เซียวเวยเวยพูดสัญญาว่า:"พี่เขย วางใจเถอะ ฉันจะทำให้ดีที่สุด เพื่อทำให้บริษัทซ่างเหม่ยใหญ่ขึ้น และแข็งแกร่งขึ้น กลายเป็นบริษัทโมเดลลิ่งที่ใหญ่ที่สุดในเมืองและในมณฑล และจะไม่มีวันทำให้พี่เขยผิดหวังกับที่คาดหวังฉัน!"
เย่เฉินตอบอืม และเตือนว่า:"เธอต้องจำไว้เสมอว่า ตอนนั้นเธอถูกเจ้านายที่ไร้น้ำใจรังแกและบีบบังคับอย่างไร จำพวกนี้ไว้ เธอต้องจำไว้เป็นบทเรียน อย่าเหมือนพวกเขาเด็ดขาด อย่าเอาเปรียบพนักงานที่ทำงานให้เธอแทบตายเข้าใจไหม?"
เซียวเวยเวยรีบพูดอย่างจริงจังว่า:"พี่เขย ไม่ต้องห่วง! ฉัน เซียวเวยเวย เมื่อก่อนไม่รู้เรื่องจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นคนหรือทำงานก็แย่มาก แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ หลังจากถูกหลอกครั้งก่อน ฉันเองก็เข้าใจดีว่าชีวิตมันไม่ง่าย ฉันเลยเปิดเผยและซื่อสัตย์กับพนักงานของบริษัทมาโดยตลอด และคำนึงถึงพวกเขาทุกที่!"
พูดไป เซียวเวยเวยก็รีบพูดว่า:"ยกตัวอย่างเช่น วันนี้ฉันรับงานใหญ่มาเป็นล้าน อีกฝ่ายขอ 300 คนไปสนามบินเพื่อแสร้งทำเป็นแฟนคลับ อันที่จริงมันก็เป็นเรื่องไม่กี่ชม.นี่เอง ปกติให้คนละห้าร้อยก็เยอะแล้ว แบบนั้น ต้องการต้นทุนแค่ 150,000 เท่านั้น ที่เหลืออีก 850,000 เป็นกำไร ส่วนรายได้ของบริษัท ฉันปิดบังพวกเธอได้ตลอด ไม่ให้พวกเธอรู้ แบบนั้นทุกคนก็จะไม่มีความคิดเห็นใดๆทั้งสิ้น"
"แต่ว่า สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจมอบจำนวนมากให้กับพนักงาน ดังนั้นสำหรับสามร้อยคนเหล่านี้ ฉันให้เงินพวกเธอคนละ 2,500 หยวน!"
"เหตุผลของการทำเช่นนี้ ด้านหนึ่งก็อย่างที่พี่เขยบอก ฉันไม่อยากหน้าเงินเพื่อเอาเปรียบพวกเธอ"
"อีกด้านหนึ่ง ฉันอยากใช้กิจกรรมนี้เป็นรางวัลเพื่อจูงใจพนักงานที่ทำงานได้ดีเหล่านั้น ให้พวกเธอทำงานหนักขึ้นในอนาคต และในขณะเดียวกันเพื่อกระตุ้นพนักงานที่ไม่ได้รับโอกาส ให้พวกเธอเห็นผลประโยชน์ที่ทำงานหนัก! ด้วยวิธีนี้ ต่อไปคงจะมีความกระฉับกระเฉงมากขึ้น"
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะชมเชย:"เธอทำถึงจุดนี้ได้ มันทำให้ฉันชื่นชมจริงๆ"
พูดไป เย่เฉินหยุดเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"ถ้าแค่คำนวณบัญชีเศรษฐกิจ ดูเหมือนว่าเธอจะสูญเสียผลกำไรไปหลายแสน แต่ถ้ามองจากระยะยาว เธออาจได้พนักงานที่มีคุณภาพหลายร้อยคนที่ทุ่มเทมากขึ้น"
"ใช่!"เซียวเวยเวยพูดด้วยรอยยิ้ม:"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับงานแบบนี้ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้มีคนดังหลายๆคนที่ซื้อแฟนคลับ ไม่ใช่แค่คนดังเท่านั้น แต่ยังมีร้านชานม และร้านอาหารที่มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ตก็ใช้เงินจ้างคนมาช่วยอีกด้วย ว่ากันว่าทำให้ตัวเองดังมาก ก็จะหลอกให้คนอื่นมาสมทบก็ได้เงินตั้งต้นสูงๆได้"
เย่เฉินรีบถามว่า:"เธอรู้ไหมว่าใครเป็นคนซื้อแฟนคลับให้ไปรับเครื่องบิน?"
เซียวเวยเวยไม่ได้ปิดบังอะไรต่อเย่เฉิน พูดจตงๆว่า:"เป็นนักร้องรุ่นใหม่ชื่อจงเทียนหยู่ เห็นว่าช่วงนี้ดังมาก"
เย่เฉินอดหัวเราะไม่ได้"โอ้ เขานี่เอง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...