามได้เมื่อไรกัน?
การเสียหน้าไป ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องเอากลับมาให้ได้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...