ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3208

ไม่มีใครคาดคิดว่าเย่เฉินจะนั่งอย่างไม่สะทกสะท้านและตามอารมณ์เช่นนี้

ราวกับว่าที่นั่งนั้นเป็นของเขา

ตอนนี้เย่ฉางหยุนที่ถูกแย่งที่นั่งรู้สึกโกรธจนหน้าเขียว

เดิมทีเขาคิดว่าเย่เฉินเพิ่งกลับมา เขาจะต้องถ่อมตน ถึงแม้คุณท่านจะให้เขานั่งตรงนี้ เขาคงจะปฏิเสธ แล้วคืนที่นั่งให้กับตนเอง

แต่ใครจะไปคิดว่าเย่เฉินจะนั่งโดยตรง!

ซึ่งทำให้เย่ฉางหยุนด่าแช่งอยู่ในใจด้วยความโมโหว่า “แม่งฉิบหาย! เย่เฉินไม่เข้าใจกฎเกณฑ์เลยสักนิด ไม่เคยเรียนเรื่องข่งหยงยกสาลี่ให้พี่ชายหรือ? เพิ่งกลับมาถึงก็มาแย่งที่นั่งของอาสามเลยหรือ? หรือว่าคุณต้องการจะเหยียบหัวของผมขึ้นไป?”

เย่ฉางโคงพี่ชายคนโตก็รู้สึกไม่สบอารมณ์มากเช่นกัน

เดิมทีเขาคิดว่าเมื่อเย่เฉินกลับมาตระกูลเย่แล้ว ต่อหน้าคุณท่านและลุง ป้า น้า อา มากมาย เขาจะถ่อมตน แต่ไม่คิดว่าเย่เฉินไม่สนใจไยดีผู้อาวุโสเหล่านั้นเลย

เย่ฉางโคงอดไม่ได้ที่จะด่าแช่งอยู่ในใจว่า “เย่เฉิน แย่งที่นั่งของฉางหยุน มองผิวเผินแล้วเป็นตบหน้าฉางหยุน แต่ความจริง เป็นการแสดงอำนาจให้เสี่ยวเฟิงเห็น!”

“เพราะเย่เฉินเป็นรุ่นหลาน ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของลำดับรุ่น หรือเรียงตามอายุ เขาควรจะอยู่หลังน้องชายทั้งสองคนของผม และจะต้องถูกจัดให้นั่งอยู่หลังเสี่ยวเฟิงลูกชายของผม!”

“แต่ตอนนี้ คุณท่านให้เขาข้ามเสี่ยวเฟิงโดยตรง ข้ามน้องสามและน้องสี่ และนั่งตรงหน้าคุณท่านโดยตรง......”

“คุณท่านลำเอียงถึงขนาดนี้ ซึ่งมันเป็นสัญญาณที่อันตรายอย่างยิ่ง! ถ้าเขาแซงหน้าเสี่ยวเฟิง งั้นต่อไปตระกูลเย่อาจตกอยู่ในมือของเขา!”

เย่เฟิงรู้สึกโมโหเช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลใด ลูกชายคนโตและหลานชายคนโตจะเป็นคนสำคัญที่สุด ดังนั้นในสายตาของเย่เฟิงแล้ว ในอนาคตลูกพี่ลูกน้องทั้งหมดของตนเอง จะมาอาศัยตนเองทำมาหากิน ซึ่งพวกเขาย่อมอยู่ต่ำกว่าตนเองหลายระดับอย่างแน่นอน

เย่โจงฉวนรับรายชื่อมา เหลือบมองแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คราวนี้มีลูกหลานที่มาพบปะเยี่ยมเยียนมากกว่าครั้งที่แล้วมาก!”

“ใช่” ถังซื่อไห่พยักหน้าและกล่าวว่า “ในบรรดานี้ยังมีคนหนุ่มสาวจำนวนมาก อายุระหว่าง 16 ถึง 25 ปี ในงานไหว้บรรพบุรุษครั้งที่แล้ว พวกเขาทั้งหมดยังเป็นเด็ก จึงยังไม่ได้มาร่วมพบปะเยี่ยมเยียน”

เย่โจงฉวนพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ตระกูลเย่มีลูกหลานมากมายได้แผ่ขยายไปทั่วประเทศและแม้กระทั่งทั่วโลก พรุ่งนี้ในงานไหว้บรรพบุรุษ เชิญลำดับวงศ์ตระกูลออกมา แล้วกรอกข้อมูลของรุ่นหลานเหล่านี้ทั้งหมด เมื่อบรรพบุรุษได้เห็น จะต้องปลื้มปีติเป็นอย่างมาก!”

ถังซื่อไห่รีบกล่าวว่า “เป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน!”

หลังจากนั้น ถังซื่อไห่ถามอีกครั้งว่า “คุณท่าน อีกเพียงสามนาทีก็จะถึงเวลาเก้าโมงครึ่งแล้ว ญาติต่างสายเลือดของตระกูลเย่มากกว่าหนึ่งร้อยคนรออยู่นอกคฤหาสน์แล้ว จะให้พวกเขาเข้ามาพบปะเยี่ยมเยียนทีละคนได้หรือยัง?”

เย่โจงฉวนพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ เริ่มกันเถอะ!”