ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3187
“ยังไม่รู้เลย”แม่ของเฮเลน่ากล่าวอีกว่า“ได้ยินแค่ว่าอาการแย่ลงเร็วมาก ยากที่จะควบคุม หมอบอกว่าเธอจะไม่มีวันฟื้นอีกแล้ว จะสิ้นพระชนม์เมื่อไร เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น อย่างเร็วก็สองถึงสามวัน ถ้าช้าล่ะก็ ไม่เกินหนึ่งอาทิตย์”
เฮเลน่าอดที่จะรู้สึกเศร้าและสิ้นหวังไม่ได้
ถึงแม้ว่าบางครั้งเธอจะรู้สึกไม่พอใจกับวิธีจัดการของยายเธอ แต่ส่วนมาก เธอก็เข้าใจในการตัดสินใจของท่าน
ซึ่งในนี้ ก็คือการถอดตนออกจากการเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์
ยายของเธอถึงแม้จะมีอำนาจอยู่ในมือ แต่เธอก็พยายามรับใช้ราชวงศ์อย่างเต็มที่ เธอหวังจะให้ราชวงศ์เข้มแข็งรุ่งโรจน์ตลอดไป
ดังนั้น ทุกการตัดสินใจของเธอ จึงไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ของตัวเธอเอง แต่เพื่อเห็นแก่ส่วนรวมของราชวงศ์
สิ่งนี้ เฮเลน่ายังคงชื่นชมเธอ
ตอนนี้ ยายของเธอใกล้จากโลกนี้ไปแล้ว แต่ตนกลับอยู่หัวเซี่ยที่ห่างไกลกันนับหมื่นลี้ สิ่งนี้มันทำให้เธอรู้สึกเสียใจมาก
เวลานี้เอง เฮเลน่าก็พูดกับแม่ของเธอว่า“ถ้าช่วงนี้คุณยายของลูกสิ้นพระชนม์ เกรงว่าจะต้องเลื่อนพิธีอภิเษกสมรสไป ตามกฎของราชวงศ์ ถึงเวลานั้นลูกจะต้องกลับมาร่วมงานศพของคุณยายลูกก่อนนะ หลังจากนั้นก็รอให้โอลิเวียขึ้นครองราชย์สำเร็จ หลังจากนั้นก็ค่อยไปจัดพิธีอภิเษกสมรสกับเย่เฟิง”
“หนูเข้าใจแล้วค่ะ”เฮเลน่าพูดอย่างเข้าใจ“ในฐานะสมาชิกของราชวงศ์ งานศพของพระราชินีและพิธีราชาภิเษกของราชินีองค์ใหม่เป็นสองสิ่งที่สำคัญที่สุด”
พูดจบ เฮเลน่าก็ถามขึ้นมาว่า“แม่คะ หนูสามารถกลับไปพบคุณยาย ก่อนหน้าที่คุณยายจะสิ้นพระชนม์เป็นครั้งสุดท้ายได้ไหมคะ？งานอภิเษกสมรสต้องเลื่อนออกไป หนูอยู่ที่นี่ก็ไม่มีความหมายอะไร ถ้ารอให้คุณยายสิ้นพระชนม์แล้วค่อยกลับไป ก็จะไม่มีโอกาสนี้อีก”
เฮเลน่ารู้สึกว่าเสียงหัวเราะของโอลิเวียบาดหูมาก แต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาสนใจเรื่องพวกนี้อีกแล้ว เธอรีบถามว่า“โอลิเวีย ถ้าอาการของคุณยายแย่ขนาดนี้ งั้นเธอก็คงไม่สามารถรอถึงวันหมั้นของฉันแล้ว……”
“ถึงเวลานั้นฉันยังต้องกลับไปเคารพศพ งานหมั้นก็ต้องเลื่อนออกไป ดังนั้นฉันอยากบอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลเย่ เพื่อให้งานอภิเษกเลื่อนออกไปก่อน แล้วกลับไปพบกับคุณยายเป็นครั้งสุดท้าย ได้ไหม？”
ปลายสายเงียบอยู่นาน จากนั้น อีกฝ่ายก็ไม่มีรอยยิ้มของเมื่อครู่อีก เธอถามอย่างเย็นชาว่า“ถ้าฉันจำไม่ผิด วันที่เจ็ดเธอต้องเข้าพิธีหมั้นไม่ใช่หรอ？”
“ใช่”เฮเลน่าโพล่งออกไปว่า“อีกสามวัน！ฉันเป็นห่วงว่าคุณยายจะอยู่ไม่ถึงสามวัน ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็จะไม่ได้เห็นหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย”
อีกฝ่ายหัวเราะอย่างเย้ยหยัน“เฮเลน่า ตอนนี้คุณยายอยู่ในอาการโคม่า ตื่นขึ้นมาไม่ได้อีกแล้ว ถึงเธอจะกลับมา เธอก็ไม่รู้หรอก ฉันว่าเธออย่าเหนื่อยขนาดนั้นเลย！ไม่ว่าเธอจะเป็นหรือตายภายในสามวัน เธอกับงานหมั้นของตระกูลเย่ก็ต้องจัดขึ้น ไม่อนุญาตให้มีการเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...