ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3201
หลังจากนั้น เธอกล่าวต่อไปว่า “ต่อไปฉันจะพยายามอย่างเต็มเพื่อฟื้นฟูความไว้วางใจของตระกูลเย่ที่มีต่อฉัน และเดินหน้าสนับสนุนเรื่องแต่งงานกับตระกูลเย่ต่อไป แต่ว่าตอนนี้ถ้าโอลิเวียเข้ามาแทรกแซง อาจมีผลกระทบในทางลบ”
“ยิ่งไปกว่านั้น ฉันเชื่อว่าการที่เธอให้คุณสองคนติดตามอยู่ข้างกายฉัน ไม่เพียงแค่เพื่อเฝ้าระวังตัวฉันเท่านั้น หากฉันเกิดป่วยขึ้นมาอย่างกะทันหัน จะได้ช่วยฉันทันทีเวลา และหลีกเลี่ยงไม่ให้คนของตระกูลเย่เห็น ดังนั้นถ้าหากเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมา เธอจะต้องโทษพวกคุณที่ไม่ช่วยฉันปกปิดให้ดี และเมื่อถึงเวลานั้น พวกคุณจะต้องรับผิดชอบด้วย”
“ดังนั้น เป็นการดีกว่าที่พวกเราสามคนจะแกล้งทำเป็นว่าเหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เพื่อที่พวกคุณทั้งสองคนจะได้ไม่ต้องรับผิดชอบ และฉันก็มีโอกาสได้ต่อสู้อีกครั้ง พวกคุณคิดอย่างไร?”
หญิงสาวทั้งสองสบตากัน และหญิงสาวชาวหัวเซี่ยคนหนึ่งกล่าวว่า “เจ้าหญิงเฮเลน่า พวกเรายังไม่ได้รายงานให้แก่เจ้าหญิงโอลิเวีย อีกสักครู่พวกเราจะลบคลิปวิดีโอในโทรศัพท์แล้วทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!”
“โอเค!” เฮเลน่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก พยักหน้าและกล่าวว่า “ใกล้ถึงเวลาแล้ว พวกคุณมาช่วยฉันแต่งหน้าเถอะ”
……
ขณะนี้ เย่เฉินเปลี่ยนชุดสูทเรียบร้อยแล้ว และผูกเนกไทเสร็จด้วยความช่วยเหลือจากกู้ชิวอี๋ หลังจากแต่งตัวเสร็จแล้ว เขานั่งรอถังซื่อไห่อยู่ในห้องรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลกู้
ชุดสูทที่หลินหว่านชิวเตรียมไว้ให้เขานั้น ขนาดพอเหมาะราวกับว่ามันถูกตัดขึ้นมาจากการวัดตัว
เนื้อผ้า แบบและสไตล์ของสูทนั้นล้วนเป็นระดับดีที่สุด
สูทที่มีคุณภาพเช่นนี้ นอกจากผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าที่สามารถตัดเย็บออกมาได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเแบรนด์เสื้อผ้าดีขนาดไหน ยังไม่สามารถบรรลุผลดังกล่าวได้
หลังจากที่เย่เฉินเปลี่ยนชุดสูทนี้แล้ว เขามีสง่าราศีมากยิ่งขึ้นไปอีก
แม้แต่กู้เย้นจงเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและกล่าวว่า “เฉินเอ๋อ ชุดสูทนี้เหมาะสมกับคุณมาก!”
ไม่เพียงแต่รูปร่างสูงหล่อสมาร์ท ยังเต็มไปด้วยความห้าวหาญ และยังมีแนวแบบสุภาพบุรุษที่ประสบความสำเร็จ เป็นที่สะดุดตาอย่างยิ่ง
หลินหว่านชิวกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ลุงกู้ของคุณบอกว่า คุณเป็นหลานชายสายเลือดตรงของตระกูลเย่ ลูกชายคนเดียวของเย่ฉางอิงที่มีชื่อเสียง คุณต้องกลับไปสู่ตระกูลเย่ด้วยความสง่าผ่าเผย ดังนั้นพวกเราตระกูลกู้ต้องช่วยเสริมภาพลักษณ์ให้คุณ!”
กู้เย้นจงพยักหน้าทันทีและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถูกต้อง! การกลับมาสู่ตระกูลเย่ในครั้งนี้ของคุณมีความสำคัญมาก ผมเกรงว่าคนตระกูลเย่จะเจตนานำเรื่องที่คุณอยู่ไม่เป็นหลักแหล่งในเมืองจินหลิง 20 ปี มาดูหมิ่นทำให้คุณต้องอับอาย ดังนั้นทันทีที่คุณไปถึงตระกูลเย่ คุณต้องทำให้พวกเขารู้ว่าคุณไม่เพียงแต่เป็นแค่หลานชายของตระกูลเย่เท่านั้น แต่ยังเป็นลูกเขยในอนาคตของตระกูลกู้อีกด้วย ถ้าใครกล้าดูหมิ่นคุณ พวกเขาก็ต้องไตร่ตรองว่าตนเองมีคุณสมบัติหรือไม่?!”
เย่เฉินไม่รู้จะพูดอะไรอยู่พักหนึ่ง
เขาเข้าใจถึงเจตนาดีของกู้เย้นจง แต่เขายังคงรู้สึกละอาย
ขณะนี้ คนใช้ของตระกูลกู้มารายงานว่า “คุณท่าน นายหญิง พ่อบ้านถังของตระกูลเย่มาถึงแล้วครับ!”
เมื่อได้ยินว่าถังซื่อไห่มาถึงแล้ว กู้เย้นจงกล่าวทันทีว่า “พวกคุณนั่งอยู่ตรงนี้แหละ ผมจะไปรับซื่อไห่เอง!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...