เมื่อเห็นเย่โจงฉวนตอบตกลง เฮเลน่าก็รู้สึกดีใจมาก แทบจะตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า“ขอบคุณคุณท่านเย่นะคะ ฉันจะกลับไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้แหละค่ะ!”
พูดจบ เธอก็มองไปที่ข้าหลวงที่อ้าปากตาค้างอยู่ แล้วโพล่งออกมาว่า“พวกเธอรีบตามฉันกลับเดี๋ยวนี้!”
ทั้งสองคนจึงพึ่งหลุดจากภวังค์ ไม่รอได้ทันครุ่นคิดอะไร พวกเธอก็รีบพยักหน้าแล้วกล่าวว่า“ได้ค่ะ เจ้าหญิง!”
เย่เฟิงเห็นเฮเลน่าเหมือนคนไม่เป็นอะไร ความคิดชั่วร้ายจึงกลับเข้ามาครอบงำใหม่อีกครั้ง เมื่อครู่เขายังรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เชยชมเธอเลยสักครั้ง คิดไม่ถึงว่าตอนนี้โอกาสจะกลับมาอีกครั้งแล้ว
ดังนั้น เขาจึงรีบพูดอย่างกระตือรือร้นว่า“ที่รักครับ ผมไปส่งคุณนะ”
เฮเลน่าส่งยิ้มให้เขา แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“คุณยังมีเรื่องสำคัญต้องทำ ไม่ต้องไปส่งฉันหรอกค่ะ รีบกลับตระกูลเย่กับคุณท่านเถอะ ฉันกลับไปเตรียมตัวที่โรงแรมแป๊บเดียวเดี๋ยวตามไปค่ะ!”
เย่โจงฉวนจึงกล่าวว่า“เสี่ยวเฟิง เฮเลน่าพูดถูก แกอย่าไปยุ่งวุ่นวายเลย เรายังต้องรีบกลับไป ฉันเปลี่ยนเวลาการเยี่ยมเยือนของบรรดาญาติมาเป็นเก้าโมงครึ่ง เลื่อนเวลาไปอีกไม่ได้แล้ว”
พูดจบ เขาก็ถามถังซื่อไห่ว่า“ซื่อไห่ เรื่องเลื่อนเวลา แกพูดกับเฉินเอ๋อรึยัง?”
ถังซื่อไห่รีบกล่าวว่า“เรียนคุณท่าน ผมได้แจ้งกับคุณชายเฉินแล้วครับ”
“ดี”เย่โจงฉวนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วกล่าวอย่างสะท้อนใจว่า“วันพรุ่งนี้ เป็นการรวมตัวครั้งใหญ่ของตระกูลเย่ของฉันในรอบสิบสองปี และเป็นครั้งแรกที่เราได้กลับมาเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในประเทศ มาวันนี้ตระกูลซูกำลังตกต่ำ แต่ตระกูลเย่ของฉันมีสมาชิกเสือกลับเข้าถ้ำ ฉันเชื่อว่าใช้เวลาไม่นานหรอก ตระกูลเย่จะกลับมายิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศอีกครั้ง!”
เย่ฉางโคง เย่เฟิง กระทั่งเย่เห้าและคนอื่นที่อยู่ข้างๆเมื่อได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก
เพราะพวกเขารู้ดีว่า เสือที่เย่โจงฉวนหมายถึง ก็คือเย่เฉิน
……
ตอนนี้ เฮเลน่าเดินทางกลับถึงโรงแรม
เธอรีบเดินเข้าไปในห้องของตัวเอง แล้วถามข้าหลวงสองคนว่า“เรื่องโรคหัวใจกำเริบ พวกเธอได้รายงานกับโอลิเวียรึยัง?”
ทั้งสองคนสบตากัน ไม่ได้พูดอะไร
เพราะพวกเธอรู้ดีว่าตัวเองแผนแตกแล้ว จึงไม่กล้าพูดอะไรที่เกี่ยวกับข้อมูลของเจ้าหญิงโอลิเวีย
เฮเลน่าเห็นว่าพวกเธอไม่ได้พูดอะไร จึงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“ฉันรู้ว่าพวกเธอเป็นคนของโอลิเวีย ฉันไม่ได้หมายความอย่างอื่น แค่รู้สึกว่าเรื่องเมื่อกี้เป็นแค่สัญญาณเตือนที่ผิดพลาด ถ้าพวกเธอยังไม่ได้รายงานกับโอลิเวีย ก็อย่าพึ่งรายงานกับเธอนะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...