ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2996

การเปรียบเทียบโดยเทพธิดาลงสู่พื้นดินของซูจือหยู ทำเอาเซียวชูหรันฟังจนพยักหน้าตามติดๆ

เธอคิดว่า ซูจือหยูพูดถูกมากๆ อีกอย่างแนวทางการพัฒนาของเรื่องราว ก็น่าจะเหมือนกับที่เธอคาดเดาไว้

เพียงแต่ เธอไม่รู้ว่าคำพูดพวกนี้เมื่อเข้าหูของเย่เฉินแล้ว จะเป็นความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง

เย่เฉินรู้ คำพูดพวกนี้ของซูจือหยู เหมือนกับว่าจงใจเตือนภรรยา แต่ก็จงใจเตือนอย่างอ้อมๆมากๆเช่นกัน ทำเอาภรรยาไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าทุกอย่างนี้มีความเกี่ยวข้องกับเธอ

เย่เฉินไม่เข้าใจ ว่าทำไมซูจือหยูต้องพูดเรื่องพวกนี้กับเซียวชูหรัน หรือว่าเป็นการให้เซียวชูหรันทำใจไว้ก่อน?

แต่ว่า ตัวเองก็ไม่เคยคิดที่จะจากเซียวชูหรันไป

หรือว่า คำพูดนี้ของเธอจงใจพูดให้ตัวเขาเองฟังกันนะ?

แต่ว่านี่จะมีความหมายอะไรละ?

เย่เฉินไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่นัก อีกอย่างเขาก็ไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงอย่างซูจือหยูคนนี้ด้วย

เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ฉลาดมากเกินไป จึงเป็นเหตุให้เบื้องลึกหัวใจเขาคอยระวังไว้อยู่เสมอ

ทั้งสามคนเดินออกจากศูนย์ไปตามกลุ่มผู้คน แล้วซูจือหยูก็ถามเซียวชูหรันกับเย่เฉิน “ใช่สิประธานเซียว คุณเย่คะ พวกคุณมากันยังไงคะ?”

เซียวชูหรันพูด “พวกเราเรียกรถมาค่ะ”

ซูจือหยูรีบพูดว่า “โอ๊ะ งั้นเวลานี้พวกคุณเรียกรถได้ยากนะ ฉันคาดว่าพื้นที่ใกล้เคียงพวกเราตอนนี้ อย่างน้อยก็น่าจะมีคนกว่าหมื่นคนต้องการเรียกรถละนะคะ แม้ว่าจะใช้แอพในการเรียกรถ อย่างน้อยก็คงต้องรอชั่วโมงขึ้นไป ฉันขับรถมาพอดี ฉันไปส่งพวกคุณดีกว่ามั้ยคะ”

เซียวชูหรันรีบพูด “ไม่รบกวนคุณซูค่ะ พวกเราอยู่ห่างจากนี่ก็ไม่ไกลเท่าไหร่นัก เดินสัก20นาทีก็ถึงแล้วค่ะ”

เธอรู้สึกว่าชีวิตความเป็นอยู่ของพี่ชายขงเต๋อหลงในหมู่บ้านชุมชนนั้นลำบากมากจริงๆ ที่ตัวเองเรียกเขาออกมาบ่อยๆ อย่างหนึ่งก็คือให้มาเป็นคนขับรถให้ตัวเอง อีกอย่างหนึ่งก็คือถ้าเป็นอย่างนี้ก็สามารถใช้ข้ออ้างในการทำงาน พาเขากินของดีๆสักหน่อย

เซียวชูหรันเห็นว่าต่งรั่งหลินเดินมา จึงรีบพูดว่า “ขอโทษด้วยนะรั่งหลิน ฉันนัดกับเพื่อนไว้แล้ว ว่าจะนั่งรถของเพื่อนกลับ เพราะงั้นไม่รบกวนเธอและพี่ชายเธอแล้วละ”

เวลานี้ต่งรั่งหลินถึงได้มองเห็นซูจือหยูที่อยู่ข้างกายเซียวชูหรัน

ในตอนที่เห็นซูจือหยู ต่งรั่งหลินถึงกับนิ่งอึ้งไปเลย

เธอจำซูจือหยูได้ในพริบตา เพราะยังไงซะซูจือหยูก็เป็นหลานสาวคนโตของตระกูลซู มีชื่อเสียงอย่างมากในวงการลูกคนรวยของเย่นจิง สามารถพูดได้ว่าเป็นคนที่เก่งมีความสามารถที่สุดในกลุ่มคนรวยของเย่นจิง

อีกอย่างถึงแม้ทั้งสองคนจะเรียกไม่ได้ว่าเป็นเพื่อนกัน แต่เมื่อก่อนยังไงซะก็ยังถือว่าเป็นคนคุ้นเคยได้บ้าง เคยเจอหน้ากันในงานสังคมระดับสูงหลายครั้ง

เพียงแต่เธอไม่คาดคิด ว่าทำไมซูจือหยูถึงอยู่ที่นี่