ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหนึ่งของการแกล้งทำเป็นจู่โจมไม่เพียงแต่จะประสบความสูญเสียเท่านั้น ที่สำคัญรอคนของสำนักว่านหลงอ้อมจากด้านข้าง หลังจากที่ลักลอบเข้าไปป้อมปราการถาวรของอีกฝ่าย ความดีความชอบการจับกุมของค่ายศัตรูยังแม่งเป็นของคนอื่น
การทำธุรกิจนี้ ยิ่งคิดยิ่งไม่คุ้มค่ามากขึ้นเรื่อยๆ
ดังนั้น เขาก็เอ่ยปากพูดว่า: “วิธีการนี้ของนายก็ได้อยู่ แต่ว่าฉันรู้สึกว่าไม่ควรให้กองทหารของฉันไปแกล้งทำเป็นจู่โจม ไม่งั้นพวกเราสลับกันดีกว่า นายให้กองทหารของนายแกล้งทำเป็นจู่โจม ฉันให้ทหารของฉันไปอ้อมจากด้านข้าง!”
หลูจ้านจุนพูดอย่างโกรธเคือง: “แกแม่งอย่าฝันไปหน่อยเลย! ให้ทหารของฉันไปแกล้งทำเป็นจู่โจม? ทหารที่ขาดแคลนการฝึกฝนอย่างสาหัสอย่างนั้นของแก สามารถรับผิดชอบภารกิจเข้าปราบปรามการยากขนาดนี้ได้เหรอ? ถึงเวลานั้นเพียงแค่ลักลอบเข้าไปได้ สู้ไม่ได้แล้วจะมีประโยชน์อะไร?”
เมื่อผู้บังคับบัญชาได้ยินเช่นนี้ ในใจก็อดแอบคิดอีกไม่ได้ว่า: “ดูเหมือนว่านี่จะเป็นเหตุผลนี้จริงๆ…….ความแข็งแกร่งโดยรวมของทหารของฉันแย่มาก ถ้าหากเข้าสู่การต่อสู้ที่ดุเดือดจริงๆ กลัวว่าสู้อีกฝ่ายไม่ได้……ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายมีการป้องกันป้อมปราการ ถึงเวลานั้นถ้าเกิดสู้ไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะมีคนตายเท่าไหร่……”
เมื่อคิดเข้าใจในชั้นนี้ เขาก็พูดในทันทีว่า: “ได้! ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็มีนายอ้อมไปสอดแทรกช่องว่างที่อ่อนแอ ฉันมาแกล้งทำเป็นจู่โจมด้านหน้า!”
หลูจ้านจุนมองดูเขาอย่างเหยียดหยาม แล้วก็ทำเสียงหึในทันที และพูดว่า: “ตอนนี้กองทหารได้ถอนกำลังออกไปแล้ว แต่อย่าปล่อยให้อีกฝ่ายหายใจ ให้ทหารปืนใหญ่ด้านหลังของนายวางระเบิดต่อไป ฉันไปทำการวางแผนต่อสู้กับกองทหารของฉัน สิบนาทีต่อมาเริ่มอ้อมจากด้านข้าง ถึงเวลานั้นพวกนายก็เริ่มแกล้งทำเป็นจู่โจม!”
ผู้บัญชาการฝ่ายตรงข้ามก็รู้สึกว่า หลูจ้านจุนดูเหมือนจะเข้าใจสงครามมากกว่าตัวเอง ดังนั้นจึงรับปากในทันที และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ได้ๆๆ ฉันจะโทรศัพท์เดี๋ยวนี้ ให้ทหารปืนใหญ่วางระเบิดอีกห้ารอบเดี๋ยวนี้!”
……
ฮามิดในเวลานี้ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทิ้งศพหนึ่งพันกว่าศพไว้แล้วถอยทัพ ภายในใจความรู้สึกถึงความสำเร็จอย่างล้นหลามจริงๆ
จากนั้นผู้ช่วยผู้บังคับบัญชากองทหารก็ก้าวไปข้างหน้ารายงาน และพูดด้วยความยินดีว่า: “จอมพลครับ แต่ละหน่วยเพิ่งจะนับคน ในการสู้รบเมื่อกี้นี้ พวกเราไม่มีใครเสียชีวิตและไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ!”
“เชรด!”ฮามิดตบต้นขา และพูดอย่างตื่นเต้น: “ทักษะกลยุทธ์ของคนจีนแม่งยอดเยี่ยมจริงๆ! ฉันต้องรีบโทรศัพท์ไปรายงานให้กับศิษย์น้องเย่!”
ในเวลานี้ได้รับสายของฮามิด เขาแทบจะรับสายเป็นอันดับแรกในทันที และเอ่ยปากพูดว่า: “พี่ชาย สถานการณ์ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง??”
ฮามิดพูดอย่างร่าเริงมาก: “ศิษย์น้องเย่ นายสุดยอดเกินไปแล้ว ทุกย่างก้าวของอีกฝ่ายอยู่ในขอบเขตที่นายคาดคะเน!”
จากนั้น ฮามิดถอนหายใจ และพูดต่อ: “พวกเขาทำสงครามด้วยรูปแบบยุทธวิธีทหารราบอย่างที่นายบอกจริงๆด้วย ขั้นแรกโจมตีฐานทัพและตำแหน่งของฉันด้วยปืนใหญ่ขนาดใหญ่อย่างแน่นหนา ต่อจากนั้นก็เริ่มให้ทหารหลายพันนายบุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน แต่พวกเขาประมาทศัตรูเกินไป เมื่อกี้นี้กองทหารของฉันยิงกลับอย่างกะทันหัน โจมตีจนพวกเขารับมือไม่ทัน ตอนนี้พวกเขาถูกโจมตีจนถอยทัพแล้ว คาดการณ์ว่าคนตายคนบาดเจ็บอย่างน้อยอยู่ที่หนึ่งพันคนขึ้นไป!”
เย่เฉินถาม: “งั้นตอนนี้สภาพของพวกเขาเป็นยังไง? จะเริ่มเตรียมตัวโจมตีปืนใหญ่อีกหรือเปล่า?”
“ไม่ค่อยแน่ใจ……”ฮามิดพูด: “พวกเขาเพิ่งจะถอยไป ตอนนี้ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร”
เย่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: “งั้นผมคาดการณ์ว่าพวกเขายังจะเริ่มโจมตีด้วยปืนใหญ่ในเร็วๆนี้ แต่ว่าพี่จะต้องระวังด้วย อีกฝ่ายมีความเป็นไปได้มากที่จะใช้รูปแบบอ้อมจากด้านข้างไปสอดแทรกช่องว่างที่อ่อนแอ และจู่โจมป้อมปราการของพี่โดยตรง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...