ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3152

ความอุดมสมบูรณ์ของปราณทิพย์ ได้ปรับปรุงโครงกระดูกทุกชิ้นของเย่เฉินอย่างสมบูรณ์ ทุกตารางนิ้วของผิวหนัง แม้แต่ทุกเซลล์ ทำให้เย่เฉินรู้สึกเหมือนเกิดใหม่

ก่อนหน้านี้ ปราณทิพย์ภายในร่างกายของเย่ฉินเหลือน้อยลงทุกที และแทบจะไม่มีปราณทิพย์ใดๆในสภาพแวดล้อมรอบๆหลงเหลืออยู่เหลือเลย ดังนั้นปราณทิพย์ทำได้เพียงใช้ไปเรื่อยๆ ไม่มีเสริม

แต่ครั้งนี้ ราวกับคนที่ขาดน้ำมาตลอดทั้งปี ลงไปสู่ทะเลสาบไบคาลโดยตรง ความรู้สึกแบบนั้น เลิศล้ำเกินบรรยาย

เย่เฉินสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน ว่าร่างกายของตัวเองนั้น ความแข็งแกร่งได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้คิดจริงๆ ว่ายาเสริมชี่ปราณนี้จะมีประสิทธิภาพได้ขนาดนี้

เดิมทีคิดว่าประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะนั้นแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ตอนนี้เพิ่งเข้าใจ ที่แท้ยาอายุวัฒนะเมื่ออยู่ต่อหน้ายาเสริมชี่ปราณนั้น กลายเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยไปเลย！

อย่ามองว่ายาเสริมชี่ปราณเป็นเพียงยาทิพย์ระดับเริ่มต้น แต่เนื่องจากแฝงไปด้วยปราณทิพย์ จึงเท่ากับการเพิ่มขั้นไปอีกมิติ จะนำมาเปรียบเทียบไม่ได้

ความรู้สึกนี้ เหมือนกอริลล่าและมนุษย์ แม้ว่ายีนส่วนใหญ่จะเหมือนกัน แต่ความแตกต่างเป็นเหมือนร่องน้ำที่ไม่สามารถข้ามไปได้

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง ฤทธิ์ยาของยาเสริมชี่ปราณที่เกินความจำเป็นถึงจะถูกร่างกายของเย่เฉินซึมซับอย่างสมบูรณ์

ทั้งตัวเย่เฉินเหมือนได้เกิดใหม่ มองยาเสริมชี่ปราณที่เหลืออีก 24 เม็ด คิดในใจว่า: “ยาเสริมชี่ปราณนี้กินเพียงแค่เม็ดเดียวก็มีประสิทธิภาพมากมายขนาดนี้ ถ้าเอา 24 เม็ดที่เหลือนี้กินทั้งหมดในคราวเดียว ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรนะ?”

เย่เฉินคิดถึงตรงนี้ เขาก็รีบสลัดความคิดที่อันตรายนี้ เลิกสนใจทันที

และต้นไม้ใบเขียวไม่กี่ต้นในสวนได้แตกหน่อเขียวชอุ่ม กลายเป็นไม้พุ่มเขียวชอุ่มที่มีเฉพาะช่วงกลางฤดูร้อน!

เวลาสั้นๆไม่กี่ชั่วโมง วิวทิวทัศน์ในสวนจากต้นฤดูใบไม้ผลิก้าวกระโดดกลายเป็นกลางฤดูร้อน ทำให้เย่เฉินรู้สึกเสมืออยู่อีกโลกใบหนึ่ง เหมือนว่าตัวเองไม่ได้เข้าไม่แค่สองสามชั่วโมงเท่านั้น แต่ราวกับหลายเดือน

นอกเหนือจากความประหลาดใจนั้น เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะเดินออกไปข้างนอกวิลล่า และมองดูสองข้างทางของทางขึ้นเขา ตอนนี้ สนามหญ้าและต้นไม้ภายใต้แสงไฟยังคงเป็นเหมือนเดิมในต้นฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งแตกต่างจากในสนามโดยสิ้นเชิง

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว คิดกับตัวเอง: “ทำไมถึงมีแค่สวนของฉันคนเดียวเท่านั้นที่มีต้นไม้เจริญงอกงามมากขึ้น?”

ขณะที่สงสัยอยู่ จู่ ๆ เขาก็จำตอนที่กลั่นยาเสริมชี่ปราณ ปราณทิพย์มากมายมีอยู่เต็มภายในวิลล่า ทันทีที่หลังจากถูกกระแสน้ำวนดูดกลับ เขาอดไม่ได้ที่จะไตร่ตรองว่า: “หรือว่าปราณชี่เมื่อสักครู่รั่วไหลไปในสวน ดังนั้นจึงทำให้ในสวนมีต้นไม้เจริญงอกงามมากขึ้นทันที?”