เมื่อคนกลุ่มแรกจำนวน 500 คนกำลังลงใกล้แนวสันเขาของภูเขาฝั่งใต้ทีละคน และ 500 คนอีกกลุ่ม ก็กระโดดลงจากเครื่องบินด้วย และเริ่มลงสู่แนวสันเขาของยอดเขาฝั่งเหนือเนื่องจากการกระโดดร่มของพลร่มนั้นได้รับผลกระทบจากลม ทิศทางลม รวมถึงความสามารถในการควบคุมส่วนบุคคล จึงเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะกระโดดไปยังพื้นที่เดียวกันพร้อมๆ กัน ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถลงจอดใกล้กับเป้าหมายก่อนเท่านั้น จากนั้นจึงเคลื่อนไหวด้วยกันจากทุกทิศทางไปยังพื้นที่เป้าหมาย
โดยทั่วไปแล้ว พลร่มจำเป็นต้องป้องกันไม่ให้ร่มชูชีพพันกันในอากาศ ดังนั้นพวกเขาจะรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยจากสหายคนอื่นๆ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะเบี่ยงเบนไปสองสามร้อยเมตรเมื่อลงพื้น หรืออาจจะหลายพันเมตร
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกระโดดร่มตอนกลางคืน ถึงแม้จะเบี่ยงเบนไปสักสองสามกิโลเมตรก็ไม่น่าแปลกใจ
ดังนั้น หลังจาก 500 คนกลุ่มแรกลงพื้น สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือรวมพลอย่างรวดเร็ว เพื่อไปยังพื้นที่เป้าหมาย
แต่ว่า สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือ พวกเขาโดดร่มลงมา และในระหว่างการรวมตัว พวกเขาไม่พบทหารคุ้มกันเลย และไม่พบป้อมปราการที่ซ่อนอยู่ของศัตรู
เมื่อมองดูภูเขาทั้งลูกด้วยแว่นตามองกลางคืน พวกเขาไม่พบร่องรอยของศัตรูเลย ยกเว้นคนของพวกเขาที่มีเครื่องหมายพิเศษบนตัว
ทหารบางคนที่มีเครื่องจับความร้อนก็เริ่มตรวจสอบไปรอบๆ ทันที แต่ยังคงไม่พบอะไรเลย
สาเหตุที่มองไม่เห็นศัตรูก็เพราะว่า ตอนนี้ทหารของคามมิตซ่อนตัวอยู่ในบังเกอร์บนเนินเขาทั้งสองข้างของภูเขา อุปกรณ์จับความร้อนที่ใช้ในการสังเกตการณ์ด้านบนของภูเขา ยังถูกส่งไปยังป้อมปราการผ่านเส้นสัญญาณ ดังนั้นตอนนี้แนวสันเขาทั้งหมดของยอดเขาจึงอยู่ในสภาพที่ไม่มีการป้องกัน
เมื่อผู้บังคับบัญชารายงานสถานการณ์แบบเรียลไทม์แก่เฉิน จงเหล่ย ซึ่งกำลังบินวนอยู่เป็นวงกลมขนาดใหญ่บนกลางอากาศ เฉินจงเหล่ยไม่ได้แปลกใจอะไรมาก
เพราะเขารู้ดีว่าศัตรูมีบังเกอร์อยู่ด้านหน้าและหลัง จึงไม่แปลกที่จะละเลยการป้องกันบนยอดเขา หากเป็นเขาเอง ในสถานการณ์ที่ด้านหน้าและด้านหลังแข็งแรง เขาจะไม่ยอมเสียพลังป้องกันบนยอดภูเขา แต่ว่าในสถานการณ์ปกติ ถ้าอยากบุกถึงยอดเขา ก็ต้องไปในทางเนินด้านหน้าและหลัง
ดังนั้นเขาจึงเตือนผู้บัญชาการแนวหน้าของเขาทันทีว่า ต้องใช้ประโยชน์จากการละเลยของการป้องกันบนยอดเขาของศัตรู และรวมพลให้เสร็จโดยเร็วที่สุด จากนั้นกองพันทหารพลร่มแรกจะโจมตีแบบจู่โจมก่อน และกองพันทหารพลร่มสองจะใช้โอกาสบีบจากทางเหนือ และกันศัตรูไว้ในหลุมโดยตรง แล้วทำลายให้สูญสิ้น
และในจุดระเบิดเหล่านั้น สิ่งที่ฝังอยู่คือวัตถุระเบิดแรงสูงที่สามารถระเบิดหินได้!
ยี่สิบนาทีต่อมา กองพันทหารพลร่มแรกรวมตัวกันเสร็จแล้ว และในเวลาเดียวกัน กองพันทหารพลร่มสองก็กระโดดร่มเสร็จสิ้นแล้ว และเริ่มรวมพล
หลังจากที่กองพันทหารพลร่มสองรวมพลใกล้จะเสร็จแล้ว ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มสั่งการโจมตี!
พวกเขาวางแผนที่จะโจมตีด้านหน้าของหลุมโดยตรง ทำลายการป้องกันของศัตรูไป ดึงดูดศัตรูของด้านหลังออกมา และในเวลาเดียวกันก็ยังดึงดูดศัตรูที่ซ่อนอยู่ในอีกหลายๆ ทิศทางมาด้วย
ในขณะนั้น กองพันทหารพลร่มสองจะขึ้นมาจากด้านหลัง และจัดการฝ่ายตรงข้ามโดยตรง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...