เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดของถังซื่อไห่ เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามกลับไปว่า “ในเมื่อว่านเหลียนเฉิงเป็นคนที่เริ่มยั่วยุพ่อผมก่อน และวิธีที่พ่อของผมเอาชนะเขานั้นก็เที่ยงตรงยุติธรรม เป็นเพราะเขาไม่มีความสามารถในการรับแรงกดดันทางจิตใจ จึงเลือกที่จะฆ่าตัวตาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพ่อของผม?”
หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอย่างแน่วแน่ว่า “พ่อของผมไม่จำเป็นรับผิดชอบต่อการตายของเขา! สำหรับเรื่องที่ภรรยาของเขาฆ่าตัวตายด้วยการดื่มยาพิษ มันยิ่งไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อของผม! ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะความอ่อนแอของเขา ที่เลือกหนีความรับผิดชอบด้วยการฆ่าตัวตาย ภรรยาของเขาก็จะไม่ตายตามไปด้วย ดังนั้นการตายของภรรยาเขา ควรจะเป็นความรับผิดชอบของเขาเองถึงจะถูก ไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อของผม?”
ถังซื่อไห่ถอนหายใจและกล่าวว่า “คุณชาย พ่อของคุณมีความเมตตาและมีคุณธรรมเสมอมา หลายครั้งที่ข้อกำหนดของตนเองสูงกว่าข้อกำหนดทางศีลธรรม"
หลังจากนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ทำไมคุณถึงได้ถามเรื่องนี้ล่ะ?”
เย่เฉินกล่าวว่า “ไม่มีอะไร แค่เจอคนหัวเซี่ยคนหนึ่งที่ต่างประเทศ และบังเอิญว่าเขารู้เรื่องเกี่ยวกับตระกูลว่าน”
หลังจากนั้น เย่เฉินถามอีกว่า “คุณทราบสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลว่านหรือไม่?”
ถังซื่อไห่กล่าวว่า “ตระกูลว่านบ้านแตกสาแหรกขาดไปนานแล้ว หลังจากที่ว่านเหลียนเฉิงและภรรยาเสียชีวิต ว่านหลงกรุ๊ปก็ล้มละลายและเลิกกิจการ ไม่เพียงแต่พวกเขาไม่มีทรัพย์สินเหลือ แต่พวกเขายังติดหนี้มากมาย เพื่อนต่างหลบเลี่ยงและตัดความสัมพันธ์กับพวกเขา”
หลังจากนั้น ถังซื่อไห่กล่าวอีกว่า “ตอนนั้นว่านเหลียนเฉิงมีลูกชายอยู่คนหนึ่ง ซึ่งอายุน่าจะไล่เลี่ยกับคุณ หรือแก่กว่าคุณสองปี เมื่อพ่อของคุณรู้ว่าภรรยาของเขาดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย เขาคิดที่จะรับเด็กคนนั้นมาเลี้ยง แต่หาเด็กไม่เจอ บรรดาญาติของตระกูลว่านรู้ว่าตระกูลว่านล้มละลายแล้ว ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงรักษาระยะห่างจากตระกูลว่าน ดังนั้นโดยพื้นฐานตระกูลว่านนั้นถือว่าจบสิ้นแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะคุณถามเมื่อสักครู่ สิบกว่าปีที่ผ่านมาผมก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลว่านไปแล้ว”
เมื่อเย่เฉินฟังถึงตรงนี้ เขาคาดเดาพื้นฐานในใจได้แล้ว
“ว่านพั่วจวินของสำนักว่านหลง น่าจะเป็นลูกชายของว่านเหลียนเฉิง......”
“นอกจากนั้น ว่านหลงกรุ๊ป สำนักว่านหลง ชื่อสองชื่อนี้คล้ายคลึงกันมาก ซึ่งยืนยันการคาดเดาของผมอีกระดับหนึ่ง......”
เย่เฉินกล่าวว่า “ได้ยินข่าวลือเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีอะไรสำคัญ”
หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกว่า “พ่อบ้านถัง ผมยังมีเรื่องต้องทำอีก ดังนั้นผมจะวางสายก่อน และหลังจากที่ผมไปถึงเย่นจิงแล้ว ผมจะไปคุยกับคุณอีกครั้ง”
“โอเค” ถังซื่อไห่กล่าวด้วยรอยยิ้ม “หัวหน้าครอบครัวหลักของตระกูลเย่มาถึงเย่นจิงหมดแล้ว เจ้าหญิงเฮเลน่าซึ่งเป็นคู่หมั้นของเย่เฟิงที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณก็มาถึงเย่นจิงแล้วเช่นกัน ตอนนี้คุณท่านคาดหวังให้คุณมาถึงโดยเร็ว!”
“เจ้าหญิงเฮเลน่า?” เย่เฉินถามด้วยความสงสัย “เจ้าหญิงจากที่ไหน?”
“มาจากยุโรปเหนือ” ถังซื่อไห่กล่าวว่า “เธอคือคนที่คุณท่านทาบทามสู่ขอให้ลูกพี่ลูกน้องของคุณก่อนหน้านั้น หลังจากพิจารณาผู้หญิงที่เหมาะสมจากหลายตระกูลแล้ว เฮเลน่าเป็นคนเหมาะสมที่สุด และหลังจากลูกพี่ลูกน้องของคุณแต่งงานกับเธอแล้ว ต่อไปการพัฒนาของตระกูลเย่ในยุโรปจะได้รับความช่วยเหลืออย่างมาก และพวกเขาจะจัดพิธีหมั้นทันทีที่เทศกาลเช็งเม้งสิ้นสุดลง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...