ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3216
คนของตระกูลเย่ได้ยินลู่เห้าเทียนบอกว่าเขามาที่นี่ตามคำสั่งประมุขของสำนักว่านหลง ทำให้พวกเขาตกใจมากยิ่งขึ้น
เดิมทีคิดว่าการล่วงเกินสำนักว่านหลงเป็นปัญหาใหญ่แล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าคนที่ตระกูลเย่ล่วงเกินจะเป็นประมุขของสำนักว่านหลง!
เขาคือหัวหน้าของทหารรับจ้างชั้นยอด ที่มีผู้ใต้การบังคับบัญชาหลายหมื่นคน!
การล่วงเกินเขา ไม่มีทางที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้?
ขณะนี้ ลู่เห้าเทียนกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ประมุขของสำนักว่านหลง ชื่อว่านพั่วจวิน! เป็นลูกชายคนเดียวของว่านเหลียนเฉิงและหม่าเยว่ฮุ่ย!”
หลังจากนั้น เขามองไปที่เย่โจงฉวนและถามว่า “ตาแก่ คุณยังจำชื่อว่านเหลียนเฉิงได้หรือไม่?!”
ทันทีที่กล่าวประโยคนี้ออกมา สีหน้าของเย่โจงฉวนขาวซีดทันที!
เขารู้จักว่านเหลียนเฉิงและภรรยา!
แต่เขาไม่เคยคิดฝันว่าสำนักว่านหลงที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ คนที่ก่อตั้งจะเป็นลูกชายของว่านเหลียนเฉิง!
ตอนนี้สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเย่ ต่างหวาดกลัวจนแทบจะเป็นลม!
เย่ฉางโคง เย่ฉางหยุน เย่ฉางหมิ่น พวกเขาพี่น้องทั้งหมดต่างรู้ว่าว่านเหลียนเฉิงฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดตึก ส่วนภรรยาของเขานั้นฆ่าตัวตายด้วยการดื่มยาพิษ
ทันทีที่ได้ยินว่าประมุขที่อยู่เบื้องหลังของอีกฝ่ายคือลูกชายของว่านเหลียนเฉิง พวกเขารู้ทันทีว่าอีกฝ่ายมาที่นี่เพื่อล้างแค้นให้พ่อแม่!
ถึงแม้ตอนนั้นว่านเหลียนเฉิงและภรรยาจะฆ่าตัวตาย แต่มันเป็นเพราะเขาแพ้ให้กับเย่ฉางอิง และหลังจากครอบครัวล้มละลายแล้วคนจึงฆ่าตัวตาย
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เย่โจงฉวนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ้อนวอนเล็กน้อย “แต่ขอให้ประมุขของพวกคุณได้โปรดเข้าใจด้วย เพราะฉางอิงลูกชายของผมนั้นเสียชีวิตไปเกือบ 20 ปีแล้ว! ถ้าประมุขยินยอมให้อภัยตระกูลเย่ ตระกูลเย่จะมอบเงินหมื่นล้านเป็นการตอบแทน!”
ถึงแม้เย่โจงฉวนรู้สึกว่าการฆ่าตัวตายของว่านเหลียนเฉิงเป็นเรื่องที่สมน้ำหน้า และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลเย่สักนิด ตระกูลเย่ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น
แต่เขานั้นรู้ดีว่า เป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะนิ่งดูดายการตายของพ่อแม่
ว่านเหลียนเฉิงและภรรยา เหมือนกับอยู่ในบ่อนกาสิโนอย่างเป็นทางการ พวกเขาสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมดและเลือกที่จะฆ่าตัวตาย
ถึงแม้พวกเขาจะเต็มใจเดิมพัน และถึงแม้อีกฝ่ายจะชนะด้วยความซื่อตรง แต่ลูกของเขาจะต้องเกลียดบ่อนกาสิโนอย่างแน่นอน
ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ การใช้เหตุผลกับอีกฝ่าย เป็นเรื่องที่ไม่มีประโยชน์
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...