ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3186
เย่เฉินคิดไม่ถึงว่า หลินหว่านชิวจะเตรียมชุดสูทให้ตนเองโดยเฉพาะ
ในขณะที่กำลังมึนงง กู้เย้นจงที่อยู่ข้างๆก็พูดอย่างยิ้มๆว่า“น้าหลินของนายน่ะกลัวว่าตอนที่นายเดินทางมาถึงเย่นจิง จะไม่ได้เตรียมชุดสูทมาด้วย ดังนั้นเลยให้ช่างตัดชุดสูทที่ดีที่สุดในลอนดอนตัดให้นาย”
เย่เฉินกล่าวขอบคุณ“ขอบคุณนะครับน้าหลิน！”
หลินหว่านชิวพูดอย่างยิ้มๆว่า“นายยังต้องเกรงใจอะไรกับน้าอยู่ล่ะ ไซส์ของชุดสูทน้าเดาเอาแล้วส่งให้เขาไป ไม่รู้ว่านายจะสวมพอดีตัวไหม รีบไปลองดูเถอะ”
เวลานี้เอง กู้ชิวอี๋ที่สวมชุดนอนกระโปรงกำลังหาวหวอดๆเดินออกมาจากห้อง แล้วหัวเราะแหะๆ“พี่เย่เฉินคะ แม่ของฉันสั่งตัดชุดสูทไว้ให้พี่หล่อมากเลยค่ะ ได้ยินมาว่าประธานาธิบดีมากมายในยุโรปกับอเมริกาเหนือ ล้วนเป็นลูกค้าประจำของช่างคนนี้！พี่รีบไปลองชุดเถอะค่ะ！”
เย่เฉินไม่อาจปฏิเสธได้ แล้วเดินตามสองแม่ลูกมาที่ห้องแต่งตัว
วอล์คอิน คอร์เซ็ตที่ใหญ่กว่าห้องนอนปกติของตระกูลกู้ มีความกว้างอย่างน้อยสี่สิบตารางเมตร หลินหว่านชิวพาเย่เฉินมาที่หน้ากระจกบานใหญ่บนผนัง หลังจากนั้นก็หยิบชุดสูทใหม่สีดำ ออกมาจากตู้เสื้อผ้าหนึ่งตัว
กู้ชิวอี๋หยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ไร้รอยยับ ผ่านการรีดมาเรียบร้อย ออกมาจากตู้เสื้อผ้าที่อยู่ข้างๆกัน รวมถึงเนกไท
หลินหว่านชิวยื่นชุดสูทส่งให้เย่เฉิน แล้วพูดอย่างยิ้มๆว่า“เฉินเอ๋อ นายลองดูสิว่าพอดีตัวไหม”
เย่เฉินพูดอย่างเขินๆ“น้าหลินครับ มีห้องว่างให้ผมลองเสื้อไหมครับ？”
กู้ชิวอี๋พูดอย่างรีบร้อน“แม่คะ แม่ออกไปก่อนเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้นพี่เย่เฉินจะจะอายนะคะ เดี๋ยวหนูช่วยเขาเปลี่ยนเสื้อเองค่ะ”
เย่เฉินพูดอย่างหน่ายใจ“หนานหนาน ฉันทำเองได้ เธอออกไปก่อนดีกว่า？”
กู้ชิวอี๋เบะปาก“ฉันถือว่าเป็นเจ้าสาวน้อยของพี่นะคะ เปลี่ยนเสื้อผ้ายังจะให้ฉันออกไปอีก……”
เย่เฉินโพล่งออกไปว่า“ทำไมถึงกลายเป็นเจ้าสาวน้อยไปล่ะ……”
กู้ชิวอี๋พูดอย่างจริงจัง“ฉันเป็นคู่หมั้นของพี่ตั้งแต่เด็กนะ นี่ต่างจากเจ้าสาวน้อยยังไง？”
ตอนที่ตื่นนอน เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ แทบจะสูญเสียการควบคุม
เธอรีบหยิบไนโตรกลีเซอรีนออกมาหนึ่งเม็ด อมไว้ใต้ลิ้น จากนั้นเธอถึงรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย
แต่ว่า อาการของเธอยังคงแย่มาก
เมื่อคิดถึงว่าวันนี้กับพรุ่งนี้แทบจะอยู่ในตระกูลเย่ทั้งวัน เฮเลน่าก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าร่างกายของเธอจะไม่สามารถรับไหว
แต่เธอก็รู้ดีว่า ถึงเธอทนไม่ไหวก็ต้องทนต่อไป อนาคตของแม่เธอจะมีที่พึ่งพิงหรือไม่ แทบจะอยู่ที่เธอหมดเลย
ในเวลานี้เอง จู่ๆเธอก็รับสายจากแม่ของเธอที่อยู่ยุโรปเหนือ พอรับสายปุ๊บ แม่ของเธอก็พูดปลายสายว่า“เฮเลน่า ภายในวังรายงานว่า ยายของลูกอวัยวะภายในล้มเหลว ตอนนี้ตกอยู่ในสภาวะโคม่า พร้อมสิ้นพระชนม์ได้ทุกเมื่อ……”
เฮเลน่าตกตะลึง“ทำไมอาการถึงแย่ลงเร็วขนาดนี้？！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...