ตอนที่เย่โจงฉวนกล่าวคำว่าเย่เฉิน เย่ฉางโคงนั่งกลับมาที่เก้าอี้ของตนเองอีกครั้ง
ความโกรธที่อยู่ในใจ ทำให้เขารู้สึกชาเล็กน้อย
“เริ่มตั้งแต่วันนี้ตอนที่คุณท่านขอให้คนตระกูลทุกคนออกไปต้อนรับเย่เฉิน ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเย่เฉินนั้นเกินมาตรฐานปกติไปแล้ว!”
“สามารถดูออกว่าคุณท่านต้องการสนับสนุนเย่เฉินขึ้นตำแหน่ง.......”
“สำหรับผมและเสี่ยวเฟิงแล้ว นี่เป็นสัญญาณที่อันตรายอย่างยิ่ง ถ้ามันยังคงพัฒนาเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ บางทีเย่เฉินอาจแทนที่ตำแหน่งทายาทของผม!”
และขณะนี้ เย่โจงจั่ว ลูกชายและหลานชาย พวกเขาทั้งสามคนรู้สึกตกตะลึงเมื่อได้ยินว่าเย่เฉินเป็นลูกชายของเย่ฉางอิง
เย่โจงจั่วมองสำรวจเย่เฉินตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ถอนหายใจและกล่าวว่า “เหมือนฉางอิงจริง ๆ!”
หลังจากนั้น เขามองไปที่เย่โจงฉวนและถามว่า “พี่ใหญ่ เฉินเอ๋อหายไปหลายปีแล้วไม่ใช่หรือ? คุณหาเขาพบตั้งแต่เมื่อไหร่? เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมคุณถึงไม่บอก พวกเราก่อน พวกเราจะได้มีความสุขด้วย!”
เย่โจงฉวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจอเฉินเอ๋อมาระยะหนึ่งแล้ว แต่เฉินเอ๋อเป็นคนที่ค่อนข้างถ่อมตน ช่วงเวลาที่ผ่านมานั้นเขาไม่ได้อยู่ที่เย่นจิง หลังจากออกจากบ้านไปหลายปี วันนี้เป็นครั้งแรกที่เขากลับมา”
“ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง!” เย่โจงจั่วหันไปมองเย่เฉิน ยื่นมือที่มีรอยย่นไปจับมือเย่เฉินไว้แน่น ถอนหายใจและกล่าวว่า “เฉินเอ๋อ พ่อของคุณเป็นความภาคภูมิใจของตระกูลเย่ จนถึงตอนนี้พวกตระกูลร่ำรวยสูงศักดิ์ที่อยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ เมื่อเอ่ยชื่อพ่อของคุณแล้ว พวกเขายังคงเปลี่ยนน้ำเสียง เมื่อคุณกลับมาตระกูลเย่แล้ว คุณต้องสืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อ และทำให้ตระกูลเย่เจริญรุ่งเรืองขึ้นไปอีก!”
เย่เฉินจำคุณปู่รองไม่ได้มากนัก แต่เขาสามารถมองออกว่าสิ่งที่คุณปู่รองกล่าวนั้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “คุณปู่รอง วางใจเถอะ ผมจะทำเช่นนั้นแน่นอน!”
ขณะที่เย่ฉางโคงรู้สึกโกรธเคืองอยู่ในใจ ญาติต่างสายเลือดชุดที่สองได้เดินเข้ามาพบปะเยี่ยมเยียนแล้ว
เหมือนก่อนหน้านั้น เย่โจงฉวนแนะนำเย่เฉินให้รู้จักกับญาติที่มาคารวะ และไม่ให้โอกาสลูกชายคนโตลุกขึ้นเลย
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง ญาติต่างสายเลือดของตระกูลเย่หลายสิบครอบครัว มากกว่า 100 คนที่มาพบปะเยี่ยมเยียน และการพบปะเยี่ยมเยียนได้เสร็จสิ้นแล้ว
ในหมู่พวกเขา ญาติสนิทที่สุดคือน้องชายแท้ ๆ สองคนของเย่โจงฉวน ส่วนรองลงมาคือลูกพี่ลูกน้องที่มีย่าคนเดียวกัน ยิ่งเป็นลำดับข้างหลัง จะเป็นญาติที่ห่างมากขึ้นเรื่อย ๆ
หลังจากที่ทุกคนเข้ามาพบปะเยี่ยมเยียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เย่โจงฉวนยืนขึ้นและกล่าวเสียงดังว่า “ขอบคุณทุกคนที่ลำบากจากแดนไกลมาถึงที่นี่ ทุกคนล้วนเป็นลูกหลานของตระกูลเย่ ไม่ว่าพวกคุณจะอยู่ที่ไหน เลือดในร่างกายของทุกคนนั้นก็เป็นสายเลือดของตระกูลเย่ ทุกคนล้วนได้รับการคุ้มครองจากบรรพบุรุษของพวกเราตระกูลเย่ ดังนั้นงานไหว้บรรพบุรุษคราวนี้ นอกจากไหว้บรรพบุรุษของพวกเราแล้ว ผมยังหวังว่าลูกหลานทุกคนของตระกูลเย่จะมีความสามัคคี และทำให้ตระกูลเย่เจริญรุ่งเรืองไปทั่วโลก!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...