ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3332

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ขบวนรถได้แล่นเข้าสู่พระราชวังยุโรปเหนือ

ราชวงศ์ยุโรปเหนือมีพระราชวังสามแห่งอยู่ในยุโรปเหนือ และพระราชวังหลังนี้ที่ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองของเมืองหลวงนั้น เป็นพระราชวังใหญ่ที่สุด และยังหรูหราที่สุดอีกด้วย

พระราชวังนั้นความจริงแล้วเป็นปราสาทขนาดใหญ่และคฤหาสน์รวมกัน

พื้นที่ทั้งหมดครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยเฮกตาร์ และพระราชวังที่นี่ใหญ่มากจนมีสนามกอล์ฟและสนามแข่งม้าอยู่ภายใน

ว่ากันว่ามูลค่าอาคารและที่ดินของพระราชวังแห่งนี้เพียงแห่งเดียวมีมูลค่ามากกว่าสามพันล้านยูโร

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากที่นี่เป็นสมบัติของบรรพบุรุษของราชวงศ์ และเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์ ดังนั้นกฎหมายจึงห้ามมิให้ราชวงศ์ขายออกสู่โลกภายนอก

ถ้าขายไม่ได้ นั่นก็แสดงว่าราชวงศ์เท่านั้นที่มีสิทธิ์ใช้

ขบวนรถแล่นผ่านพื้นที่สีเขียวขนาดใหญ่และหยุดอยู่หน้าปราสาทโบราณที่มีอายุอย่างน้อยหนึ่งร้อยปี

ราชองครักษ์ก้าวไปข้างหน้าทันที แล้วเปิดประตูรถทุกบาน จากนั้นเย่เฉินเดินลงมาพร้อมกับเฮเลน่า

เมื่อเห็นว่าเฮเลน่ากลับมา ราชองครักษ์คำนับด้วยความนอบน้อมทันที “เจ้าหญิงเฮเลน่า!”

เฮเลน่าพยักหน้าเล็กน้อย หลังจากนั้นโอลิเวียก็เดินเข้ามาและกล่าวกับเย่เฉินและโอมาน ราโมวิช “ได้เตรียมห้องพักของแขกทั้งสองไว้เรียบร้อยแล้ว ฉันจะให้คนพาพวกคุณไปห้องพักก่อน”

โอมาน ราโมวิชคำนับทันที และกล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “รบกวนเจ้าหญิงโอลิเวียแล้ว!”

เมื่อเปรียบเทียบแล้ว เย่เฉินไม่ได้กล่าวด้วยความสุภาพมากนัก แต่เพียงกล่าวเบา ๆ ว่าโอเค

เมื่อโอลิเวียเห็นว่าเย่เฉินไม่โค้งคำนับ และไม่ทำความเคารพตนเอง และไม่กล่าวแม้แต่คำว่าขอบคุณ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม เมื่อโอลิเวียคิดว่าวิลเลียมวางแผนที่จะเล่นการพนันกับเย่เฉิน เธอจึงไม่ได้โกรธ ตรงกันข้าม เธอกล่าวกับเย่เฉินด้วยรอยยิ้มว่า “คุณเย่ อีกสักครู่จะมีงานเลี้ยงอาหารค่ำ เชิญคุณเย่มาเป็นเกียรติในงานเลี้ยงด้วย”

เย่เฉินไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดจะทำอะไร แต่สำหรับเขาแล้ว ทุกคนในพระราชวังรวมกันแล้วยังไม่สามารถทำอะไรเขาได้แม้แต่ปลายเล็บ ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบว่า “ตกลง อีกสักครู่กระหม่อมจะไป”

หลังจากนั้น เฮเลน่ากล่าวอีกว่า “นอกจากนั้น หม่อมฉันยังมีเรื่องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวอีกด้วย”

โอลิเวียหุบยิ้ม พยักหน้าอย่างช้า ๆ และกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบว่า “โอเค! เมื่อเป็นเช่นนั้น หม่อมฉันจะพาพระองค์ไปหาพระอัยยิกาก่อน”

หลังจากกล่าวจบ เธอสั่งราชองครักษ์ว่า “พวกคุณส่งแขกทั้งสองไปที่ห้องพักก่อน”

เฮเลน่ารีบถามว่า “ให้เย่เฉินไปกับหม่อมฉันได้ไหม?”

โอลิเวียขมวดคิ้ว “พระองค์บอกว่ามีเรื่องส่วนตัวจะคุยกับหม่อมฉันตามลำพัง แล้วจะให้คุณเย่ไปทำไม?”

เย่เฉินรู้ว่าเฮเลน่าต้องการให้ตนเองไปช่วยพระอัยยิกาของเธอ

แต่ถ้าลงมือตอนนี้ มันคงจะเป็นเรื่องที่น่าเบื่อเกินไป นอกจากนี้ ตนเองยังไม่ได้เห็นแผนสมคบคิดเล็ก ๆ ของโอลิเวียและวิลเลียมเลย

มีอย่างที่ไหนมาแล้วก็บุกตะลุยและเข้าประเด็นหลักทันที? ต้องให้เวลาพวกเขาแสดงละครและปรับตัวเล็กน้อยก่อน?