เย่เฉินพูดอย่างให้ความเคารพมากว่า “ลุงกู้ น้าหลิน ลำบากพวกท่านทั้งสองเดินทางมาไกลขนาดนี้ รู้สึกขอโทษด้วยจริงๆครับ!”
กู้เย้นจงหัวเราะ เอ่ยปากพูดว่า “เฉินเอ๋อ ชีวิตนี้ของลุงก็นายเป็นคนช่วยไว้ เรื่องแค่นี้ นายยังจะเกรงใจกับลุงอีกหรอ?”
หลินหว่านชิวที่อยู่ข้างกายเองก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้วเฉินเอ๋อ ลุงกู้ของนายเอาแต่รอคอยที่จะจัดวันเกิดให้กับนายในปีนี้ ไม่รู้ว่าบ่นมานานแค่ไหนแล้ว ทั้งทางนี้นายไม่รู้หรอกว่าเขาตื่นเต้นมากแค่ไหน”
กู้ชิวอี๋รีบถามว่า “พ่อคะ เค้กวันเกิดที่หนูให้พ่อช่วยเอามาละ? เอามาด้วยรึเปล่าคะ?”
กู้เย้นจงพูดยิ้มๆว่า “เอามาแน่นอนอยู่แล้ว!เรื่องที่ลูกสาวที่รักของฉันสั่งมาอย่างเข้มงวด ฉันจลืมได้รึไง? เค้กอยู่ในห้องเก็บสัมภาระของเครื่อง แล้วฉันยังขอให้ทีมพนักงานเครื่องบินปรับอุณหภูมิตามข้อกำหนดของเค้กด้วย ให้ปรับอุณหภูมิของห้องเก็บสัมภาระอยู่ที่ศูนย์องศา อีกอย่างกล่องเก็บก็ล้วนเสริมไว้ทั้งหมดด้วย ไม่มีปัญหาแน่นอน เดี๋ยวให้พนักงานเอาออกมาแล้วส่งไปที่ร้านอาหาร!”
“งั้นก็ดีค่ะ!” กู้ชิวอี๋สบายใจไปเปลาะหนึ่ง มองดูเย่เฉิน พูดอย่างยิ้มแย้มว่า “พี่เย่เฉิน เค้กที่ฉันสั่งในครั้งนี้ดีมากๆ ถ้าพี่เห็นแล้วจะต้องชอบแน่ๆ!”
เย่เฉินพูดยิ้มๆว่า “หนานหนาน งั้นฉันก็ชอบใจเธอล่วงหน้าเลยละกัน”
กู้ชิวอี๋พูดอย่างเขินอายว่า “พี่ยังจะเกรงใจกับฉันทำไมกันคะ…”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย ก็พูดกับกู้เย้นจงสองสามีภรรยาว่า “ลุงกู้ น้าหลิน ตอนนี้พวกเรานั่งรถไปร้านอาหารกันเถอะครับ ทางนั้นผมจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ”
“โอเค!” กู้เย้นจงพยักหน้า จากนั้นก็สั่งการกับพนักงานด้านข้างว่า “พวกเธอเอาเค้กออกมา แล้วส่งไปที่ร้านอาหาร ต้องระวังไว้นะ ห้ามเกิดปัญหาอะไรขึ้นเด็ดขาด”
พนักงานหลายคนรีบพยักหน้าพูดว่า “ประธานกู้คุณสบายใจได้ค่ะ พวกเราจะส่งเค้กไปให้อย่างดีไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ”
กู้เย้นจงพยักหน้าเล็กน้อยอย่างพอใจ แล้วพูดกับเย่เฉินและกู้ชิวอี๋ว่า “งั้นพวกเราไปกันเถอะ!”
กู้เย้นจงส่ายหัวยิ้มๆ พูดกับกู้ชิวอี๋ว่า “เวลาเกือบยี่สิบปี เพิ่งจัดวันเกิดให้กับเฉินเอ๋อครั้งแรก ฉันที่เป็นลุงคนนี้ จะทำเรื่อง ‘มามือเปล่า’ ได้ยังไงกัน?”
พูดแล้ว เขาก็ชี้เครื่องบินลำด้านหลัง พูดยิ้มๆว่า “นี่ไง นี่ก็คือของขวัญวันเกิดที่ฉันเตรียมไว้ให้เฉินเอ๋อ!เครื่องบินลำนี้เพิ่งผลิตเมื่อต้นปีจากสายการผลิตโบอิ้งในซีแอตเทิล สหรัฐอเมริกา ปีที่แล้วฉันก็ได้ใช้ความสัมพันธ์ขอให้เร่งการผลิต การตกแต่งภายในก็ล้วนทำตามแผนการตกแต่งระดับสูงสุดทั้งนั้น ต่อไปมันก็จะเป็นเครื่องบินส่วนตัวของเฉินเอ๋อแล้ว!”
เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดนี้ ทั้งตกใจ และรีบพูดว่า “ลุงกู้ครับ ของขวัญมันล้ำค่ามากเกินไป ผมรับไว้ไม่ได้ครับ…”
กู้เย้นจงสีหน้าขรึม พูดว่า “นายรับไม่รับ ยังไงซะฉันก็ให้คนขับมันมาแล้ว ถ้านายไม่ยินดีจะรับไว้ งั้นก็ทิ้งมันไว้ที่นี่แล้วกัน”
หลินหว่านชิวที่อยู่ข้างกายรีบพูดขึ้นว่า “เฉินเอ๋อ นี่คือน้ำใจของลุงกู้ อีกอย่างก็เรียกไม่ได้ว่าล้ำค่าอะไรมาก นายรับไว้เถอะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...