ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2860
แม้ว่าเย่เฉินจะไม่เคยเจอจงเทียนหยู่ แต่เขาไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อจลเทียยหยู่ เพราะสวีต้านต้านและห้องเพรสซิเดนสูท
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ชายคนนี้ยังอยากจีบกู้ชิวอี๋ ซึ่งทำให้เขาไม่พอใจมากขึ้น
เมื่อนึกถึงคำพูดที่รุนแรงของจงเทียนหยู่ที่พูดกับเฉินเจ๋อข่ายทางโทรศัพท์ เย่เฉินวางแผนที่จะทำมิตรภาพของเจ้าของบ้านให้ดีที่สุด ให้จงเทียนหยู่รู้สึกถึงความเป็นกันเองของชาวจินหลิง ตั้งแต่วินาทีที่เขาลงจากเครื่องบิน
อยากจ้างแฟนคลับผู้หญิงไปรับที่สนามบินไม่ใช่เหรอ? งั้นฉันจะจัดเซอร์ไพรส์ให้คุณสักนิด
ในเวลานี้ เซียวเวยเวยที่ปลายอีกด้านของโทรศัพท์ถามด้วยความสงสัย:"พี่เขย พี่รู้จักจงเทียนหยู่เหรอ?"
เย่เฉินพูดว่า :"ไม่รู้จัก แต่คงจะรู้จักกันเร็ว ๆ นี้แหละ!"
พูดจบเย่เฉินก็พูดว่า:"จริงสิเวยเวย ฉันยังมีเรื่องต้องจัดการ ไว้คุยกันทีหลังนะ"
เมื่อเซียวเวยเวยได้ยินแบบนี้ แม้ว่าจะไม่อยากวางสาย แต่เธอก็ไม่กล้ายื้อ และรีบพูดว่า:"ได้ค่ะพี่เขย พี่ไปทำธุระเถอะ ฉันก็ต้องไปจัดการเรื่องการรับที่สนามบินก่อน"
เย่เฉินวางสายและพูดกับเฉินจื๋อข่ายทันทีว่า:"เหล่าเฉิน โทรให้หงห้ามาหน่อย"
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า และรีบโทรหาหงห้าก่อน แล้วจึงพูดกับเย่เฉินว่า:"คุณชาย ผมบอกกับหงห้าแล้วครับ เขาจะมาเดี๋ยวนี้ 10นาทีถึง"
"ดี"เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า:"คุณมีเส้นสายที่สนามบินไหม ให้พวกเขาเฝ้าดู ช่วงบ่ายนี้มีเครื่องบินส่วนตัวมาจากเย่นจิงลงจอดที่จินหลิงหรือไม่ ถ้ามี ให้ถามเวลาลงจอดและ สถานที่เตรียมหลังจากลงจอด"
เฉินจื๋อข่ายถามด้วยความสงสัย:"คุณชาย คุณจะทำอะไรครับ?"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"เฉินจื๋อข่ายกำลังมาจินหลิง ฉันจะเตรียมเซอร์ไพรส์ให้เขา"
เฉินจื๋อข่ายรียถามว่า"คุณชาย คุณมีแผนอะไรเหรอครับ?"
เย่เฉินร้องหึ:"รอหงห้ามา ฉันจะบอกพวกคุณพร้อมกัน"
สิบนาทีต่อมา หงห้าก็รีบมา
ทันทีที่เขาเข้าไปในห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย เขาก็ถามอย่างรอไม่ไหว:"อาจารย์เย่ คุณเรียกฉันมามีอะไรรึเปล่า?"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า:"มีบางอย่างที่ฉันต้องการให้คุณทำกับเหล่าเฉิน"
หงห้ารีบพูดว่า:"อาจารย์เย่ คุณออกคำสั่งได้เลย!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...