ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3065
ในเวลาเดียวกัน ขอแค่กองกำลังป้องกันด้านหน้าถูกทำลาย ทหารหลายพันนายของกองทัพรัฐบาล ก็จะรีบพุ่งขึ้นมาทันที ในเวลานั้น กองกำลังทหารของคามมิตจะไม่มีทางหนีรอดไปได้
ในระบบการสื่อสารภายในของสำนักว่านหลง ผู้บัญชาการของกองพันทหารพลร่มหนึ่งพูดว่า:"หน่วยของฉันพร้อมต่อสู้แล้ว เชิญกองพันทหารพลร่มสองยืนยันสถานการณ์การรวมพล"
เสียงของผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มสองมาจากระบบสื่อสารภายใน:"หน่วยของฉันรวมพลเสร็จสิ้นเชิงแล้ว กำลังดำเนินการยืนยันอาวุธก่อนออกรบ"
ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มหนึ่งพูดขึ้นทันทีว่า:"หน่วยของฉันขอเริ่มโจมตี ขอให้จอมพลเฉินอนุมัติ!"
เฉินจงเหล่ยพูดอย่างกระฉับกระเฉงว่า:"อนุมัติ! เริ่มการโจมตีเดี๋ยวนี้! ภายในสิบนาที กำจัดทหารที่อยู่ด้านหน้าทั้งหมด! เพื่อแก้แค้นให้พี่น้องทหารที่ตายไปแล้วของเรา!"
"รับทราบ!"ผู้บัญชาการของกองพันทหารพลร่มพูดอย่างมีพลังทันทีว่า:"ท่านจอมพลเฉินโปรดวางใจครับ เราจะไม่ให้ชื่อของสำนักว่านหลงผิดหวังเด็ดขาด! จะล้างแค้นให้พี่น้องที่ตายไปแล้วของเราอย่างแน่นอน!"
"ดี!"เฉินจงเหล่ยหัวเราะและโพล่งออกมา":โจมตีเดี๋ยวนี้!"
ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มหนึ่งสั่งทหารที่อยู่ข้างๆทันที:"ทุกคน! เริ่มโจมตีได้!"
ทันทีที่พูดจบ คามมิตที่อยู่ในหลุมก็กัดฟันและพูดตะโกนว่า:"เขตB จุดระเบิด03, 05, 06, 08, 09, 11 ระเบิดได้!"
วิศวกรสองคนที่รับผิดชอบเขต B ใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดเพื่อจุดชนวนระเบิด ที่กำหนดไว้ทันที
ขณะที่ทหาร 500 นายจากกองพันทหารพลร่มหนึ่งของสำนักว่านหลง กำลังพุ่งไปที่โครงการก่อสร้างแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ด้านหน้า จู่ๆก็มีการระเบิดขนาดใหญ่ระเบิดขึ้นข้างๆพวกเขา!
และคนที่โชคดีหน่อย ถึงแม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บจนถึงตาย แต่ถูกเศษชิ้นส่วนกระจายโดนหน้า ตาบอดทันที
และมากกว่านั้นคือ จะมีบริเวณที่มีอาการบาดเจ็บที่แขนขามาก
โดยเฉพาะมือและแขน ถูกระเบิดจนเนื้อหนังเกือบเละ แม้ว่าเมื่อก่อนพวกเขาจะได้รับการฝึกมาอย่างดี ตอนนี้คงจะไม่สามารถถือปืนได้แล้ว
เฉินจงเหล่ยได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นสื่อสารไร้สาย และเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของทหารของเขา เขาก็รู้สึกกังวลมากทันที โพล่งถามออกมาว่า:"อะไรกัน! เกิดอะไรขึ้น!"
ตอนนี้ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มหนึ่งตาบอดแล้ว และดวงตาทั้งสองข้างถูกชิ้นส่วนโลหะอย่างน้อย 7-8 ชิ้นกรีด ตอนนี้ปิดตาและร้องไห้อย่างหมดหนทาง:"ท่านจอมพลเฉิน! เรา…...เราถูกดักซุ่มแล้ว! !"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...