กลั่นยา ไม่ใช้หม้อใหญ่ในการต้มสมุนไพร แต่ใช้ปราณทิพย์ในร่างกาย คัดกรองแก่นสำคัญของแต่ละสมุนไพรออกมา แล้วค่อยใช้วิธีการที่บันทึกใน《ตำราเก้าเสวียนเทียน》ผสมผสานแก่นสำคัญของสมุนไพรเข้าด้วยกัน สุดท้ายถึงจะสามารถกลั่นยาที่มีคุณภาพที่ดีที่สุดที่มีฤทธิ์ยาบริสุทธิ์
นี่ก็เป็นสาเหตุว่าทำไมยาทั้งหมดที่เย่เฉินกลั่นออกมา ล้วนแต่สามารถละลายในปากได้
เพราะว่าข้างในนี้ทั้งหมดล้วนแต่เป็นการผสมผสานของแก่นสำคัญของสมุนไพรทั้งหมด ไม่มีสารเจือปนแต่อย่างใดเลย
แต่ว่าวิธีการกลั่นยาแบบนี้ ยุ่งยากและสิ้นเปลืองพลังงานและปราณทิพย์ ไม่สามารถที่จะดำเนินการด้วยเครื่องกลได้เลยจริงๆ
เพราะงั้น ยาจำพวกแบบนี้ก็จะยิ่งเพิ่มความล้ำค่าไปโดยปริยาย
ยาที่เย่เฉินกลั่นออกมาก่อนหน้านี้ มีเพียงแค่ยาช่วยหัวใจและยาอายุวัฒนะสองชนิดนี้เท่านั้น
ยาสองชนิดนี้ ตัวยาไม่ได้มีปราณทิพย์เลย
ใน 《ตำราเก้าเสวียนเทียน》 ยาที่ไม่มีปราณทิพย์แบบนี้ล้วนแต่ถูกแบ่งเป็นยาธรรมดา ยาธรรมดาตามประสิทธิภาพที่ต่างกัน ก็มีการแบ่งตามประสิทธิภาพอีก อย่างเช่นบางชนิดก็เป็นยารักษาโรค บางชนิดก็เป็นยากระตุ้น บางชนิดก็เป็นยาอายุวัฒนะ
และยาที่มีปราณทิพย์ ก็ถูกรวบรวมจัดหมวดหมู่เป็นยาทิพย์
เมื่อเข้ามาสู่ระบบของยาทิพย์ ก็มีระดับที่สอดคล้องกันแล้ว
ตั้งแต่ชั้นหนึ่งถึงชั้นสิบ ยาทิพย์ถูกแบ่งเป็น 10 ลำดับชั้นอย่างชัดเจน
และยาของแต่ละลำดับชั้น ตามระดับความบริสุทธิ์ของมันและประสิทธิภาพที่สูงต่ำต่างกัน ก็แบ่งออกเป็นระดับสูง กลาง ล่าง
ชั้นหนึ่งถึงชั้นสิบ ก็เท่ากับระดับชั้นเรียนของนักเรียน อย่างเช่นตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่หนึ่งถึงมัธยมศึกษาปีที่4
และระดับสูง กลาง ล่าง ก็เท่ากับผลคะแนนระดับความเก่งของนักเรียน
และยาเสริมชี่ปราณ ก็เป็นยาชนิดหนึ่งที่เข้ามาในยาทิพย์ตั้งแต่เริ่มต้นสุด ถือเป็นยาทิพย์ชั้นหนึ่ง
เย่เฉินกลั่นยาทิพย์เป็นครั้งแรก อีกอย่างยาหลักด้านในสองชนิดนี้ก็ยากที่จะได้มาอย่างมากจริงๆ เพราะงั้นในใจของเขาก็ค่อนข้างที่จะตื่นเต้น กลัวว่าเมื่อตัวเองไม่ระวัง จะทำลายของดีล้ำค่าเหล่านี้ไป
เพราะงั้น ทุกก้าวเขาล้วนแต่ทำอย่างระมัดระวังอย่างมาก
เซียวชูหรันกำชับเขา : “งั้นคุณเองก็อย่าลืมหาอะไรกินหน่อยนะ ห้ามยุ่งจนลืมกินข้าวเด็ดขาดนะ”
“โอเค” เย่เฉินยิ้มไปพูดไปว่า : “ที่รักวางใจได้ อีกเดี๋ยวผมก็หาอะไรกินสักหน่อยกินให้อิ่มท้องก่อน”
“อื้ม” เซียวชูหรันยิ้มพร้อมพูดว่า : “งั้นฉันไม่รบกวนคุณแล้วนะ คุณรีบๆกลับมานะ”
“โอเค!” เย่เฉินเอ่ยปากพูดว่า : “ผมกำลังจะดำเนินการขั้นตอนที่สำคัญของการทำหมึกจูซา ระหว่างนี้จะต้องทำรวดเดียวโดยไม่หยุดจนกว่าจะสำเร็จ จะได้รับผลกระทบจากสิ่งภายนอกไม่ได้ เพราะงั้นอีกเดี๋ยวผมจะเปิดมือถือในโหมดเครื่องบินก่อนนะ ถ้าหากคุณโทรหาผมไม่ติดก็ไม่ต้องร้อนใจไป หลังจากที่ผมทำธุระเสร็จแล้วจะกลับบ้านเลย”
เซียวชูหรันพูดอย่างเข้าใจมากว่า : “โอเคค่ะ คุณรีบไปทำงานเถอะ!ทำเสร็จแล้วก็รีบกลับบ้านนะ!”
“ครับที่รัก”
วางสายจากเซียวชูหรัน เย่เฉินก็เปิดโหมดเครื่องบินในมือถือ หลังจากนั้น ก็เริ่มทุ่มเทลงไปในการกลั่นยาเสริมชี่ปราณอีกครั้ง
แก่นสำคัญของสมุนไพรได้หลอมออกมาทั้งหมดแล้ว ตอนนี้ถึงจะถือว่าเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในการกลั่นยายาเสริมชี่ปราณแล้ว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...