ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3204
เนื่องจากทั้งตระกูลเย่และตระกูลกู้ต่างได้เตรียมขบวนรถไว้แล้ว กู้เย้นจงจึงให้ขบวนรถของตระกูลกู้ขับตามไปด้วย ถือเป็นการเสริมภาพลักษณ์ให้เย่เฉินขึ้นอีกหน่อย
ระหว่างทางไปตระกูลเย่ ถังซื่อไห่ขับรถด้วยตนเอง และรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นกับเฮเลน่าในวันนี้ให้เย่เฉินฟังอย่างละเอียด
หลังจากเย่เฉินฟังจบ เขามีความรู้สึกสามประการเท่านั้น
ประการแรก เฮเลน่าปกปิดความจริงและมีเจตนาร้ายจริง ๆ
ประการที่สอง ตระกูลเย่หาแพะรับบาปอย่างไร้ยางอายมาก
ประการที่สาม เฮเลน่าและตระกูลเย่สามารถบรรลุข้อตกลงร่วมกันได้ โดยสามารถพิสูจน์ว่าทั้งคู่เป็นคนที่ฉลาดเฉลียว และเลวร้ายทั้งคู่
นอกจากนั้น เขายังสามารถสันนิษฐานได้ว่าตอนนี้เฮเลน่านั้นน่าจะเข้าตาจนแล้ว
ทางฝั่งหัวเซี่ยนั้นเป็นเรื่องยากที่ตระกูลเย่จะยินยอมให้เธอแต่งงานเข้ามาในตระกูล ส่วนฝั่งราชวงศ์ยุโรปเหนือ สมาชิกราชวงศ์พวกนั้นใช้ชีวิตแม่มาข่มขู่เธอ และเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้เธอกลับไปอย่างง่ายดาย
ตอนนี้สามารถกล่าวได้ว่าเธอนั้นอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
แต่เย่เฉินไม่เคยคิดที่จะช่วยเฮเลน่า
ประการแรกเธอไม่ใช่คนคุ้นเคย และประการที่สองถึงแม้เฮเลน่าจะน่าสงสาร แต่เธอเป็นคนที่เจ้าเล่ห์เกินไป
คนประเภทนี้ไม่เหมาะกับการไปมาหาสู่มากเกินไป
เมื่อรถโรลส์-รอยซ์ยี่สิบคันขับเข้ามาในตระกูลเย่ เย่โจงฉวนพาสมาชิกทุกคนของตระกูลเย่ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง
ท่ามกลางฝูงชน เฮเลน่าซึ่งได้เปลี่ยนเป็นชุดที่เป็นทางการ และแต่งหน้าอย่างดี ทำให้มองไม่ออกว่าเธอเพิ่งเดินออกมาจากประตูนรก
ขณะนี้เย่โจงฉวนรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ
เย่โจงฉวนมีความคาดหวังกับเย่เฉินมาก
ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งที่ไม่สามารถคาดเดาของเย่เฉิน แต่ยังเป็นเพราะพลานุภาพการทำลายล้างที่เย่เฉินแสดงต่อตระกูลซู และที่ตะวันออกกลางอีกด้วย
เพราะเย่เฉินเป็นคนกำความลับเรื่องที่สามารถทำให้คนตายฟื้นคืนชีพ และเรื่องที่กลับไปสู่วัยเยาว์
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่เฮเลน่ากัดนิ้วจนรอดชีวิตเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ช่วงเวลานี้สังคมชั้นสูงทั้งหมดในเย่นจิงยังคงต้องการเข้าใจว่า ทำไมกู้เย้นจงหายจากมะเร็งตับอ่อนระยะสุดท้ายได้อย่างไร? เขาหายอย่างอัศจรรย์ กระทั่งดูเหมือนจะหนุ่มขึ้นมาอีกยี่สิบปี
แต่น่าเสียดายที่กู้เย้นจงปิดปากเงียบและไม่เปิดเผยอะไรกับคนภายนอก ถึงแม้จะเป็นเพื่อนสนิท เขาก็ไม่ยอมเปิดเผยแม้แต่น้อย
คนอื่นไม่รู้เหตุผล แต่เย่โจงฉวนรู้ดี
ตอนนั้นตอนที่พ่อแม่พาตนเองออกจากตระกูลด้วยความโกรธเคือง ตอนนั้นไม่มีคนของตระกูลเย่ไปส่งพวกเขาสักคน
20 ปีต่อมา เมื่อตนเองกลับมาตระกูลเย่ คุณท่านพาทุกคนออกมาต้อนรับเขา
เมื่อเทียบกันแล้ว ช่างน่าขำสิ้นดี!
ขณะนี้ เย่เฉินนั่งอยู่ในรถและไม่คิดที่จะลงจากรถ
ถังซื่อไห่ลงจากรถ รีบเดินไปยืนอยู่ฝั่งประตูที่เย่เฉินนั่งอยู่ หลังจากนั้นเขาเปิดประตูรถ และกล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “คุณชายเฉิน พวกเรามาถึงแล้วครับ”
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย
เขายังไม่รีบลงจากรถ แต่กล่าวกับกู้ชิวอี๋ที่นั่งอยู่ในรถว่า “หนานหนาน ลำบากคุณแล้วที่อุตสาห์มาส่งผม”
กู้ชิวอี๋ยิ้มหวาน “พี่เย่เฉิน คุณเกรงใจฉันทำไมล่ะ?”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “งั้นผมลงไปก่อน ตอนกลางคืนคุณไม่ต้องมารับผม หลังจากผมทำธุระเสร็จแล้ว ผมจะให้พ่อบ้านถังไปส่ง”
“ค่ะ” กู้ชิวอี๋รีบกล่าวว่า “งั้นฉันจะรอคุณอยู่ที่บ้านน่ะ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...