ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3067

หลังจากนั้น ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มที่สองตะโกนด้วยความหวาดกลัวว่า:"ท่านจอมพล เรา…...พวกเราก็ถูกซุ่มโจมตีเช่นกัน…...การระเบิดนั้นรุนแรงมาก เรา......แทบจะสูญเสียจนไม่เหลือเลย! พี่น้องที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างก็บาดเจ็บหนัก เต็มไปด้วยเลือดและชิ้นส่วนแยกหมด......"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ร่างของเฉินจงเหล่ยก็นิ่งไปทันที

เขาไม่เคยคิดฝันว่า ฝั่งเหนือก็อยู่ในการคาดของศัตรูเช่นกัน

ผลก็คือคนเก่งนับพันที่เขาส่งมา ถูกอีกฝ่ายลักโจมตี!

ทั้งๆที่เขาจะไปลักโจมตีฝ่ายตรงข้าม และส่งคนเก่งทุกคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับภารกิจตัดหัวไป ทำไมเพิ่งลงพื้น ก็ถูกระเบิดถึงตายและบาดเจ็บมากกว่าครึ่งทันที? ศัตรูวางกลยุทธ์ และจัดการเรื่องนี้ล่วงหน้าได้อย่างไร?

ในตอนที่เฉินจงเหล่ยตกอยู่ในความสงสัยตัวเองอย่างสุดขีด ทหารของคามมิตได้โจมตีอย่างเต็มที่!

คามมิตได้แบ่งฐานออกเป็นทั้งหมดห้าพื้นที่ ตามคำแนะนำของเย่เฉิน

และแต่ละพื้นที่จะแบ่งออกเป็นหลายสิบพิกัดโดยละเอียดตามตำแหน่งของจุดระเบิด

ดังนั้น หลังจากที่ทหารในบังเกอร์แต่ละแห่ง รู้ว่าจุดระเบิดแต่ละระเบิดตามแผนที่ที่ทำเครื่องหมายไว้ ก็รู้ตำแหน่งปัจจุบันของศัตรูอย่างชัดเจนทันที

ทันทีหลังจากนั้น คามมิตได้ส่งทหารแปดร้อยนาย ไปล้อมกองพันทหารพลร่มจากด้านหน้าและด้านหลัง

ในเวลาเดียวกัน ทหารปืนใหญ่ในหลุมทางด้านหลังของฝั่งใต้ได้ปล่อยปืนครกขนาดเล็ก 20 ลูกทันที เล็งไปที่จุดระเบิดของฝั่งเหนือจากทางเข้าหลุมของฝั่งใต้ และเตรียมยิงปืนใหญ่อีกรอบไปยังกองพันทหารพลร่มที่สองของฝั่งเหนือ

โครงสร้างของปืนครกนั้นเรียบง่าย พูดตรงๆ ก็แค่ลำกล้องเรียวยาวที่ยึดกับขาตั้งกล้อง ปืนประเภทนี้มีระยะยิงที่สั้นและพลังต่ำ เมื่อเทียบกับปืนใหญ่แบบลากจูงแล้ว มันแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

แต่ว่า อาวุธนี้ก็มีข้อดีของมันเช่นกัน

ข้อดีที่ใหญ่ที่สุด คือมีความคล่องตัวและพกพาสะดวก มาก็ยิง ยิงเสร็จก็ไป

การยิงก็ง่ายมากเช่นกัน แค่ปรับมุมและใส่กระสุนจากปากกระบอกปืน ก็จะยิงทันที

คนที่ยังเหลืออยู่นั้น ตอนนี้กำลังจะตาย

"ทอมมี่! ทอมมี่ ได้ยินแล้วตอบเร็ว!"เฉินจงเหล่ยแทบขะทรุดแล้ว เขาตะโกนชื่อผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มที่สองในระบบสื่อสาร

แต่ว่า อีกด้านของระบบสื่อสาร นอกจากลูกกระสุนปืนใหญ่ที่หนาแน่นแล้ว ยังจะมีใครตอบเขาได้อีก?

ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มที่สอง ทอมมี่ จอห์นสัน ชาวอังกฤษ ถูกกระสุนปืนครกฆ่าตาย ตั้งแต่เริ่มยิงรอบแรกแล้ว

เฉินจงเหล่ย ฟังเสียงของกระสุนปืนครกระเบิดไม่หยุด ในระบบสื่อสาร น้ำตาก็ไหลลงมาตามใบหน้าอย่างหยุดไม่ได้

เขารู้ว่ากองพันทหารพลร่มที่สองคงจะไม่มีทางหวนคืนกลับมาได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงพูดกับผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มหนึ่งทันที:"โอนิซึกะ! นายต้องอดทนไว้! อย่ายอมแพ้เด็ดขาด ฉันจะให้ทหารห้าพันนายของกองทัพรัฐบาลระดมโจมตี ไม่ว่ายังไงฉันก็จะช่วยพวกนายกลับมาให้ได้!"

ผู้บัญชาการกองพันทหารพลร่มหนึ่ง เคนตะ โอนิซึกะชาวญี่ปุ่นฝืนยิ้มด้วยความเจ็บปวด และพูดว่า:"ท่านจอมพล ไม่ต้องหนักใจแล้ว…...ศัตรูพุ่งเข้ามาแล้ว…...ลาก่อน…...ท่านจอมพล......"