ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3200
เมื่อเห็นเย่โจงฉวนตอบตกลง เฮเลน่าก็รู้สึกดีใจมาก แทบจะตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า“ขอบคุณคุณท่านเย่นะคะ ฉันจะกลับไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้แหละค่ะ！”
พูดจบ เธอก็มองไปที่ข้าหลวงที่อ้าปากตาค้างอยู่ แล้วโพล่งออกมาว่า“พวกเธอรีบตามฉันกลับเดี๋ยวนี้！”
ทั้งสองคนจึงพึ่งหลุดจากภวังค์ ไม่รอได้ทันครุ่นคิดอะไร พวกเธอก็รีบพยักหน้าแล้วกล่าวว่า“ได้ค่ะ เจ้าหญิง！”
เย่เฟิงเห็นเฮเลน่าเหมือนคนไม่เป็นอะไร ความคิดชั่วร้ายจึงกลับเข้ามาครอบงำใหม่อีกครั้ง เมื่อครู่เขายังรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เชยชมเธอเลยสักครั้ง คิดไม่ถึงว่าตอนนี้โอกาสจะกลับมาอีกครั้งแล้ว
ดังนั้น เขาจึงรีบพูดอย่างกระตือรือร้นว่า“ที่รักครับ ผมไปส่งคุณนะ”
เฮเลน่าส่งยิ้มให้เขา แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“คุณยังมีเรื่องสำคัญต้องทำ ไม่ต้องไปส่งฉันหรอกค่ะ รีบกลับตระกูลเย่กับคุณท่านเถอะ ฉันกลับไปเตรียมตัวที่โรงแรมแป๊บเดียวเดี๋ยวตามไปค่ะ！”
เย่โจงฉวนจึงกล่าวว่า“เสี่ยวเฟิง เฮเลน่าพูดถูก แกอย่าไปยุ่งวุ่นวายเลย เรายังต้องรีบกลับไป ฉันเปลี่ยนเวลาการเยี่ยมเยือนของบรรดาญาติมาเป็นเก้าโมงครึ่ง เลื่อนเวลาไปอีกไม่ได้แล้ว”
พูดจบ เขาก็ถามถังซื่อไห่ว่า“ซื่อไห่ เรื่องเลื่อนเวลา แกพูดกับเฉินเอ๋อรึยัง？”
ถังซื่อไห่รีบกล่าวว่า“เรียนคุณท่าน ผมได้แจ้งกับคุณชายเฉินแล้วครับ”
“ดี”เย่โจงฉวนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วกล่าวอย่างสะท้อนใจว่า“วันพรุ่งนี้ เป็นการรวมตัวครั้งใหญ่ของตระกูลเย่ของฉันในรอบสิบสองปี และเป็นครั้งแรกที่เราได้กลับมาเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในประเทศ มาวันนี้ตระกูลซูกำลังตกต่ำ แต่ตระกูลเย่ของฉันมีสมาชิกเสือกลับเข้าถ้ำ ฉันเชื่อว่าใช้เวลาไม่นานหรอก ตระกูลเย่จะกลับมายิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศอีกครั้ง！”
เย่ฉางโคง เย่เฟิง กระทั่งเย่เห้าและคนอื่นที่อยู่ข้างๆเมื่อได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก
เพราะพวกเขารู้ดีว่า เสือที่เย่โจงฉวนหมายถึง ก็คือเย่เฉิน
……
ตอนนี้ เฮเลน่าเดินทางกลับถึงโรงแรม
เธอรีบเดินเข้าไปในห้องของตัวเอง แล้วถามข้าหลวงสองคนว่า“เรื่องโรคหัวใจกำเริบ พวกเธอได้รายงานกับโอลิเวียรึยัง？”
ทั้งสองคนสบตากัน ไม่ได้พูดอะไร
เพราะพวกเธอรู้ดีว่าตัวเองแผนแตกแล้ว จึงไม่กล้าพูดอะไรที่เกี่ยวกับข้อมูลของเจ้าหญิงโอลิเวีย
เฮเลน่าเห็นว่าพวกเธอไม่ได้พูดอะไร จึงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“ฉันรู้ว่าพวกเธอเป็นคนของโอลิเวีย ฉันไม่ได้หมายความอย่างอื่น แค่รู้สึกว่าเรื่องเมื่อกี้เป็นแค่สัญญาณเตือนที่ผิดพลาด ถ้าพวกเธอยังไม่ได้รายงานกับโอลิเวีย ก็อย่าพึ่งรายงานกับเธอนะ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...