ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3203
ถังซื่อไห่กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “จริงเหรอ?! มัน…มันเยี่ยมมาก!! ด้วยความสามารถของคุณชายเฉิน เมื่อเวลาผ่านไป เขาจะต้องกลายเป็นผู้นำตระกูลเย่แน่นอน!”
กู้เย้นจงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “อย่างที่คุณพูด เฉินเอ๋อเป็นผู้นำตระกูลเย่นั้นเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น การแก้แค้นให้พี่เย่และพี่สะใภ้ และการนำตระกูลเย่ไปสู่จุดสูงสุดของโลกคือเป้าหมายสูงสุด! เมื่อถึงเวลานั้น ผมกู้เย้นจงและตระกูลกู้จะทำทุกอย่างเพื่อสนับสนุนเฉินเอ๋อ!”
เมื่อถังซื่อไห่ได้ยินประโยคนี้ เขาคุกเข่าทันทีและกล่าวอย่างซาบซึ้งว่า “ประธานกู้ น้ำใจไมตรีที่คุณมีต่อคุณชายฉางอิงนั้นยิ่งใหญ่มาก โปรดยอมรับการคารวะของซื่อไห่ด้วย!”
กู้เย้นจงรีบพยุงเขาลุกขึ้นและกล่าวอย่างจริงจังว่า “ซื่อไห่ คุณไม่จำเป็นต้องคารวะผมเช่นนี้ ต่อไปนี้คุณกับผมจะเป็นสหายและเพื่อนร่วมอุดมการณ์! พวกเราจะทำงานร่วมกัน เพื่อกำจัดอุปสรรคทั้งหมดให้เฉินเอ๋อได้กลายเป็นทายาทผู้สืบทอดของตระกูลเย่!”
ถังซื่อไห่พยักหน้าอย่างหนักแน่น “ซื่อไห่เข้าใจแล้วครับ! 20 ปีที่ผ่านมา สิ่งที่ผมรอก็คือวันนี้!”
กู้เย้นจงพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เอาล่ะ! ด้วยคำพูดประโยคนี้ของคุณ ผมก็รู้สึกวางใจแล้ว!”
หลังจากนั้น เขากล่าวอีกว่า “เฉินเอ๋อเตรียมตัวพร้อมแล้ว คุณเดินเข้าไปพร้อมกับผมเถอะ”
“โอเค!” ถังซื่อไห่เดินตามกู้เย้นจงเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลกู้
เมื่อเห็นเย่เฉิน ถังซื่อไห่กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “คุณชาย วันนี้คุณแต่งตัวมีชีวิตชีวามาก!”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย “พ่อบ้านถัง ก่อนหน้านั้นคุณเคยบอกว่าญาติจากต่างประเทศจะมาก่อน 9:00 น. ไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงเปลี่ยนเป็น 9:30 น. อย่างกะทันหันล่ะ?”
ถังซื่อไห่กล่าวอย่างเก้อเขินว่า “เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ดังนั้นคุณท่านจึงเลื่อนเวลาออกไปครึ่งชั่วโมง”
หลังจากนั้น ถังซื่อไห่กล่าวอีกว่า “โรคหัวใจของเจ้าหญิงเฮเลน่ากำเริบอย่างกะทันหันและถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาล และไม่ใช่เรื่องง่ายกว่าจะพ้นขีดอันตราย”
กู้ชิวอี๋อุทาน “ห๊ะ? โรคหัวใจของเจ้าหญิงเฮเลน่ากำเริบอย่างกะทันหันหรือ?”
“โอเค” เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวกับกู้ชิวอี๋ว่า “หนานหนาน ในเมื่อพ่อบ้านถังมาแล้ว คุณไม่ต้องลำบากไปส่งผมอีก”
กู้ชิวอี๋กล่าวปฏิเสธทันที “ไม่! ถึงเป็นเช่นนั้นฉันก็จะไปด้วย! เพราะยังไงมันก็ไม่ไกล!”
กู้เย้นจงกล่าวว่า “หนานหนาน วันนี้เป็นวันที่ตระกูลเย่พบปะญาติ ๆ ซึ่งไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณชน และไม่ต้อนรับแขกคนอื่น ๆ ดังนั้นคุณอย่าไปประสมโรงเลย”
กู้ชิวอี๋หน้าบึ้งและกล่าวว่า “อย่างมากสุดเมื่อไปถึงที่นั่นแล้วฉันจะไม่ลงจากรถ ฉันจะส่งพี่เย่เฉินไปถึงตระกูลเย่ และฉันจะกลับมากับขบวนรถของพวกเราทันที”
กู้เย้นจงยิ้มอย่างจำใจ “เอาล่ะ ในเมื่อคุณเต็มใจที่จะไปลำบาก งั้นก็ไปเถอะ”
“ฮิ ๆ” กู้ชิวอี๋แลบลิ้นออกมา รีบควงแขนเย่เฉินและกล่าวว่า “พี่เย่เฉิน พวกเราไปกันเถอะ!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...