เย่เฉนขึ้นรถแล้ว สีหน้าท่าทางของสมาชิกตระกูลเย่แต่ละคนต่างก็หดหู่อย่างมาก แม้แต่เย่โจงฉวนก็ยังรู้สึกร้อนรนอย่างมาก
แต่เย่เฉินที่นั่งอยู่ในรถ กลับว่ามีสีหน้าท่าทางที่ราบเรียบ
เขาไม่ได้กังวลในเรื่องของวันพรุ่งนี้เลย
ในทางกลับกัน ในใจของเขาแอบตื่นเต้นเล็กน้อย จนกระทั่งค่อนข้างที่จะทนรอไม่ไหวแล้ว
เพราะว่า เขาอยากขึ้นไปอยู่บนสุดของตระกูล ขาดเพียงแค่ก้าวสุดท้ายเท่านั้น และก้าวสุดท้ายนี้ ก็คือว่านพั่วจวิน!
ถังซื่อไห่ขับรถออกมา มาส่งเฮเลน่าที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงก่อน
รถจอดที่หน้าประตูโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เย่เฉินเอ่ยปากพูดว่า : “เฮเลน่า คุณกลับไปพักผ่อนสบายพรุ่งนี้หกโมงเช้า ผมจะให้พ่อบ้านถังจัดเตรียมรถมารับคุณ”
“ค่ะ” เฮเลน่าพยักหน้าเบาๆ พูดว่า : “คุณเย่วันนี้คุณก็พักผ่อนให้สบายๆนะคะ ถึงยังไงพรุ่งนี้ก็ยังมีเรื่องสำคัญอีก”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย พูด : “ผมรู้แล้ว มีเรื่องอะไรคุณก็โทรหาพ่อบ้านถังนะ”
“ค่ะคุณเย่” เฮเลน่าพยักหน้าด้วยความเคารพ พูดว่า: “ถ้าหากคุณไม่มีธุระอื่น งั้นฉันขอตัวลงจากรถก่อนนะ”
“โอเค”
เห็นว่าเฮเลลงจากรถเข้าไปในโรงแรมแล้ว เย่เฉินก็พูดกับถังซื่อไห่ว่า : “พ่อบ้านถัง เราไปกันเถอะ”
“ครับคุณชาย”
ถังซื่อไห่ขับรถออกจากโรงแรม ถามเย่เฉินด้วยความเคารพว่า : “คุณชาย เรื่องของวันพรุ่งนี้ คุณมีความมั่นใจที่จะทำสำเร็จมากแค่ไหนครับ?”
เย่เฉินพูดอย่างนิ่งๆว่า :“เต็มร้อย”
พูดแล้ว เย่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่ถอนหายใจว่า : “สำหรับหญิงชราที่เกือบตายมาแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อเธอสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ใหม่อีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นโอลิเวีย เท็นโน ล้วนแต่ไม่น่าสนใจทั้งนั้น ! ”
“ไม่มีเรื่องอะไรที่สามารถทำให้พวกเขาคลั่งไคล้ได้เท่ากับการลืมตามองเห็นโลกใบนี้ได้อีกครั้งแล้ว”
ถังซื่อไห่เข้าใจในตัวของเย่เฉินมากกว่าทุกคนในตระกูลเย่
เรื่องยาอายุวัฒนะนี้ เขาได้ยินมาตั้งนานแล้ว
ได้ยินวิธีการจัดการของเย่เฉิน เขากลับว่าวางใจลงแล้ว แต่ว่าก็อดที่จะพูดไม่ได้ว่า : “คุณชาย ยาอายุวัฒนะมีมูลค่าอย่างมาก แต่คุณกับเฮเลน่าไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆต่อกัน ทำไมถึงได้ดูแลเธอขนาดนี้? ”
เย่เฉินมองออกไปนอกหน้าต่าง พูดอย่างราบเรียบว่า : “ธุรกิจที่ตระกูลเย่ทำอยู่ในประเทศ ใกล้จะถึงจุดสูงสุดแล้ว ต่อไปแน่นอนว่าจะต้องพัฒนาออกสู่ต่างประเทศ และหยวนหยางขนส่งกรุ๊ปที่ฉันทำงานร่วมกันกับซูจือหยู ก็ต้องการแหล่งทรัพยากรและความสัมพันธ์ของทางยุโรป ถ้าหากเฮเลน่าสืบทอดบัลลังก์ต่อล่ะก็ ต่อไปในยุโรป เราก็สบายมากขึ้นแล้ว”
พูดแล้ว เขาก็พูดอีกว่า : “อีกอย่างคุณก็รู้ ประเทศในยุโรปก็มีระบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญค่อนข้างมาก ราชวงศ์ที่ถูกปลดอำนาจเหล่านี้ก็มักจะร่วมมือกันเพื่อช่วยกันฝ่าฟันช่วงเวลาที่ยากลำบากไป หาความรู้สึกของการมีตัวตน มีเฮเลน่าคอยช่วยเหลือ เราก็สามารถสร้างความสัมพันธ์อันดีกับราชวงศ์เหล่านี้ในยุโรปได้อย่างรวดเร็ว การพัฒนาในอนาคตก็จะได้ลงทุนน้อยได้ผลตอบแทนคุ้มค่า”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...