“ค่ะ” หลินหว่านชิวถอนหายใจ มองคนที่นั่งอยู่ที่มุมห้อง เธอแอบมองเฮเลน่าของเย่เฉินพลางทอดถอนใจพูดว่า “คราวนี้เฉินเอ๋อจะไปยุโรปเหนืออีกครั้ง ถ้าเขาช่วยเฮเลน่าให้ขึ้นเป็นราชินีแห่งยุโรปเหนือจริงๆ… เกรงว่าสาวยุโรปเหนือคนนี้ก็จะตกหลุมรักเขาเช่นกัน…”
กู้เย้นจงพยักหน้า กล่าวยิ้มๆ ว่า “คุณไม่ต้องกังวล เฉินเอ๋อเป็นลูกกตัญญู ไม่ว่าจะมีผู้หญิงกี่คนที่ชอบเขา หนานหนานก็เป็นเพียงคนเดียวในโลก ที่พี่เย่และพี่สะใภ้เย่เลือกให้เป็นลูกสะใภ้ก่อนตาย”
ว่าแล้วกู้เย้นจงก็พูดอีกว่า “แม้ว่าตอนนี้เฉินเอ๋อจะมีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วก็ตาม แต่ก็เป็นเพราะเขาไม่ได้อยู่ในตระกูลเย่มายี่สิบปีแล้ว ตอนนี้วงโคจรชีวิตของเฉินเอ๋อได้เริ่มเข้าใกล้ตระกูลเย่มากขึ้น ในแง่ของความรู้สึกส่วนตัวเขาต้องกลับไปยังแนวทางที่พี่เย่และพี่สะใภ้เย่วางไว้ให้แต่งงานกับหนานหนานอย่างแน่นอน ปัญหาอยู่ที่เวลาช้าเร็วเท่านั้น”
หลินหว่านชิวรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง พลางพยักหน้ากล่าวว่า “หวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่คุณพูด ไม่อย่างนั้นฉันคงทนไม่ได้ที่หนานหนานรออย่างขมขื่นมานานกว่ายี่สิบปี แต่สุดท้ายก็ไร้ค่า”
…
ในขณะเดียวกัน ซูจือหยูและตู้ไห่ชิงผู้เป็นมารดา ซูรั่วหลีผู้เป็นน้องสาว รวมถึงเหออิงซิ่วจากตระกูลเหอนั่งอยู่ร่วมโต๊ะเดียวกัน บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด
ถึงอย่างไรเหออิงซิ่วก็คือคนที่เข้าไปแทรกกลางในชีวิตแต่งงานของตู้ไห่ชิง แล้วยังแอบมีลูกสาวกับซูโสว่เต้าอย่างลับๆ ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับตู้ไห่ชิงอีกครั้ง เหออิงซิ่วก็รู้สึกผิดอยู่ในใจ
เธอต้องการหาโอกาสที่จะขอโทษตู้ไห่ชิงมาโดยตลอด แต่ก็มักจะกลืนคำพูดกลับไปทุกครั้ง
ความรู้สึกผิดทางศีลธรรมมันทำให้เธอไม่รู้ว่าควรเอ่ยปากอย่างไรดี
ตรงกันข้ามซูจือหยูและซูรั่วหลีสองพี่น้องกลับพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
ซูจือหยูพยักหน้าอย่างจริงจังพลางกล่าวว่า “ฉันคาดการณ์เอาไว้ว่าน่าจะเป็นอย่างนี้ แปดถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์!”
ซูรั่วหลีกล่าวอย่างมีความสุขทันที “งั้นก็ดีจัง! ฉันเองก็ไม่ขออะไรทั้งนั้น ได้เป็นคนคอยติดตามรับใช้ของคุณชายเย่ก็ดีมากแล้ว”
ตู้ไห่ชิงที่ไม่ค่อยได้พูดอะไรเพราะบรรยากาศที่อึดอัด ในเวลานี้ก็พูดขึ้นอีกว่า “รั่วหลี มั่นใจในตัวเองให้มากกว่านี้ คุณเย่น่าจะมีความคาดหวังในตัวคุณสูงมาก ไม่ใช่แค่เห็นคุณเป็นคนรับใช้แน่นอน คอยติดตามรับใช้คุณเย่ให้ดี วันหนึ่งคุณอาจจะสามารถไปถึงสูงถึงระดับเดียวกับว่านพั่วจวินได้”
ซูรั่วหลีบุ้ยปาก แม้ว่าในใจไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะคาดหวังกับอนาคต

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...