ขณะนี้ในห้องประชุม เฉินจงเหล่ยและผู้บัญชาการกองทัพของรัฐบาลกำลังนั่งอยู่ในภาวะตึงเครียด และเฉินจงเหล่ยกำลังคิดว่าอีกสักครู่จะเข้าไปแทรกแซงฮามิด และกองทัพรัฐบาลเจรจาสงบศึกอย่างไรดี
เมื่อได้ยินสิ่งที่สวียินตงกล่าว เขารู้สึกตะลึงทันทีและถามตามจิตใต้สำนึกว่า “เมื่อสักครู่คุณบอกว่าผู้แทนเจรจาชื่ออะไรน่ะ?”
สวียินตงกล่าวด้วยความอึดอัดว่า “อาจารย์เย่......”
หลังจากกล่าวจบ เขารีบถอยไปข้างหลัง แล้วกล่าวกับเย่เฉินที่ยืนอยู่ข้างหลังว่า “อาจารย์เย่ เชิญเข้าไปเถอะ”
เย่เฉินพยักหน้า เอามือไพล่หลังแล้วเดินเข้าไปอย่างสบาย ๆ
ทันทีที่เดินเข้าไปในประตู เขาเห็นเฉินจงเหล่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะประชุม เขาเหลือบมองและพบว่าเฉินจงเหล่ยคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาอายุน่าจะประมาณ 30 ปี และเขาสามารถทะลวงเส้นลมปราณไปแล้ว 6 เส้น
เป็นครั้งแรกที่เย่เฉินเห็นนักศิลปะการต่อสู้ที่สามารถทะลวงผ่านเส้นลมปราณได้ 6 เส้น โดยพื้นฐานแล้วความแข็งแกร่งเช่นนี้สามารถทำงานอยู่ในเมืองจินหลิงคนเดียวได้ รวมไปถึงสมาชิกตระกูลเหอทุกคน และยังรวมถึงท่านเหอด้วย
ขณะเดียวกัน เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะดีใจแทนฮามิด ถ้าไม่ได้เพราะตนเองช่วยเขาวางแผนล่วงหน้า เฉินจงเหล่ยคนเดียวก็สามารถแอบเข้าไปในฐานทัพของเขาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ตัดศีรษะของเขา
ไม่น่าแปลกใจหลังจากที่สำนักว่านหลงเริ่มร่วมมือกับกองทัพของรัฐบาลแล้ว พวกเขาบุกเป็นพายุ และบุกไปทางไหนทางนั้นก็ราบเป็นหน้ากลอง การมียอดฝีมือเช่นนี้เป็นผู้นำทัพ และฝ่ายต่อต้านในซีเรียไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย
แต่เนื่องจากฮามิดได้ยกระดับการป้องกันทั้งหมดแล้ว ถึงสามารถควบคุมไม่ให้เฉินจงเหล่ยมาตัดศีรษะของฮามิดได้ ถึงแม้เฉินจงเหล่ยจะเป็นนักบู๊หกดาว และความแข็งแกร่งของเขานั้นเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก แต่ร่างกายไม่เหมือนกำแพงเหล็ก หากปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าจุดยุทธศาสตร์การยิงของปืนใหญ่แล้ว ก็สามารถถูกยิงตายได้เช่นกัน
การเสียชีวิตอย่างน่าสังเวชของหลูจ้านจุน ทำให้เฉินจงเหล่ยรู้สึกหวาดกลัวมาก นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่ไปตัดศีรษะฮามิด
เมื่อเฉินจงเหล่ยเห็นเย่เฉินเดินเข้ามา เขาแสดงสีหน้าประหลาดใจ และเขาถามตามจิตใต้สำนึก “คุณ.......คุณเป็นคนจีนหรือ?”
เฉินจงเหล่ยยิ้มเยาะเย้ยและกล่าวว่า “ผมคิดว่าคุณเป็นแค่เด็กหนุ่มที่อ่อนแอ ซึ่งมองดูแล้วคุณไม่เหมือนนักศิลปะการต่อสู้ แล้วคุณจะมีความสามารถอะไร?”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “คุณไม่รู้หรือว่าตอนนี้การป้องกันของฮามิดนั้นเหนือกว่ากองกำลังฝ่ายต่อต้านอื่น ๆ มาก? คุณไม่รู้หรือว่าทักษะและยุทธวิธีโดยรวมตอนนี้ของฮามิดได้รับการปรับปรุงมากกว่าเมื่อก่อนมาก?”
เฉินจงเหล่ยขมวดคิ้วและถามว่า “ฟังความหมายของคุณแล้ว ดูเหมือนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะคุณ?”
“แน่นอน” เย่เฉินเลิกคิ้วและยิ้ม “ไม่ได้กล่าวเกินจริงที่จะบอกว่าส่วนใหญ่เป็นความดีความชอบของผม”
เฉินจงเหล่ยหัวเราะและถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเป็นมิตรว่า “ตามที่กล่าวมานั้น ดูเหมือนว่าคุณจะเยี่ยมมาก?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...