ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2895

กู้ชิวอี๋กล่าวว่า“ฉันน่าจะบินไปประมาณแปดโมงเช้า น่าจะถึงประมาณเก้าโมงห้าสิบ แต่ฉันนัดกับพี่เย่เฉินแล้วล่ะ ถึงเวลาเขาจะมารับฉันที่สนามบินเอง เพราะฉะนั้นเธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก”

เฉินตัวตัวกล่าวว่า“วันนี้ซูจือเฟยเขาถามฉันว่าเธอจะมาถึงเมื่อไร ฉันสงสัยว่าลักษณะนิสัยของเธอกับเขา มีความเป็นไปได้ว่าเขาจะคิดหาทางไปรับเธอที่สนามบิน เธอต้องระวังตัวหน่อยนะ”

กู้ชิวอี๋ถึงกับมึนงง“ทำไมเขาถึงน่าเบื่อขนาดนี้？”

เฉินตัวตัวเบะปาก“แม้แต่ทีมงานของเรา เขายังมารับที่สนามบินด้วยตัวเองเลย นับประสาอะไรกับเธอล่ะ？ฉันเดาว่าเขาน่าจะเริ่มสนใจเรื่องเที่ยวบินที่เข้ามาในสนามบินจินหลิงแล้วล่ะ ดีไม่ดีเครื่องบินของเธอยังไม่ทันบิน ข้อมูลเรื่องการยื่นขอเส้นทางการบินของเธอเขาอาจจะเห็นแล้วก็ได้”

กู้ชิวอี๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า“งั้นเอาแบบนี้นะ พรุ่งนี้ฉันจะใช้เครื่องบินของที่บ้านขอใบอนุญาตการบินที่จะขึ้นเครื่องเวลา สิบเอ็ดโมงเช้า เพื่อปล่อยข่าว เธอก็พูดกับทีมงานด้วยนะ บอกว่าฉันจะมาถึงสิบเอ็ดโมงเช้า พอถึงแล้วฉันจะตรงไปสถานที่จัดคอนเสิร์ตทันที เพื่อให้ซูจือเฟยเชื่อว่าเป็นข่าวจริง หลังจากนั้นฉันค่อยเช่าเครื่องบินส่วนตัวอีกลำ บินมาตอนแปดโมงเงียบๆ”

เฉินตัวตัวรีบกล่าวว่า“ต้องลำบากขนาดนี้เลยหรอ เธอก็บอกให้พี่เย่เฉินของเธอไปรับเธอก็จบแล้ว พอซูจือเฟยเห็น ก็จะรู้ว่าเธอมีคนในใจแล้ว แบบนี้เขาจะได้ถอยไปไง”

“ได้ไงกัน”กู้ชิวอี๋โล่งออกไปว่า“ตอนนี้พี่เย่เฉินยังอยู่ในสถานะแต่งงานแล้ว ถ้าถูกคนอื่นรู้เรื่องฉันกับเขา เรื่องแดงออกไปมันจะไม่ดีต่อเขานะ”

เฉินตัวตัวตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็พูดอย่างทำอะไรไม่ได้ว่า“ก็ได้……งั้นเดี๋ยวฉันจะบอกกับทุกคนแล้วกัน บอกว่าเธอจะมาถึงบ่ายโมง หวังว่าจะสามารถหลอกซูจือเฟยได้นะ”

……

เช้าวันรุ่งขึ้น

เย่เฉินกับเซียวชูหรันตื่นตั้งแต่เช้า หม่าหลันแม่ยายเตรียมอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย

ตอนอาบน้ำ เย่เฉินได้รับข้อความของกู้ชิวอี๋ บอกว่า“พี่เย่เฉินคะ ฉันจะมาถึงสนามบินจินหลิงตอนเก้าโมงห้าสิบนะคะ สิบโมงตรงเจอกันที่ประตูทางออกของสนามบินค่ะ เวลาของพี่ไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ？”

ดังนั้น ด้านหนึ่งเธอก็เป็นห่วงลูกสาว อีกด้านก็เป็นกังวล ถ้าลูกสาวเป็นอะไรไปแม้แต่นิดเดียว เย่เฉินเกิดแตกคอและไม่สนใจแม่ยายอย่างเธออีก

กล่าวอีกนับก็คือ เซียวชูหรันก็คือสิ่งที่รับประกันว่าเธอจะสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

ถึงแม้เย่เฉินจะรู้ว่า ซวนเฟิงเหนียนศิษย์พี่ของหยูจิ้งไห่จะตายไปแล้ว ในอนาคตจินหลิงจะไม่มีคดีฆาตกรรมแบบนั้นอีก แต่เพื่อความสบายใจของภรรยาและแม่ยาย เขายังคงเอ่ยปากพูดว่า“ชูหรัน ช่วงนี้เราต้องระวังตัวกันหน่อย ห้ามประมาท ดังนั้นเดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่ทำงานครับ”

เซียวชูหรันกล่าวอย่างยิ้มๆ“งั้นเดี๋ยวรบกวนคุณไปส่งฉันที่เมืองเก่า เช้าวันนี้ฉันจะยังไม่ไปตี้เหากรุ๊ปค่ะ”

เย่เฉินถามอย่างแปลกใจว่า“ทำไมถึงไปเขตเหล่าเฉิงเช้าขนาดนี้ล่ะครับ？”

เซียวชูหรันกล่าวอย่างยิ้มๆ“งานออกแบบของตี้เหากรุ๊ปเสร็จแล้วไม่ใช่หรอคะ กำลังเริ่มก่อสร้างแล้วค่ะ ดังนั้นตอนนี้ที่บริษัทกำลังรับออเดอร์ออกแบบงานอื่นแล้ว พนักงานของฉันหลายวันก่อนรับลูกค้าใหม่คนหนึ่งที่อยู่เขตเหล่าเฉิง จะปรับโฉมบ้านเก่าใหม่ ฉันจะเป็นคนทำแผนการออกแบบเอง เลยต้องไปดูด้วยตัวเอง เพื่อไปติดต่อกับเจ้าของที่หน่อย”