ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2982
ในขณะที่สองสามีภรรยากำลังคุยกัน มีเงาหนึ่งเดินมาตรงหน้าของทั้งสองคน แล้วนั่งลงที่ข้างเซียวชูหรัน
เซียวชูหรันเอียงตัวมองดู แล้วก็ร้องขึ้นอย่างประหลาดใจว่า “โอ๊ะ！คุณซู！”
เย่เฉินเงยหน้ามองดู ถึงเพิ่งได้รู้ ว่าคนที่นั่งข้างเซียวชูหรันนั่นก็คือซูจือหยู ทำไมเธอถึงมาด้วยละ?
ซูจือหยูเห็นทั้งสองคน ก็ดูเหมือนว่าจะประหลาดใจด้วยเช่นกัน พูดด้วยรอยยิ้มว่า “โอ๊ะ ประธานเซียว คุณเย่ ไม่คิดเลยว่าพวกคุณเองก็มา！”
เซียวชูหรันพูดยิ้มๆว่า “ฉันชอบกู้ชิวอี๋มาตลอด เพราะงั้นก็เลยขอร้องให้สามีของฉันมาดูคอนเสิร์ตกับฉันมานานแล้วละคะ”
พูดไป แล้วเธอก็รีบถามว่า “คุณซู ทำไมคุณน้าตู้ถึงไม่มากับคุณละคะ?”
ซูจือหยูยิ้ม แล้วอธิบายอย่างละเอียดว่า “พูดตามจริงนะคะ ที่จริงแล้วแม่ของฉันไม่ค่อยชอบสถานที่ที่วุ่นวายแบบนี้สักเท่าไหร่ค่ะ อีกอย่างที่จริงแล้วฉันก็ไม่ได้คิดจะมา เพียงแต่ว่าบัตรเข้างานนี้พี่ชายของฉันเป็นคนทิ้งไว้ให้ เขาเป็นแฟนคลับของกู้ชิวอี๋ แต่ว่ามีงานกะทันหันเลยมาไม่ได้ ฉันดูแล้วบัตรนี้ก็คงจะเปลืองไปเปล่าๆ ดังนั้นก็เลยมาดูค่ะ”
เซียวชูหรันพูดยิ้มๆ “สามีของฉันก็เหมือนว่าจะไม่ค่อยชอบสถานที่แบบนี้สักเท่าไหร่ เขาคนนี้ไม่เคยตามดารามาก่อน ครั้งนี้เองก็ถูกฉันลากบังคับมาค่ะ”
ซูจือหยูมองไปที่เย่เฉินอย่างอดไม่ได้ พูดยิ้มๆว่า “ที่แท้คุณเย่ไม่ชอบกู้ชิวอี๋หรอคะเนี่ย?”
เย่เฉินฟังแล้ว ก็ปวดหัวขึ้นมา แอบคิดในใจว่า “วันนี้พวกผู้หญิงพวกนี้เป็นอะไรกันไปหมด?พูดจาออกมา แต่ละคนก็ยิ่งดูมีนัยแอบแฝง….”
นึกถึงนี่ เขาจึงจงใจเปลี่ยนบทสนทนา ถามซูจือหยูว่า “อ้อใช่สิคุณซู พี่ชายของคุณเป็นแฟนคลับของกู้ชิวอี๋ ทำไมถึงได้มีงานมากะทันหันแล้วไม่มาแล้วละครับ? ดูแล้วแฟนคลับนี้จะยังไม่หนักแน่นมากพอนะครับ”
หลินหว่านชิวเองก็แอบโบกมือให้กับเย่เฉิน จากนั้นก็นั่งลงที่ข้างกายซูจือหยู
ส่วนกู้เย้นจง ก็นั่งลงตรงด้านข้างของหลินหว่านชิว
ระหว่างทั้งสามคนไม่ได้ทำการทักทายกัน ดังนั้นเซียวชูหรันจึงไม่ค่อยได้สนใจสองคนนี้เท่าไหร่
แต่ว่า ซูจือหยูเห็นว่าข้างกายมีคนมา จึงได้เหลือบตามองดู ถึงได้รู้ว่า คนที่มาคือผู้นำตระกูลของตระกูลกู้ กู้เย้นจงและหลินหว่านชิวภรรยาของเขา
ตอนแรกซูจือหยูก็มีความตกใจอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็ได้สติ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...