เป็นเพราะเย่ฉางหมิ่นหวั่นไหวต่อจงเจิ้งทาวจริงๆ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจ โทรหาเฉินจื๋อข่าย ทั้งๆที่เธอกลัวเย่เฉินมาก
สิ่งที่บังเอิญก็คือ จงเทียนหยู่ในตอนนี้ พึ่งเอามือถือของเขาคืนกลับมาได้
หลังจากนั้นเย่เฉินก็ยื่นมือถือคืนให้กับเขา แล้วข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า“จำไว้นะ คุณโทรหาเย่ฉางหมิ่นได้คนเดียว ถ้าคุณกล้าโทรหาบุคคลที่สอง ผมจะหักมือคุณทิ้งซะ!”
จงเทียนหยู่รู้สึกโกรธมาก แต่ใบหน้าก็ไม่กล้าแสร้งทำอีก
เขาทำได้แค่พยักหน้าอย่างว่าง่าย“วางใจเถอะ ฉันโทรหาน้าเย่นั่นแหละ!”
เย่เฉินหัวเราะ“อย่าลืมเปิดลำโพงล่ะ!”
จงเทียนหยู่พยักหน้าอย่างไม่พอใจ ทันทีที่เขาหน้าจอมือถือสว่างขึ้นมาก็พบว่ามือถือของตัวเองมีแอปพลิเคชันหลายตัวโผล่ขึ้นมา
อีกทั้งข้อความที่ขึ้นมา หัวข้อเรื่องมีความเกี่ยวข้องกับตัวเองทั้งหมด!
มีบางข้อความคือ“จงเทียนหยู่ซื้อแฟนคลับผิดอีกครั้ง เกิดเป็นฉากที่ฮามากๆ!”
ยังมีอีกก็คือ“จงเทียนหยู่ได้รับการต้อนรับจากนับรบสามร้อยคนที่จินหลิง โกลาหลวุ่นวายมาก ยิ่งกว่าหนัง!”
กระทั่งยังมีบางข้อความที่เขียนว่า“จงเทียนหยู่:ซื้อแฟนคลับ ฉันจริงจัง!”“จงเทียนหยู่:ผู้เชี่ยวชาญด้านซื้อแฟนคลับร้อยปี!”“จงเทียนหยู่:ฉันไม่ได้ผลิตแฟนคลับ ฉันเป็นแค่แฟนคลับปลอมเท่านั้น!”
เมื่อเห็นข้อความทั้งหมด จงเทียนหยู่ไม่ต้องเปิดดูรายละเอียด ก็รู้ได้เลยว่าคนเหล่านี้จะต้องเอาฉากทุเรศของตัวเองโพสต์ไปในออนไลน์!
ตอนนี้ เย่ฉางหมิ่นกำลังเตรียมจะโทรหาเฉินจื๋อข่าย แต่จู่ๆก็มีสายจากจงเทียนหยู่โทรมา เธอรู้สึกอึ้งกับตกตะลึง เธอรีบกดรับสายอย่างรวดเร็ว แล้วโพล่งออกไปว่า“เทียนหยู่ ตกลงเกิดอะไรขึ้นกับนายกันแน่?พ่อของนายโทรหาฉัน บอกว่านายถูกลักพาตัวที่จินหลิง เขาร้อนใจมากเลยนะ”
ราวกับจงเทียนหยู่คว้าฟางเส้นสุดท้ายได้ เขาร้องไห้แล้วพูดว่า“น้าเย่ครับช่วยผมด้วยครับน้าเย่!”
เย่ฉางหมิ่นรีบกล่าวว่า“เทียนหยู่ นายอย่ารีบร้อนนะ ค่อยๆพูดกับน้า ตกลงทันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”
ความอัดอั้นตันใจของจงเทียนหยู่ในที่สุดก็ไม่สามารถฝืนทนได้อีกต่อไป เขาพูดอย่างสะอึกสะอื้นว่า“น่าเย่ครับ มีคนที่ชื่อเย่เฉินให้เฉินจื๋อข่ายคนของตระกูลเย่ลักพาตัวผมมาที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงครับ พวกเขายังหาผู้ชายกล้ามใหญ่หลายร้อยคนมาหยามเกียรติผมด้วย ผมสงสัยว่าไอ้หมอนี่จะเป็นญาติห่างๆของตระกูลเย่ คุณน้าจะต้องช่วยผมด้วยนะครับ!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ จงเทียนหยู่ก็ร้องไห้ขึ้นมา
เย่ฉางหมิ่นที่ได้ยินอย่างนั้น หัวใจของเธอเย็นเฉียบทันทีทันใด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...