ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3333

ดังนั้น เย่เฉินจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “กระหม่อมจะไม่เข้าไปยุ่ง พระองค์ทั้งสองพี่น้องคุยกันเถอะ”

หลังจากกล่าวจบ เขาแสดงสายตาที่วางใจมองไปที่เฮเลน่า

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฮเลน่าทำได้เพียงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “โอเค งั้นฉันกับโอลิเวียจะไปหาพระอัยยิกาก่อน พวกเราเจอกันที่งานเลี้ยงอาหารค่ำ”

เย่เฉินพยักหน้า “โอเค”

เย่เฉินมาถึงห้องพักบนชั้นสามของปราสาทโบราณ จากการนำทางของทหารองครักษ์

และขณะนี้ เฮเลน่ามาถึงชั้นบนสุดของปราสาทซึ่งเป็นชั้นที่หก จากการนำทางของโอลิเวีย

ชั้นนี้เป็นพื้นที่เฉพาะสำหรับการพักอาศัยของราชวงศ์ทั้งหมด

และตอนนี้พระราชินีซึ่งกำลังจะเสียชีวิต และนอนอยู่ในห้องสวีทสุดหรูที่ชั้นบนสุด

ตอนนี้ครึ่งหนึ่งของห้องนี้ได้ถูกการดัดแปลงเป็นห้องไอซียู

โอลิเวียพาเฮเลน่ามาถึงแล้ว แต่ไม่ได้พาเธอเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยทันที แต่พาเธอไปที่ห้องถัดไปและสั่งสาวใช้ว่า “ค้นตัวเธอ!”

สาวใช้ก้าวไปข้างหน้าทันทีและค้นตัวเฮเลน่าตั้งแต่หัวจรดเท้า และพบว่าเธอมีโทรศัพท์มือถือเท่านั้น จึงมอบมันให้กับโอลิเวีย และกล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “เจ้าหญิงมีเพียงโทรศัพท์ชิ้นนี้เท่านั้นเพคะ”

โอลิเวียพยักหน้าและสั่งเธอว่า “เก็บโทรศัพท์มือถือของเธอไว้ก่อน”

หลังจากกล่าวจบ เธอโบกมือให้เฮเลน่าและกล่าวว่า “ตามฉันมา”

เฮเลน่าเดินตามโอลิเวียไปที่ประตูห้องพักผู้ป่วย โอลิเวียสั่งให้ทหารองครักษ์ที่เฝ้าอยู่ด้านนอกห้องพักผู้ป่วยไปที่อื่น และสั่งให้แพทย์ออกไปเช่นกัน จากนั้นจึงพาเฮเลน่าเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย

โอลิเวียกอดอกแล้วกล่าวเยาะเย้ยว่า “เอาล่ะ เฮเลน่า จนถึงเวลานี้แล้ว พระองค์ยังจะมาแสดงอารมณ์แบบนี้ไปเพื่ออะไร?”

หลังจากหยุดสักครู่ โอลิเวียกล่าวอีกว่า “หม่อมฉันจะบอกพระองค์ว่าตอนนี้พระองค์ไม่มีทางเลือกแล้ว พระองค์ต้องอภิเษกสมรสกับโอมาน ราโมวิชหลังจากพิธีอภิเษกสมรสของหม่อมฉันเสร็จสิ้นแล้ว แล้วหม่อมฉันจะไว้ชีวิตของพระองค์! มิเช่นนั้น ไม่เพียงแต่หม่อมฉันจะบังคับมอบพระองค์ให้กับโอมาน ราโมวิชแล้ว หม่อมฉันจะทำให้พระราชมารดาของพระองค์เป็นเหมือนพระอัยยิกาตอนนี้อีกด้วย!”

ขณะที่กล่าว โอลิเวียชี้ไปที่ราชินียุโรปเหนือซึ่งนอนอยู่บนเตียง

เมื่อเฮเลน่าได้ยินประโยคนี้ เธอตกใจจนอ้าปากค้าง แล้วถามว่า “พระอัยยิกา.....พระอัยยิกาเป็นคนทำร้ายพระอัยยิกาเหรอ?!”

“แน่นอน หม่อมฉันเอง!” โอลิเวียรู้ว่าเฮเลน่าไม่มีอุปกรณ์บันทึกหรือเครื่องดักฟัง ดังนั้นเธอจึงกล่าวด้วยความกำเริบเสิบสานว่า “การตรวจร่างกายเมื่อปีที่แล้ว แพทย์ประจำตัวของพระอัยยิกาบอกกับหม่อมฉันว่าขอแค่ดูแลสุขภาพให้ดี อย่างน้อยพระอัยยิกาจะสามารถมีชีวิตอยู่อีกสิบปีหรือยี่สิบปีก็ได้........”

“แม่งฉิบหาย มกุฎราชกุมารองค์ไหนที่จะรอได้นานขนาดนั้น! สิบปี แล้วก็สิบปี แล้วใครจะไปรู้ว่ายังมีอีกกี่สิบปี แล้วใครจะไปรู้ว่าพระอัยยิกาจะเหมือนกับราชินีของบริเตนใหญ่หรือไม่ ทำให้หม่อมฉันต้องรอเป็นเวลายาวนาน?”

“ดังนั้น เพื่อที่จะสืบทอดบัลลังก์โดยเร็ว หม่อมฉันทำได้แค่เพียงใช้กลอุบายในการย่นเวลาของพระอัยยิกาให้สั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้!”