“ตระกูลเย่?!” เย่เฉินขมวดคิ้วและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ตระกูลเย่ ฆ่าพ่อแม่ของเขาได้อย่างไร?”
เฉินจงเหล่ยกล่าวด้วยความงวยงง “ผมไม่รู้สถานการณ์เฉพาะ ประมุขไม่เคยเปิดเผยรายละเอียดให้พวกเราทราบ เขากล่าวเพียงแค่ว่าจะให้ตระกูลเย่ชดใช้ด้วยเลือด แต่เรื่องที่เขากับตระกูลเย่มีความแค้นอะไรนั้น พวกเราไม่ทราบชัดเจน”
เย่เฉินถามอีกว่า “คุณเคยได้ยินว่านพั่วจวินพูดไหมว่าในตระกูลเย่นั้นใครคือศัตรูของเขา และชื่ออะไร?”
เฉินจงเหล่ยส่ายศีรษะ “ผมไม่เคยได้ยิน.....”
ตอนนี้เย่เฉินกำลังคิดว่าว่านพั่วจวินต้องการแก้แค้นตระกูลเย่ และเกี่ยวข้องกับใครในตระกูลเย่กันแน่
คือคุณท่านเย่โจงฉวน? หรือลุงใหญ่เย่ฉางโคงหรือสมาชิกตระกูลเย่คนอื่น ๆ?
เย่เฉินคิดว่าว่านพั่วจวินคนนี้อายุไล่เลี่ยกับตนเอง หากคนของตระกูลเย่ฆ่าพ่อแม่ของเขาจริง ๆ อย่างน้อยมันก็ต้องเป็นเรื่องเมื่อสิบหรือยี่สิบปีก่อน
ตอนนั้น นอกจากคุณปู่และลุงใหญ่แล้ว ยังมีบุคคลที่เป็นแกนหลักอีกคนในตระกูลเย่ นั่นก็คือเย่ฉางอิงซึ่งเป็นพ่อของตนเอง
ดังนั้น เขาจึงแอบสงสัยว่าศัตรูของว่านพั่วจวินอาจเป็นพ่อของตนเองหรือไม่
เพียงแต่คำถามนี้ เฉินจงเหล่ยไม่ทราบคำตอบอย่างแน่นอน และไม่มีความหมายอะไรที่จะถามเขา
หลังจากนั้น เย่เฉินนึกถึงพิธีสักการะบรรพบุรุษของตระกูลเย่ที่กำลังจะเกิดขึ้น
และการที่ว่านพั่วจวินคิดจะแก้แค้นตระกูลเย่ในช่วงนี้ หรือเขาอาจเลือกในช่วงพิธีสักการะบรรพบุรุษ?
เพราะอย่างไร นี่เป็นพิธีที่ยิ่งใหญ่ของตระกูลเย่ที่ทุกสิบสองปีมีเพียงครั้งเดียว ถ้าตนเองมีความแค้นกับตระกูลเย่ งั้นเป็นเรื่องปกติที่ตนเองจะเลือกโจมตีตระกูลเย่ในวันดังกล่าว
ดังนั้น เขาจึงถามเฉินจงเหล่ยว่า “ว่านพั่วจวินเคยสั่งอะไรคุณไว้หรือไม่? เช่นคุณต้องไปถึงเย่นจิงก่อนวันไหน?”
ถังซื่อไห่รีบกล่าวว่า “คุณชายถามมาได้เลยครับ ผมจะตอบทุกอย่างที่ผมรู้!”
เย่เฉินถามเขาว่า “คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับคนที่ชื่อว่านพั่วจวินไหม?”
“ว่านพั่วจวิน?” ถังซื่อไห่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “คุณชาย ผมเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน”
เมื่อก่อนว่านเหลียนเฉิงพ่อของว่านพั่วจวินไม่ได้โด่งดังในเย่นจิง เขาเป็นเหมือนสุนัขตัวหนึ่งที่ติดตามซูโสว่เต้าเท่านั้น และตอนที่เกิดเรื่องกับว่านเหลียนเฉิง ลูกชายของเขาว่านพั่วจวินยังเป็นเด็กอยู่ ดังนั้นจึงมีคนไม่มากที่รู้สถานการณ์ของเขา
เย่เฉินถามเขาอีกว่า “ถ้าอย่างนั้นผมถามคุณว่า เมื่อสิบหรือยี่สิบปีก่อนตระกูลเย่มีความขัดแย้งกับคนแซ่ว่านหรือไม่?”
“แซ่ว่าน?” ถังซื่อไห่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “มี! มีคนหนึ่งชื่อว่านเหลียนเฉิงที่อยู่ข้างกายซูโสว่เต้า และเป็นเพราะว่าเขาต้องการออกหน้าแทนซูโสว่เต้า ทำให้เขามีความขัดแย้งกับพ่อของคุณ จากนั้นเขาได้ทำธุรกิจแข่งขันกับพ่อของคุณในตลาดซื้อขายล่วงหน้า แต่สุดท้ายเขาแพ้และล้มละลาย หลังจากนั้นเขาก็ฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดตึก แล้วภรรยาก็ฆ่าตัวตายตามด้วยการดื่มยาพิษ.....”
“ตอนนั้นเรื่องนี้ทำให้พ่อของคุณรู้สึกผิดมาก ถึงแม้ว่านเหลียนเฉิงจะเป็นคนที่เริ่มยั่วยุก่อน แต่พ่อของคุณยังสามารถเอาชนะเขาในตลาดซื้อขายล่วงหน้าอย่างเที่ยงตรงยุติธรรม พ่อของคุณยังคงรู้สึกว่าการตายของว่านเหลียนเฉิงนั้นเขาต้องมีส่วนรับผิดชอบ.......”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...