เมื่อเย่เฉินเห็นทั้งสองคนต่อสู้กันชุลมุนวุ่นวาย จึงเดินไปปข้างหน้าทันที ลากเย่เฟิงออกมา แล้วเตะเขาออกไปเหมือนผู้รักษาประตูที่เตะลูกฟุตบอล
เย่เฟิงถูกเตะ ถึงแม้เขาจะยังไม่หมดสติ แต่เขาเจ็บจนไม่สามารถขยับตัวได้
และก่อนที่เขาจะพูดอะไร เย่เฉินชี้ไปที่เขาและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ถ้าคุณพูดอีกคำเดียว ผมจะให้เครื่องบินไปส่งคุณที่ซีเรียทันที! ผมเย่เฉินพูดคำไหนคำนั้น!”
คราวนี้เย่เฟิงไม่กล้าเสแสร้งกับเย่เฉินอีกต่อไปแล้ว
เขาไม่รู้ว่าเย่เฉินจะส่งตนเองไปซีเรียจริง ๆ หรือไม่? แต่เขารู้สึกว่าเย่เฉินไม่ได้ล้อเล่นกับตนเอง
เมื่อเห็นเย่เฟิงหุบปาก ท่าทางของเย่เฉินอ่อนลงเล็กน้อยและกล่าวอย่างเย็นชา “ทุกคนโปรดจำไว้ว่า พรุ่งนี้เวลาเจ็ดโมงเช้า ไปรวมตัวกันที่ภูเขาเย่หลิงซาน!”
หลังจากนั้น เขามองไปที่ถังซื่อไห่ และกล่าวว่า “พ่อบ้านถัง รบกวนส่งผมกลับไปที่ตระกูลกู้ด้วย”
เย่โจงฉวนรีบกล่าวว่า “เฉินเอ๋อ ช่วงเวลาวิกฤติเช่นนี้ คุณอย่าเพิ่งกลับตระกูลกู้ อยู่พักผ่อนที่นี่คืนหนึ่งเถอะ!”
เย่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบว่า “คุณไม่ต้องกังวล เพราะอีกฝ่ายได้ปล่อยข่าวออกไปแล้วว่าพรุ่งนี้พบกันที่ภูเขาเย่หลิงซานเวลาแปดโมงเช้า เขาจะไม่เปลี่ยนใจกลางคันอย่างแน่นอน คุณนอนหลับให้สบายเถอะ และพรุ่งนี้เวลาเจ็ดโมงเช้าไปที่ภูเขาเย่หลิงซานก็พอ”
เย่โจงฉวนอายที่จะบอกว่าตนเองหวาดกลัว ดังนั้นคืนนี้จึงต้องการรั้งเย่เฉินให้อยู่ที่ตระกูลเย่ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันกล่าวว่า “เมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นปู่ก็จะไม่รั้งคุณไว้แล้ว”
เฮเลน่าที่นิ่งเงียบมาโดยตลอด ตอนนี้เธอมองไปที่เย่เฉินอย่างเงียบ ๆ ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความลังเล
ขณะที่เธอลังเลว่าจะตามเย่เฉินไปดีไหม? แล้วหาโอกาสคุยกับเย่เฉินตามลำพังสักสองสามประโยค คนรับใช้สองคนของเธอก็วิ่งเข้ามาด้วยความรีบร้อน
เมื่อเย่ฉางโคงที่อยู่ด้านข้างได้ยินเรื่องนี้ รู้สึกรำคาญทันที จึงถามว่า “ราชวงศ์ยุโรปเหนือของพวกคุณหมายความว่าอย่างไร? รู้ว่าตระกูลเย่ของพวกเรากำลังมีปัญหา ก็ถอนหมั้นทันที และตัดสัมพันธ์กับพวกเราใช่ไหม?”
หญิงสาวชาวหัวเซี่ยคนนั้นมองเย่ฉางโคง และกล่าวอย่างจริงจังว่า “สุภาพบุรุษท่านนี้ ต้องขอโทษจริง ๆ พวกเราเป็นเพียงคนรับใช้ของราชวงศ์ และมีหน้าที่ปฏิบัติตามคำสั่งของราชวงศ์เท่านั้น พวกเราไม่รู้ว่าทำไมราชวงศ์ถึงได้ออกคำสั่งเช่นนี้”
เฮเลน่าเหลือบมองเย่เฉินด้วยความประหม่า แล้วถามหญิงสาวคนนั้นว่า “โอลิเวียอยากให้ฉันไปที่ไหน?”
หญิงสาวรีบกล่าวว่า “เจ้าหญิงเฮเลน่า อย่างที่ฉันพูดไปเมื่อสักครู่ เจ้าหญิงโอลิเวียให้คุณกลับไปยุโรปเหนือทันที”
“ฉันไม่เชื่อ!” เฮเลน่ากล่าวโพล่งออกมา “ก่อนหน้านั้นโอลิเวียเคยพูดว่าเธอจะไม่ให้ฉันกลับไปยุโรปเหนือ! ตอนนี้คุณย่าป่วยหนักกำลังจะตาย ซึ่งมันเป็นช่วงเวลาสำคัญที่เธอจะได้สืบทอดบัลลังก์ เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะให้ฉันกลับไป!ต้องมีแผนร้ายที่ไม่สามารถบอกให้คนอื่นรู้อย่างแน่นอน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...