ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2893
เฉินตัวตัวมองไปที่ซูจือเฟย แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“คุณชายซู เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาที่ว่ามันจะออกมาดีหรือไม่ดี นี่มันเป็นปัญหาเรื่องของหลักการ การร่วมงานของเราคือทำหน้าที่ของใครของมัน ทำงานของตัวเองให้ดี ในขณะเดียวกันต้องเคารพคนอื่นๆด้วย คุณเข้ามาแทรกแซงการทำงานของเราแบบนี้ มันไม่เหมาะสมเป็นอย่างมาก ถ้าชิวอี๋รู้ เธอจะต้องโกรธมากแน่ๆ！”
พูดจบ เฉินตัวตัวก็หันหลังไปพูดกับผู้ช่วยคนหนึ่งที่ตนพามาด้วย“เรียกบริษัทที่รับผิดชอบมาที ฉันอยากถามเขาว่า ทั้งๆที่เราเป็นคู่สัญญาของพวกเขา ทำไมพวกเขาจะต้องปิดบังเรื่องที่พวกเขาทำงานร่วมกับคนอื่น เพื่อเปลี่ยนแปลงโปรเจกต์ของเรา！”
ผู้ช่วยคนนั้นรีบกล่าวว่า“ได้ค่ะพี่ตัวตัว ฉันจะรีบไปตามตัวเขามาค่ะ！”
ซูจือเฟยรีบขวางเธอไว้ แล้วพูดกับเฉินตัวตัวว่า“โธ่ตัวตัว ทุกคนก็ต่างอยากทำให้คอนเสิร์ตนี้ออกมาสมบูรณ์แบบกันทั้งนั้น เพราะฉะนั้นเรื่องนี้คุณไม่จำเป็นต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้มั้ง？นอกจากนี้ บริษัทที่รับผิดชอบผมก็เป็นคนให้เงินพวกเขาเอง แต่พวกเขาก็รับประกันว่าจะทำงานให้ดีที่สุด คุณให้คนลองแสงสีเสียงดูก่อนก็ได้ ขอแค่เอฟเฟกต์ดีกว่าก่อนหน้านี้ นี่ก็พิสูจน์ได้แล้วไม่ใช่หรอว่างานพวกนี้ไม่ได้ทำไปโดยเปล่าประโยชน์”
พูดจบ ซูจือเฟยก็พูดต่อไปว่า“อีกทั้ง อุปกรณ์แสงสีเสียงยังถูกควบคุมจัดการโดยมืออาชีพอย่างพวกคุณ ไม่ว่าคุณกู้จะมาซ้อม หรือจัดแสดง เธอให้ความสำคัญกับผลลัพธ์ที่สุด แต่ไม่ใช่ยี่ห้อของอุปกรณ์แสงสีเสียง ขอแค่คุณไม่บอกกับเธอ เธอจะรู้ได้ยังไงล่ะ？ถ้าเธอมาถึงแล้วพบว่าเอฟเฟกต์การแสดงมันดีกว่าปกติ เธอคงจะต้องดีใจมากแน่ๆ รอหลังจากที่จบจากคอนเสิร์ต ผมจะไปขอโทษเธอด้วยตัวเองเลย และจะไม่ให้พวกคุณรับเคราะห์เด็ดขาด คุณว่าไง？”
เฉินตัวตัวรู้ดีว่าซูจือเฟยจะทำอะไร
ที่เขาทำแบบนี้ ก็เพราะแค่อยากเอาใจกู้ชิวอี๋เท่านั้น
ทั้งสองตอบตกลงอย่างไม่ลังเล จากนั้นก็เริ่มทำงานกันทันที
ซูจือเฟยที่อยู่ข้างถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วทำมือคารวะเฉินตัวตัว พลางพูดอย่างซาบซึ้งว่า“ตัวตัว ครั้งนี้ผมต้องขอบคุณคุณมากๆนะครับ”
เฉินตัวตัวเห็นท่าทีเคารพอย่างจริงใจ ก็แอบสะท้อนใจ“ซูจือเฟคนนี้ เพื่อคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ถ้าหลังจากจบคอนเสิร์ต ได้เห็นชิวอี๋เตรียมเซอร์ไพรส์ให้กับเย่เฉิน จะรู้สึกเสียใจไหมนะ จะแหลกสลายคาที่ไหมเนี่ย？”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...