ถังซื่อไห่รีบพูดว่า:"คุณท่าน เรื่องความรักไม่ใช่สิ่งที่เราควบคุมได้ ผมคิดว่าคุณท่านควรจะเคารพทางเลือกของคุณชายเฉินดีกว่า"
เย่โจงฉวนโบกมือ และพูดอย่างจริงจัง:"ในฐานะเจ้าบ้านตระกูลเย่ ฉันไม่สามารถยอมรับหลานชายของตัวเอง แต่งงานกับผู้หญิงที่มีภูมิหลังที่ไม่ดีแบบนี้ได้!"
พูดจบ เย่โจงฉวนก็พูดอย่างตื่นตัวว่า:"ฉันบอกว่าภูมิหลังของเซียวชูหรันไม่ดีนั้น ไม่เพียงเพราะอันดับของตระกูลเซียวมันต่ำเกินไป! นอกจากนี้ยังเป็นเพราะปู่ของเซียวชูหรัน เดิมทีเป็นคนใช้ของตระกูลเย่!"
"นายว่า จะมีตระกูลใหญ่ไหนที่ยอมให้หลานชายแต่งงานกับหลานสาวคนใช้ของตระกูลในฐานะภรรยาได้? นี่มันเป็นการทำให้ชื่อเสียงบรรพบุรุษเสื่อมเสียไม่ใช่เหรอ?"
"ไม่ว่ายังไง เฉินเอ๋อก็ต้องหย่ากับผู้หญิงคนนั้น!"
ถังซื่อไห่เกลี้ยกล่อม:"คุณท่าน เรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อน ผมคิดว่าคุณควรให้เวลาคุณชายเฉินอีกสักหน่อย และให้เขาแก้ปัญหานี้ด้วยตัวเอง"
เย่โจงฉวนพูดอย่างจริงจัง:"ตอนแรกฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน เมื่อพิจารณาว่าฉันกับเฉินเอ๋อไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว และขาดรากฐานทางความสัมพันธ์ระหว่างปู่กับหลาน ๆ แบบปกติ ดังนั้นฉันจึงไม่ได้บังคับให้เขาหย่าและ กลับสู้ตระกูลเย่แต่แรก ฉันให้ตี้เหากรุ๊ปกับเขา แค่อยากจะให้เขาเริ่มทิ้งเซียวชูหรันเอง แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าฉันจะคิดเข้าข้างตัวเองเกินไป!"
เดิมที ในความรู้และความเข้าใจของเย่โจงฉวน เมื่อมีช่องว่างทางชนชั้นขนาดใหญ่ระหว่างชายและหญิง จะแยกจากกันมันเป็นเรื่องที่ไม่ช้าก็เร็วๆ
เมื่อคิดแบบนี้ เย่โจงฉวนก็พูดอย่างหดหู่เล็กน้อยว่า:"หลายวันก่อนฉันดูข่าวบันเทิง เห็นยัยหนูของตระกูลกู้สารภาพรักอย่างลึกซึ้งในคอนเสิร์ต เธอไปจัดคอนเสิร์ตที่จินหลิงตั้งไกล และยังอยู่ในวันเกิดของเฉินเอ๋ออีกด้วย ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าจะไปสารภาพกับเฉินเอ๋อ แต่เฉินเอ๋อล่ะ? จนตอนนี้ก็ยังไม่หย่ากับเซียวชูหรันนั้นเลยไม่ใช่เหรอ? ยัยหนูของตระกูลกู้มีสัญญาแต่งงานกับเฉินเอ๋ออยู่นะ ! เฉินเอ๋อไม่แม้แต่จะไม่สนใจเรื่องนี้เลย ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเขาไม่คิดที่จะหย่า!"
ถังซื่อไห่รู้ดีว่าเย่เฉินกำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า :"คุณท่าน ผมเข้าใจความรู้สึกของท่าน แต่ท่านเคยคิดบ้างไหมว่า นิสัยของคุณชายเฉินนั้นคล้ายกับคุณชายฉางอิง ถ้าท่านบังคับให้เขาทำสิ่งที่เขาไม่อยากทำ เป็นไปได้ว่าเขาจะต่อต้านจนถึงที่สุด"
เย่โจงฉวนพูดอย่างเย็นชา:"ฉันก็กลัวเขาต่อต้าน ดังนั้นจึงไม่ได้บังคับเขามาโดยตลอด แต่คราวนี้ฉันไม่มีทางตามใจเขาได้อีก พิธีไหว้บรรพบุรุษในครั้งนี้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องกดดันเขาให้ได้ มิฉะนั้น เรื่องนี้มันอาจจะไม่มีทางเป็นไปตามที่ฉันต้องการ!"
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ลุกขึ้นยืน มองออกไปนอกหน้าต่าง และพูดอย่างจริงจังว่า:"เฟิงเอ๋อแต่งงานกับเจ้าหญิงยุโรปเหนือและเฉินเอ๋อแต่งงานกับลูกสาวคนเดียวของตระกูลกู้ เมื่อการแต่งงานทั้งสองเกิดขึ้น ความแข็งแกร่งของตระกูลเย่จะก้าวข้ามตระกูลซูโดยสิ้นเชิง และกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของหัวเซี่ย ดังนั้นสองเรื่องนี้ ฉันจะไม่ให้เกิดความผิดพลาดใดๆเด็ดขาด!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...