ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3207
หลังจากคุณท่านพาเย่เฉินมาทักทายผู้อาวุโสเหล่านี้ทีละคนแล้ว ส่วนที่เหลือจะเป็นคนรุ่นเดียวกับเย่เฉิน
คนที่อายุมากที่สุดคือเย่เฟิง รองลงมาคือเย่เห้าและยังมีลูกพี่ลูกน้องอีกหลายคน
นอกจากเย่เฟิงและเย่เห้าแล้ว ส่วนคนที่เหลือเป็นลูกเศรษฐีที่ได้รับการเอาอกเอาใจมาตั้งแต่วัยเด็ก พวกเขาไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับเย่เฉินซึ่งเป็นญาติที่ออกจากบ้านไป 20 ปีแล้ว และทุกคนต่างกล่าวทักทายกันไม่กี่ประโยค
เมื่อเห็นว่าเย่เฉินและทุกคนทักทายทำความรู้จักกันแล้ว เย่โจงฉวนมองดูเวลาและกล่าวอย่างมีความสุขว่า “การกลับมาของเฉินเอ๋อถือเป็นเรื่องดี พวกเราเข้าไปนั่งข้างในกันเถอะ ทุกคนจะได้พูดคุยถึงเรื่องในอดีต อีกสักครู่เมื่อถึงเวลาแล้ว ญาติต่างสายเลือดน่าจะเข้ามาพบปะเยี่ยมเยียนแล้ว”
เมื่อเห็นว่าคุณท่านออกคำสั่ง ทุกคนจึงเดินเข้าไปในห้องโถงของคฤหาสน์ตระกูลเย่พร้อมกัน
เฮเลน่าเดินตามหลังเย่เฟิงตลอด โดยอยากจะหาโอกาสสื่อสารกับเย่เฉินตามลำพัง แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ตอนนี้น่าจะเป็นไปไม่ได้ เธอจึงต้องยอมแพ้ชั่วคราว
ขณะนี้ ณ.ห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเย่
ตรงกลางของห้องโถงขนาดใหญ่ วางเก้าอี้ไม้หวางฮวาหลีหลายตัวเป็นรูปทรงพัดตามคำแนะนำของบรรพบุรุษ
ตรงกลางของรูปพัดคือที่นั่งหลักของคุณท่าน และด้านซ้ายมีเก้าอี้สิบกว่าตัววางอยู่
ซึ่งที่นั่งเหล่านี้เป็นที่นั่งสำหรับสมาชิกสายตรงของตระกูลเย่
รอบ ๆ รูปพัด มีเก้าอี้พับหลายร้อยตัวที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบ ที่นั่งเหล้านี้เป็นที่นั่งสำหรับญาติต่างสายเลือด
เย่โจงฉวนพาเย่เฉินเดินไปตรงที่นั่งหลัก แล้วชี้ไปตำแหน่งทางฝั่งขวาของตนเอง และกล่าวกับเย่เฉินว่า “เฉินเอ๋อ ถ้าพ่อของคุณยังมีชีวิตอยู่ ตำแหน่งทางฝั่งขวาของปู่จะเป็นที่นั่งของเขา แต่ตอนนี้เขาตายไปแล้ว และคุณก็กลับมาตระกูลเย่แล้ว ตามปกติแล้วที่นั่งนี้จะต้องเป็นของคุณ!”
เย่โจงฉวนให้เย่เฉินนั่งทางฝั่งขวาของตนเองโดยตรง การกระทำเช่นนี้ ทำให้ทุกคนรู้สึกประหลาดใจมาก
เพราะตามกฎแล้ว อีกสักครู่เมื่อญาติต่างสายเลือดเข้ามาพบปะเยี่ยมเยียน คุณท่านนั่งที่หลักตรงกลาง ลูกชายคนโตนั่งตำแหน่งซ้ายล่าง ลูกชายคนรองนั่งตำแหน่งขวาล่าง และลูกชายคนอื่น ๆ จะนั่งสลับซ้ายขวา หลังจากนั้นถึงจะเป็นรุ่นหลานชาย
หลังจากที่หลานชายนั่งครบแล้ว ถึงจะเป็นลูกสาวและหลานสาวซึ่งจะนั่งด้านข้างที่เป็นตำแหน่งด้านนอกสุด
สำหรับหลานชายและหลานสาวที่แซ่อื่น ไม่ได้รับอนุญาตให้มาเข้าร่วม ดังนั้นสามีและลูกของเย่ฉางหมิ่นกับเย่ฉางซิ่วจึงไม่มาร่วมงาน
เนื่องจากเย่ฉางอิงซึ่งเป็นลูกชายคนที่สองได้เสียชีวิตไปแล้ว ดังนั้นถ้าตามกฎ ตอนนี้ที่นั่งของเย่ฉางอิงควรจะกลายเป็นของฉางหยุนซึ่งเป็นลูกชายคนที่สาม
งานไหว้บรรพบุรุษครั้งที่แล้วเมื่อสิบสองปีก่อน เย่ฉางหยุนได้นั่งแทนที่เย่ฉางอิงแล้ว
ต้องมีสักวัน ที่ตนเองทำให้คนตระกูลเย่ทั้งหมดขุ่นเคือง
แต่สำหรับเขาแล้วมันไม่สำคัญ ตามคำโบราณกล่าวไว้ว่า ถ้าต้องการเป็นผู้นำ ก็ต้องแบกรับแรงกดดันทั้งหมด
ถ้าเขาต้องการให้ตระกูลเย่ยอมจำนน เขาต้องทำให้ตระกูลเย่ทั้งหมดขุ่นเคืองเสียก่อน
หลังจากนั้น จัดการดัดนิสัยคนกลุ่มนี้ให้ยอมจำนนทีละคน
ให้พวกเขาเรียนรู้ที่จะก้มหัว เรียนรู้ที่จะคุกเข่า และเรียนรู้ที่จะยอมแพ้!
ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ที่ตนเองจะสามารถรักษาตำแหน่งผู้นำตระกูลเย่ได้
ดังนั้น เขาจึงยิ้มเล็กน้อยและกล่าวโดยไม่ต้องคิด “โอเค งั้นผมจะนั่งตรงนี้!”
หลังจากกล่าวจบ เขาก็นั่งลงทันที!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...