ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3205
เย่เฉินตอบประโยคหนึ่ง แล้วลงจากรถโรลส์-รอยซ์
ขณะนี้ เย่เฟิงรู้สึกโมโหจนแทบจะเป็นบ้า
เขาลดเสียงลงและบ่นกับเย่ฉางโคงผู้เป็นพ่อว่า “ไม่รู้ว่าเย่เฉินเอามาดใหญ่โตมาจากไหน?! คุณปู่ถึงได้พาพวกเราออกมาต้อนรับด้วยตนเอง แล้วเขายังไม่รีบลงมาจากรถอีก ต้องรอให้พ่อบ้านถังเปิดประตูให้ นี่มันเสแสร้งเกินไปแล้วมั้ง!”
เย่ฉางโคงจ้องเขาและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “ระวังคำพูดของตนเองด้วย! ลูกไม่รู้หรือว่าภัยพิบัติมันออกมาจากปากหรือ?”
เย่เฟิงทำได้เพียงหุบปากด้วยความไม่พอใจ
แม้ว่าเขาจะไม่พอใจมาก แต่เขาไม่กล้าแสดงออกมามากเกินไป
เย่เฉินลงจากรถ แต่เขาไม่ได้ทักทายคนของตระกูลเย่ทันที แต่ยืนอยู่นอกรถ หันหลังแล้วโบกมือให้กู้ชิวอี๋ที่นั่งอยู่ในรถ หลังจากนั้นมองโรลส์-รอยซ์ที่กู้ชิวอี๋กำลังนั่งอยู่เคลื่อนออกไป ถึงได้หันหลังกลับมา
คนส่วนใหญ่ของตระกูลเย่รู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของเย่เฉิน แต่เย่โจงฉวนไม่ได้โกรธแม้แต่น้อย แต่กลับจับมือเย่เฉินด้วยความตื่นเต้น และกล่าวว่า “เฉินเอ๋อ คุณออกจากบ้านไปนานแล้ว ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว สวรรค์คุ้มครองตระกูลเย่จริง ๆ ตอนนี้ปู่ยังสามารถมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นคุณกลับมาสู่ตระกูลเย่ ถึงตายก็ไม่เสียดายแล้ว!”
เย่เฉินรู้ว่าคำพูดของคุณท่านนั้นไม่น่าเชื่อถือ
เพียงแต่เย่เฉินก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียหน้า และกล่าวตามมารยาทว่า “คุณปู่ หลายปีที่ผ่านมานั้น ผมทำให้คุณปู่ต้องเป็นห่วง”
เย่โจงฉวนถอนหายใจ “ไม่เป็นไร กลับมาก็ดี กลับมาก็ดีแล้ว!”
หลังจากนั้น เขารีบจูงมือเย่เฉินหันหน้าไปทางคนตระกูลเย่ที่อยู่ข้างหลัง และกล่าวอย่างมีไมตรีจิตว่า “มาเถอะ เฉินเอ๋อ คุณจากบ้านไปนานมากแล้ว และคุณอาจจำคนมากมายไม่ได้ ปู่จะแนะนำให้คุณได้รู้จัก”
ขณะนี้ เย่เฉินพบว่าเฮเลน่าที่มีดวงตาสีฟ้าอยู่ท่ามกลางฝูงชน จ้องมาที่ตนเองโดยไม่กะพริบตา
เย่เฉินและเธอสบตากันชั่วขณะ เมื่อเห็นดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและอ้อนวอน เย่เฉินแกล้งทำเป็นไม่เห็น แล้วหันไปมองเย่ฉางโคงซึ่งเป็นลุงใหญ่ ของตนเองทันที
พวกเขาต้องการรู้ว่าที่เย่เฉินกลับมาคราวนี้ ต้องการจะทำอะไรกันแน่
เขามาร่วมงานไหว้บรรพบุรุษเสร็จแล้วกลับไปเมืองจินหลิง หรือมาแล้วไม่กลับไปอีก
โดยเฉพาะเย่ฉางโคง เขารู้ว่าคุณท่านอายุมากแล้ว และไม่นานเขาจะต้องมอบอำนาจออกมา เมื่อถึงเวลานั้นตนเองจะเป็นผู้นำตระกูลเย่คนต่อไปตามปกติ และเย่เฟิงจะเป็นผู้นำตระกูลเย่ต่อจากตนเองต่อไป
อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของเย่เฉินตอนนี้ มันจะส่งผลต่อทิศทางการพัฒนาในอนาคตไม่มากก็น้อย
ดังนั้น เขาจำเป็นต้องเข้าใจเจตนารมณ์ของเย่เฉินก่อน
เย่เฉินจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเย่ฉางโคงได้อย่างไร? เขายิ้มเล็กน้อย “ลุงใหญ่ ผมกลับมาคราวนี้ เพื่อกลับมางานไหว้บรรพบุรุษ และหลังจากงานไหว้บรรพบุรุษแล้ว ผมจะกลายเป็นสมาชิกของตระกูลเย่อีกครั้ง ดังนั้นคำถามที่ว่าจะอยู่นานแค่ไหน? คำตอบควรบอกว่าอยากจะอยู่นานแค่ไหนก็อยู่นานแค่นั้น!”
หลังจากกล่าวจบ เขากล่าวด้วยรอยยิ้มอีกว่า “ต่อให้หลังจากนี้ผมจะไม่ได้อยู่ที่นี่บ่อย ก็ต้องขอให้คุณปู่เก็บห้องให้ผมหนึ่งห้อง เพราะผมจะกลับมาบ่อยแน่นอน!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...