“แต่ว่า……แต่ว่านี่มันอัศจรรย์เกินไปแล้ว!ทำไมเฮเลน่าใช้แรงกัดแค่นิ้วกลาง ก็สามารถรักษาอาการป่วยโรคหัวใจของเธอที่เกือบคร่าชีวิตของเธอได้ล่ะ?”
“ถ้าบอกว่า นี่คือวิธีการรักษาแบบกายภาพบำบัดฉันไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด!โรคหัวใจกำเริบรุนแรงขนาดนั้น อย่าว่าแต่กัดนิ้วกลางเลย ถึงจะตัดนิ้วกลางทั้งนิ้ว ก็อาจจะไม่สามารถรักษาให้หายได้!”
“มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือ เฉินเอ๋อต้องใช้วิธีบางอย่าง หลงเหลือตัวยาบางอย่าง ไว้ที่นิ้วกลางข้างขวาของเธอ หรืออาจจะเป็นพลังงานบางอย่าง!”
“พรเจ้าช่วย……เฉินเฮ่ออายุยังน้อย แต่กลับมีความสามารถยอดเยี่ยมเช่นนี้เชียวหรอ ?”
เฮเลน่าในตอนนี้ พบว่าเย่โจงฉวนจ้องมองนิ้วกลางข้างขวาของเธออย่างจดจ่อ เธอจึงรีบกำหมัด แล้วซ่อนนิ้วกลางที่ได้รับบาดเจ็บ
ในเวลานี้เอง เย่เฟิงก็วิ่งเข้ามา แล้วถามด้วยความแปลกใจปนดีใจว่า“เฮเลน่า คุณไม่เป็นอะไรจริงๆใช่ไหม?”
“ฉันไม่เป็นไรจริงๆค่ะ”เฮเลน่ายิ้มเบาๆ แล้วกล่าวว่า“อาจจะเป็นเพราะการแพทย์ของที่นี่ล้ำหน้า ถึงสามารถช่วยชีวิตฉันได้”
เย่เฟิงไต่ถาม ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อว่า“แล้วตอนนี้คุณหายดีรึยังครับ?”
เฮเลน่ากล่าวว่า“หายดีรึเปล่าฉันไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลยค่ะ น่าจะไม่มีอันตรายแล้วมั้งคะ”
ในเวลานี้เอง ผู้อำนวยการจ้าวกับหมอคนอื่นๆก็พากันวิ่งออกมา เย่เฟิงรับไปดึงตัวเขามา แล้วถามเขาว่า“ผู้อำนวยการจ้าวครับ เฮเลน่าไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมครับ?”
ผู้อำนวยการจ้าวพยักหน้า แล้วกล่าวว่า“สุขภาพร่างกายขององค์หญิงกลับมาเป็นปกติแล้วครับ อีกทั้งดูเหมือนเธอจะมีชีวิตชีวามากขึ้นด้วย น่าจะพ้นขีดอันตรายแล้วล่ะครับ แต่สำหรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น อาจจะต้องใช้เวลาทำการตรวจสอบอีกหน่อย”
ในเวลานี้เองเย่โจงฉวนจึงรีบพูดว่า“รีบพาตัวเฮเลน่าไปทำการตรวจสอบร่างกายเดี๋ยวนี้!”
ถ้าหากวันนี้เธอไม่ไปเข้าร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษ บรรดาญาติไม่เพียงแต่จะพูดวิพากษ์วิจารณ์กันไปมา โลกภายนอกจะต้องพากันคาดเดาเรื่องที่เกิดขึ้น
ดังนั้น แทนที่จะทำเช่นนี้ สู้ให้เฮเลน่าติดตามตระกูลเย่ จัดการพิธีไหว้บรรพบุรุษให้เสร็จสิ้นไปก่อนดีกว่า
สำหรับเรื่องที่ว่าจะเกี่ยวดองกันต่อหรือไม่ รอประชุมกันก่อนแล้วค่อยว่ากันทีหลัง
ถอยไปหนึ่งหมื่นก้าว ถึงเวลานั้นอย่างน้อยตระกูลเย่ยังสามารถใช้เหตุผลที่ว่าร่างกายของเฮเลน่าบกพร่อง เพื่อยุติการอภิเษกสมรสกับราชวงศ์แห่งยุโรปเหนือ
ดังนั้น เขาไม่รู้ให้ทุกคนแสดงความเห็นอะไร ก็รีบพยักหน้า แล้วกล่าวว่า“เฮเลน่า เธอสามารถรับผิดชอบเรื่องนี้ได้ ทำให้คนอื่นๆผิดคาดจริงๆ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเธอก็รีบกลับไปเตรียมตัวที่โรงแรมเถอะ เปลี่ยนเสื้อป้าเสร็จ ก็ให้มาถึงคฤหาสน์ตระกูลเย่ ก่อนเก้าโมงครึ่ง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...