กู้เย้นจงเป็นคนทำอะไรรวดเร็วและเฉียบขาด เขาไม่ใช่คนละเอียดอ่อนแน่นอน
ยกตัวอย่างสถานการณ์ในงานเลี้ยง เขาแค่ดีใจและตื่นเต้น แต่ไม่เคยสังเกตความแตกต่างในสายตาที่เด็กสาวอื่นๆ มองเย่เฉิน
แต่หลินหว่านชิวนั้นไม่เหมือนกัน
ผู้หญิงคนนี้มีจิตใจละเอียดอ่อนและสังเกตรายละเอียดได้ดี สัญชาตญาณของเธอก็แม่นยำกว่าผู้ชายมาก ดังนั้นเธอจึงคอยสังเกตเด็กสาวเหล่านี้ตั้งแต่แรกเริ่ม
ท้ายที่สุด ภายใต้แรงกดดันอย่างหนักของสำนักว่านหลง คนที่ยังเต็มใจขึ้นภูเขาเย่หลิงซานเพื่อช่วยเย่เฉิน ล้วนไม่สนใจว่าจะอยู่หรือตาย
ส่วนเด็กสาวเหล่านี้ ไม่ว่าจะเลือกคนใดคนหนึ่งออกไป ก็เป็นสาวงามเพริศพริ้งเหมือนกันหมด พวกเธอสามารถขึ้นภูเขาเย่หลิงซานได้โดยไม่ลังเล ซึ่งก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าในใจของพวกเธอ เย่เฉินมีความสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง
หลินหว่านชิวก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง เธอรู้ดีว่าหากผู้หญิงคนหนึ่งยอมตายเพื่อผู้ชายที่มีอายุเท่ากัน มันต้องไม่ใช่การตอบแทนบุญคุณเท่านั้น แต่จะต้องมีความรู้สึกส่วนตัวที่รุนแรงปะปนอยู่ด้วย
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผู้หญิงเหล่านี้ล้วนมีความรักให้กับเย่เฉินอย่างแน่นอน
กู้เย้นจงไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้
แล้วเธอก็พูดต่อ “คุณดูซูจือหยูจากตระกูลซูสิ อายุยังน้อยก็ได้เป็นผู้นำตระกูลซูแล้ว และเป็นเฉินเอ๋อที่ประคับประคองขึ้นไป ไม่เพียงแค่นี้ เฉินเอ๋อยังเคยช่วยชีวิตเธอ ช่วยชีวิตแม่ของเธอและพี่ชายของเธอด้วย หนี้บุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้ มีผู้หญิงคนไหนสามารถต้านทานได้ด้วยเหรอ? ถ้าเธอแข่งกับหนานหนานจริง หนานหนานก็อาจจะไม่ชนะเธอก็ได้”
“ส่วนอิโตะ นานาโกะ ก็ได้เป็นผู้สืบทอดของตระกูลอิโตะตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นกัน เธอไม่ใช่แค่สวยน่ารัก แต่ยังมีนิสัยอ่อนโยนอีกด้วย! แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะมองประเทศของพวกเธอเป็นศัตรู แต่หลายคนกลับชอบผู้หญิงในประเทศของพวกเธอมากเป็นพิเศษ นี่ก็เป็นข้อดีเช่นกัน...”
“แม้ซูรั่วหลีและซ่งหวั่นถิงจะมีศักยภาพน้อยไปหน่อย แต่ทั้งคู่ก็จงรักภักดีต่อเย่เฉิน แล้วที่ต่างจากหนานหนานก็คือ ซ่งหวั่นถิงอยู่ในเมืองจินหลิง ส่วนซูรั่วหลีอยู่เคียงข้างเฉินเอ๋อตลอดเวลา ทั้งคู่มีข้อได้เปรียบที่อยู่ใกล้ชิด ซึ่งเป็นข้อดีอย่างมาก…”
หลังกู้เย้นจงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยปากว่า “ผมคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้หรอก ผู้ชายดีเลิศอย่างเย่เฉินย่อมมีเด็กสาวมาชอบมากมายอยู่แล้ว เฉินเอ๋อเป็นคนทำตัวเงียบๆ ถ้าเขากระจายข่าวเรื่องเข้าสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลเย่ในวันนี้พร้อมกับเข้าครอบครองสำนักว่านหลงออกไป จะมีตระกูลใหญ่ในประเทศพากันแย่งชิงยกลูกสาวในบ้านให้แต่งงานกับเขา ตระกูลผู้ดีเศรษฐีเหล่านี้ปกติมีพฤติกรรมเป็นอย่างไร คุณย่อมรู้ดี”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...