เย่เฉินรู้สึกว่าไม่ค่อยถูกต้องสักเท่าไหร่ ถึงกับสงสัยในใจว่า ตัวเองทำผิดไปหรือเปล่า ถึงขนาดที่ว่ายาที่กลั่นออกมาเกิดปัญหาอะไรขึ้น ไม่ได้กลั่นออกมาเป็นยาเสริมชี่ปราณ
มิฉะนั้น ด้วยเม็ดยามากมายที่กองอยู่ตรงหน้า ทำไมไม่รู้สึกถึงปราณทิพย์เลย?
ขณะที่เขาสงสัยยู่นั้น จู่ ๆ เขาก็นึกถึง ‘ตำราเก้าเสวียนเทียน’เป็นบันทึกที่เกี่ยวกับคุณภาพยาทิพย์
หลังจากยาเม็ดเสร็จสิ้น รูปร่างและสียังไม่เสมอกันมากพอ ความอุดมสมบูรณ์ของปราณทิพย์แรงมาก ยาทิพย์ระดับล่าง
รูปร่าง สี และความมันวาวค่อนข้างสม่ำเสมอ แต่ไม่ได้สม่ำเสมอทั้งหมด และปราณทิพย์ค่อนข้างแข็งแกร่ง เป็นยาทิพย์ระดับกลาง
รูปร่าง สีและความวาวนั้นเสมอกัน ปราณทิพย์ไม่ชัดเจน ไม่ต้องพูดถึงความอุดมสมบูรณ์เลย เป็นยาทิพย์ระดับสูง
แต่ถ้ารูปร่างและสีสม่ำเสมออย่างสมบูรณ์ แต่ไม่มีปราณทิพย์เลย นั่นเป็นยาทิพย์ชัดดีที่สุด!
ที่แท้ ในระบบของยาทิพย์ ยิ่งมีปราณทิพย์รั่วไหลออกมาจากเม็ดยามากเท่าไหร่ ยิ่งพิสูจน์ได้ว่าคุณภาพของเม็ดยานั้นดีไม่พอ
เพราะการกลั่นยาทิพย์ แก่นแท้ของมันสุดท้ายได้สรุปได้สามคำคือ การบีบอัด
ยาทิพย์ คล้ายกับจักรวาลมาก
แก่นแท้ของการบีบอัดเป็นยาทิพย์ เป็นกระบวนการเหมือนดาวฤกษ์ดวงใหญ่ สุดท้ายมันก็บีบอัดเป็นเหมือนดาวแคระขาวที่มีความหนาแน่นมาก
ภายในดาวแคระขาวมีแรงโน้มถ่วงที่ทรงพลังมากเสมอ บีบอะตอมทั้งหมดเข้าด้วยกัน นำความหนาแน่นของมันไปสู่ขีดจำกัด ภายใต้แรงดึงดูดอันแรงกล้านี้ ไม่มีวัตถุใดหลุดออกจากภายในได้
และเช่นเดียวกันกับยาทิพย์ชั้นเลิศ
ยาทิพย์ชั้นเลิศ ไม่เพียงแค่ความหนาแน่นของปราณทิพย์ถึงขีดจำกัดเท่านั้น และล็อกปราณทิพย์ภายในได้อย่างมั่นคง บีบอัดปราณทิพย์ภายในอย่างเต็มที่ จะไม่มีปราณทิพย์ใดๆรั่วไหลออกมา
เย่เฉินรู้สึกเพียงว่าหลังจากที่ปราณทิพย์ไหลเข้าสู่ร่างกาย เขาเติมตันเถียนรวมเส้นลมปราณพิเศษ 8 เส้นอย่างรวดเร็ว ใส่เข้าไปจนเต็มปรี่
แต่นี่ยังไม่จบ!
ปราณทิพย์นั่นทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทำให้ตันเถียนรวมถึงเส้นลมปราณของเขายืดออกอย่างรวดเร็วราวกับเป่าลูกโป่งเลย
เมื่อเย่เฉินรู้สึกว่าตันเถียนและเส้นลมปราณแทบจะถึงจุดขีดสุด ปราณทิพย์อันทรงพลังนี้แทรกซึมเข้าสู่จุดตันเถียนและเส้นลมปราณด้วยตัวเอง เพิ่มความแข็งแกร่งไปอีกขั้นของจุดตันเถียนและเส้นลมปราณอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น ปราณทิพย์ที่มากขึ้นเริ่มมาบรรจบกับตันเถียนที่ได้รับการเสริมประสิทธิภาพ
เย่เฉินรู้สึกว่าตันเถียนของตัวเองได้ถูกปราณทิพย์ทำให้กลายเป็นถังแก๊สไปแล้ว หลังจากที่เติมแก๊สปริมาณมากเข้าไป เนื่องจากความดันสูงก๊าซจะเปลี่ยนเป็นของเหลว ความจุมากขึ้นเรื่อยๆ แรงกดดันภายในก็ยิ่งใหญ่ขึ้น!
แต่ว่า เมื่อเป็นเช่นนี้ ประสิทธิภาพของยาเสริมชี่ปราณ เพิ่งถูกใช้ไปไม่เกินครึ่งหนึ่งเลย!
ปราณทิพย์ที่เหลือไม่มีที่ไปได้แล้ว เริ่มเปลี่ยนทิศทางทันที จากภายในตันเถียน เริ่มเคลื่อนเข้าหาอวัยวะภายในของเขา แทรกซึมเข้าเนื้อกระดูก!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...