ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3211
ทันใดนั้นมีเสียงปรบมือที่อบอุ่นดังขึ้นทั่วห้องโถง
ในฐานะผู้นำตระกูลเย่ เย่โจงฉวนรู้สึกถึงความสำเร็จและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ทุกคน ตอนนี้ตระกูลซูถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง ลูกชายคนโตและลูกชายคนรองไร้ร่องรอย อำนาจโดยรวมของตระกูลซูนั้นลดลงไปอย่างต่อเนื่อง!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่โจงฉวนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ผมเชื่อว่าเมื่อสถิติรายได้ปีนี้ออกมาแล้ว พวกเราตระกูลเย่จะเหนือกว่าตระกูลซู ลบล้างพวกเขา และกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในหัวเซี่ย!”
เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วห้องโถงอีกครั้ง
และขณะที่เย่โจงฉวนกล่าวด้วยความฮึกเหิม มีขบวนรถขนาดใหญ่กำลังแล่นเข้ามา
หัวขบวนรถเป็นรถโรลส์-รอยซ์ สีดำ 20 กว่าคัน ตามด้วยรถออฟโรด แลนด์โรเวอร์มากมายหลายคัน
สิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือด้านหลังรถออฟโรด ยังมีรถบรรทุกพื้นเรียบอีกยี่สิบถึงสามสิบคัน!
และบนรถบรรทุกพื้นเรียบแต่ละคัน มีโลงศพราคาถูกวางอยู่มากมาย!
เนื่องจากรถบรรทุกพื้นเรียบไม่มีรั้วกั้น ดังนั้นโลงศพที่ถูกวางอยู่บนรถบรรทุกจึงถูกมัดด้วยเชือกสีแดงสด
ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ โลงศพเหล่านี้ไม่เพียงแต่ถูกมัดด้วยเชือกสีแดงสดเท่านั้น แม้กระทั่งโลงศพแต่ละโลงยังถูกแขวนด้วยดอกไม้สีแดงสดที่ทอจากผ้าซาตินสีแดง!
ในประเพณีงานศพของหัวเซี่ย จะใช้สีดำและสีขาวเป็นหลัก เสริมด้วยสีเหลืองและสีม่วง
และสีแดงสดเป็นสีต้องห้ามอย่างยิ่ง!
โลงศพสีดำที่มีเชือกสีแดงและดอกไม้ผ้าซาตินสีแดง ทำให้ผู้คนรู้สึกแปลก ๆ
เมื่อเห็นภาพนี้ บอดี้การ์ดของตระกูลเย่เริ่มตื่นตัว
บอดี้การ์ดหลายร้อยคนเข้าไปขวางหน้าขบวนรถ ขณะเดียวกันก็ปิดประตูคฤหาสน์ทันที
หลังจากกล่าวจบ เขาขมวดคิ้วและตะโกนด้วยเสียงเย็นชาว่า “ตายเสียเถอะ!”
ทันทีที่กล่าวจบ ลู่เห้าเทียนปล่อยหมัดชกไปที่ท้องของหัวหน้าบอดี้การ์ดตระกูลเย่อย่างรุนแรงทันที
ความเร็วของหมัดเร็วมากจนทุกคนไม่สามารถมองเห็นได้
พริบตาเดียว หัวหน้าบอดี้การ์ดตระกูลเย่กระเด็นออกไปอย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน เลือดที่มีแรงกดดันมหาศาลพุ่งออกมาจากปากของเขา ทำให้เกิดละอองเลือดรูปโค้งกลางอากาศ...
หลังจากกระเด็นออกไปสิบเมตร หัวหน้าบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเย่ กระแทกเข้าประตูคฤหาสน์ตระกูลเย่ ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ใบหน้าซีดราวกับกระดาษ และท้องเป็นหลุมขนาดใหญ่!
ทันทีนั้น ร่างของเขาตกลงมาจากประตูแล้วกระแทกกับพื้น และเสียชีวิตทันที!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...