ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3202
กู้เย้นจงไม่ให้คนอื่นตามไป เขาลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตู
ทันทีที่เห็นถังซื่อไห่ เขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วแล้วจับมือกับถังซื่อไห่ และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ซื่อไห่! ไม่ได้เจอคุณมาสักพักแล้ว! พวกเราอยู่ในเย่นจิงเหมือนกัน แต่คุณไม่มาเยี่ยมผมเลย!”
ถังซื่อไห่กล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “ประธานกู้! ช่วงนี้ผมงานยุ่งมาก ไม่ได้เจอคุณสักพัก ดูเหมือนว่าร่างกายคุณจะดีขึ้นเรื่อย ๆ!”
กู้เย้นจงพยักหน้าและหัวเราะ “ต้องขอบคุณเฉินเอ๋อ มิเช่นนั้นคุณคงจะต้องไปเยี่ยมผมที่หลุมฝังศพของผมแล้ว”
“ใช่!” ถังซื่อไห่พยักหน้าและกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ตอนนี้ความสามารถของคุณชายเฉินนั้นยากที่จะหยั่งถึงแล้ว!”
กู้เย้นจงถอนหายใจ ยังคงจับมือถังซื่อไห่เอาไว้และกล่าวอย่างจริงจังว่า “ซื่อไห่ ต้องขอบคุณที่คุณปกป้องคุ้มครองเฉินเอ๋ออย่างเงียบ ๆ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา บุญคุณนี้ผมกู้เย้นจงจะไม่มีวันลืม!”
ถังซื่อไห่โค้งคำนับด้วยความระมัดระวังและกล่าวว่า “ประธานกู้ คุณเกรงใจมากเกินไปแล้ว... ทั้งหมดเป็นหน้าที่ของผม คุณชายฉางอิงมีบุญคุณกับผม ถึงแม้ว่าจะให้ผมบุกน้ำลุยไฟ ผมก็จะลังเลใด ๆ!”
กู้เย้นจงกล่าวด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมว่า “ซื่อไห่คุณเป็นคนที่มีน้ำใจไมตรีและมีศีลธรรม พี่เย่ไม่ได้มองคนผิด!”
ถังซื่อไห่ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “ประธานกู้ ถ้าจะกล่าวถึงน้ำไมตรีและศีลธรรมแล้ว คุณเหนือกว่าผมอีก!”
กู้เย้นจงถอนหายใจ “โอ้! ซื่อไห่! เพราะคุณกับผมเป็นคนที่มีน้ำใจไมตรีและมีศีลธรรม นั่นคือเหตุผลที่คุณจะต้องมาเยี่ยมผมมากขึ้น! เมื่อก่อนคุณและผมอยู่เคียงข้างพี่เย่ และได้รับบุญคุณจากเขา พวกเราผ่านเรื่องมากมายมาด้วยกัน และมีหัวข้อสนทนาร่วมกัน พวกเราควรจะดื่มเหล้าด้วยกันบ่อย ๆ เพื่อรำลึกถึงอดีต”
หลังจากนั้น กู้เย้นจงกล่าวด้วยความจริงใจว่า “ซื่อไห่ กล่าวตามตรง สำหรับผมแล้วคุณเป็นเพื่อนเสมอ และผมเชื่อว่าพี่เย่ก็คิดเหมือนกัน!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ถังซื่อไห่รู้สึกตื้นตันเป็นอย่างมาก และตาของเขาเริ่มแดง
“ใช่!” ถังซื่อไห่กล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ประธานกู้ กล่าวตามตรง หลังจากที่ผมบรรจุศพคุณชายฉางอิงลงในโลงศพแล้ว ผมถังซื่อไห่มีชีวิตอยู่เพื่อสองเรื่องเท่านั้น!”
“เรื่องแรกคือได้เห็นคุณชายเฉินรับช่วงต่อธุรกิจของตระกูลเย่!”
“เรื่องที่สองคือการได้เห็นคุณชายเฉินล้างแค้นให้คุณชายฉางอิงและนายหญิงด้วยตาตนเอง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ กู้เย้นจงจับมือถังซื่อไห่แน่นขึ้นไปอีกและกล่าวอย่างเฉียบขาดว่า “ซื่อไห่! ผมก็คิดเหมือนกับคุณ!”
ถังซื่อไห่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นถอนหายใจและกล่าวว่า “ประธานกู้ สิ่งเดียวที่ผมกังวลคือคุณชายเฉินต้องการแบ่งเส้นอย่างชัดเจนกับตระกูลเย่.....ถ้าเขาคิดเช่นนั้นตลอดไป เขาอาจจะไม่สามารถรับช่วงต่อธุรกิจของตระกูลเย่ได้”
กู้เย้นจงหัวเราะ “ซื่อไห่ คุณวางใจเถอะ! เมื่อวานผมดื่มเหล้ากับเฉินเอ๋อไปหลายชั่วโมง และเล่าสถานการณ์ของพี่เย่ให้เขาฟัง และตอนนี้เขาเข้าใจเจตจำนงสุดท้ายของพี่เย่ทั้งหมดแล้ว และเขาได้ตัดสินใจว่าเขาจะต้องมาเป็นผู้นำตระกูลเย่!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...