ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2872
เมื่อจงเทียนหยู่ได้ยินแบบนั้น เขาถึงกับมึนงงในทันที
เขาแอบคิดว่า“นี่มันคำพูดที่คนพูดกันหรอห้ะ？เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ไงกัน？！นังแพศยาแซ่เย่ หรือว่าหล่อนจะให้ท้ายลูกหลานของตัวเองพอรู้ว่าฉันล่วงเกินหลานของเธอ เลยจงใจไม่อยากช่วยฉันพูด？！”
ในตอนที่เขากำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เย่ฉางหมิ่นพูดขอโทษขอโพย“เทียนหยู่ น้าไม่ได้โกหกจริงๆ ถ้าน้าเอ่ยปากพูด เย่เฉินอาจจะลงโทษหนักขึ้น ไม่มีทางลดลงแน่……”
เมื่อจงเทียนหยู่ได้ยินน้ำเสียงของเย่ฉางหมิ่นจริงใจมาก เขาจึงรู้สึกสงสัยมากยิ่งขึ้น เขาจึงโพล่งออกไปว่า“นะ……นี่มันเป็นเพราะอะไรหรอครับน้าเย่……ผม……ผมคิดไม่ออกจริงๆ……น้าเป็นอาของเขาไม่ใช่หรอครับ？หรือว่าแม้แต่น้าเขาก็ไม่ยอมไหวหน้าหรอครับ？”
เย่ฉางหมิ่นหัวเราะอย่างเย้ยหยัน“เหอะๆ……เขาน่ะหรอไว้หน้าฉัน？แม้แต่ลูกน้องของเขายังกล้าตบตีฉันเลย！อีกทั้งหลังจากที่ลูกน้องของเขาตบฉัน เขายังไม่เข้าข้างฉันเลย กลับกันยังเข้าข้างลูกน้องของเขาด้วย อีกทั้งวันตรุษจีนเขายังจับฉันขังไว้ที่จินหลิงด้วย ฉันขอร้องอ้อนวอนเขา เขาไม่สนใจฉันด้วยซ้ำ แม้แต่พ่อของฉันช่วยฉันพูดยังไม่มีประโยชน์อะไรเลย……”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่ฉางหมิ่นก็นึกถึงเหตุการณ์ที่ตนเคยถูกจับขังในสลัมของจินหลิง เธอก็รู้สึกเจ็บปวดมาก อดที่จะสะอื้นไม่ได้
หลังจากนั้น เธอก็พูดอีกว่า“นายว่า น้าขอร้องอ้อนวอนให้ตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วจะอ้อนวอนขอความเมตตาของนายได้ยังไง？”
จงเทียนหยู่ถึงกับมึนงง ในสมองราวกับถูกคนนับหมื่นใช้ใบมีดกรีดกระจกในเวลาเดียวกัน สมองของเขาแทบจะระเบิดออกมา
เขาโพล่งออกไปอย่างไม่รู้ตัวว่า“นะ……นี่มันสัตว์เดรัจฉานชัดๆ！เป็นคนยังไงกันที่ทำกับอาแท้ๆของตัวเองได้！”
เย่ฉางหมิ่นเข้าอกเข้าใจเหมือนกัน เธอถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย“เทียนหยู่ นายพูดถูก……”
เย่เฉินที่ไม่ได้พูดอะไรในตอนแรก จู่ๆก็เอ่ยปากถามว่า“เย่ฉางหมิ่น หรือคุณลืมไปแล้วว่าทำไมผมถึงขังคุณไว้ที่จินหลิง？”
เมื่อเย่ฉางหมิ่นได้ยินเสียงของเย่เฉิน เธอก็ตกใจจนขวัญกระเจิง
“ทั่วทั้งเย่นจิงมีใครไม่รู้บ้างว่า เย่ฉางหมิ่นเป็นคนยโสโอหัง ทำทุกอย่างตามอำเภอใจ ไม่เห็นใครหน้าไหนอยู่ในสายตาทั้งนั้น！”
“แต่ว่า จนถึงตอนนี้ กลับกลัวเย่เฉินคนที่อยู่ตรงหน้าคนนี้？เมื่อรู้ว่าเย่เฉินฟังอยู่ข้างๆ เธอเปลี่ยนไปราวกับหนูเห็นแมว？！การเอาตัวรอดมันน่ากลัวมากจริงๆ！”
“ตกลงเย่ฉางหมิ่นอ่อนแอเกินไป หรือเย่เฉินแข็งแกร่งเกินไป？！”
ในตอนที่จงเทียนหยู่ตกตะลึงไม่หาย เย่เฉินก็เอ่ยปากถามเย่ฉางหมิ่นว่า“พูดมาขนาดนี้ อันที่จริงคุณก็แค่อยากมาช่วยไอ้หมอนี่พูดขอร้อง ไม่ใช่หรอ？”
เย่ฉางหมิ่นรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
เธอพบว่าเย่เฉินเป็นคนชั่วจริงๆ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...