ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3336

เมื่อเห็นเย่เฉินที่เป็นคนผิวเหลือง และนัยน์ตาสีดำเดินเข้ามา ถึงแม้ริชาร์ดจะไม่เคยเห็นเย่เฉินมาก่อน แต่เขาก็สามารถเดาได้ทันทีว่าเขาคือคนที่มาจากตระกูลเย่ ดังนั้นเขาจึงฝืนยิ้มและกล่าวว่า “สุภาพบุรุษท่านนี้ น่าจะเป็นคนของตระกูลเย่ใช่ไหม?”

“ใช่กระหม่อม” เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและถามด้วยรอยยิ้มว่า “เมื่อสักครู่ตอนที่กระหม่อมเดินเข้ามาได้ยินคร่าว ๆ ว่าพระองค์มีเรื่องจะคุยกับกระหม่อมใช่ไหม?”

โอลิเวียที่อยู่ด้านข้างกล่าวทันทีว่า “เย่เฉิน พระองค์คือพระราชบิดาของฉัน เจ้าชายริชาร์ดแห่งราชวงศ์ยุโรปเหนือ!”

เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่รู้ว่าเจ้าชายริชาร์ดมีอะไรจะชี้แนะ?”

ริชาร์ดปรับเนกไทและกล่าวด้วยความภูมิใจว่า “ตอนที่พวกเราทำสัญญาอภิเษกสมรสกับตระกูลเย่ พวกเราไม่รู้ว่าตระกูลเย่เกี่ยวพันกับสำนักว่านหลง! ซึ่งราชวงศ์ยุโรปเหนือของพวกเรามีความบริสุทธิ์ผุดผ่องมาโดยตลอด และไม่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรสีเทาเช่นนั้น ดังนั้นเพื่อรักษาชื่อเสียงของราชวงศ์ พวกเราจึงไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาอภิเษกสมรสกับตระกูลเย่ได้ตามปกติ ผมหวังว่าหลังจากที่คุณกลับไปแล้ว จะนำคำพูดของผมไปถึงผู้นำตระกูลเย่”

จากนั้น เขาเหลือบมองเฮเลน่าและกล่าวต่อไปว่า “สำหรับเฮเลน่าแล้ว ในเมื่อเธอกลับมาแล้ว งั้นคราวนี้เธอจะอยู่ในราชวงศ์ และจะไม่กลับไปหัวเซี่ยกับคุณแล้ว”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าชายริชาร์ด หลังจากที่พระองค์เห็นว่าตระกูลเย่ของกระหม่อมสูญเสียอำนาจ ดังนั้นพระองค์จึงอยากจะยกเลิกสัญญาการอภิเษกสมรส! เมื่อเป็นเช่นนั้น พระองค์สามารถตรัสมาตามตรง ทำไมพระองค์ถึงตรัสอ้อมไปไกลขนาดนั้น แล้วยังดึงสำนักว่านหลงเข้ามาเกี่ยวข้องและตรัสเหยียบย่ำพวกเขาอีกด้วย?”

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวด้วยท่าทางหยอกล้อว่า “ถ้าหากสำนักว่านหลงรู้ว่าพระองค์ใช้พวกเขาเป็นข้ออ้างในการยกเลิกการอภิเษกสมรส ถ้าว่านพั่วจวินโกรธขึ้นมา และถ้าเขาเกิดบุ่มบ่ามแล้วต้องการจะฆ่าพระองค์ เมื่อถึงตอนนั้นพระองค์จะทำอย่างไรล่ะ?!”

สีหน้าของริชาร์ดเปลี่ยนทันที และเขารู้สึกตื่นตระหนก

เดิมเขาต้องการหาเหตุผลที่จะยกเลิกสัญญาการอภิเษกสมรสกับตระกูลเย่ แต่ถ้าบอกตามตรงว่าตระกูลเย่ของคุณสูญเสียอำนาจไปแล้ว ตอนนี้ราชวงศ์ของพวกเราไม่ยินยอมที่จะเชื่อมความสัมพันธ์กับพวกคุณแล้ว หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ทุกคนจะรู้สึกว่าคำพูดของราชวงศ์นั้นกลับกลอกเชื่อถือไม่ได้

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “กระหม่อมตรัสเหลวไหลอย่างไร? คนมากมายต่างก็ได้ยินสิ่งที่พระองค์ตรัสเมื่อสักครู่ แล้วกระหม่อมตรัสผิดเหรอ?”

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกว่า “พระองค์วางใจเถอะ กระหม่อมจะนำทุกคำของพระองค์ไปถึงว่านพั่วจวิน สำหรับเรื่องที่ว่าพระองค์เจตนาเหยียบย่ำเขาหรือไม่? ปล่อยให้เขาเป็นคนตัดสินด้วยตนเอง”

เมื่อโอลิเวียเห็นว่าเย่เฉินอ้างชื่อของว่านพั่วจวินข่มขู่พระราชบิดาตนเอง เธอจึงกล่าวด้วยความโมโหว่า “เย่เฉิน! อย่ามาพูดจาส่งเดชที่นี่! ตระกูลเย่นั้นมีความแค้นที่ฆ่าพ่อของว่านพั่วจวิน และว่านพั่วจวินบุกมาถึงตระกูล พวกคุณได้สูญเสียสุสานบรรพบุรุษและทรัพย์สินของตระกูลไปครึ่งหนึ่ง เรื่องโกลาหลวุ่นวายจนคนรู้ทั่วโลก คุณยังกล้าที่จะอ้างชื่อของว่านพั่วจวินมาข่มขู่คนอื่นอีก ถ้าว่านพั่วจวินรู้ว่าคุณแอบอ้างบารมีของเขาข่มเหงคนอื่น ฉันเชื่อว่าเขาจะไม่มีวันปล่อยคุณไปแน่นอน!”

เมื่อคนอื่นฟังถึงตรงนี้ ก็เห็นด้วยทันที

เพราะอย่างไรเสียตระกูลเย่เพิ่งได้รับบทเรียนอย่างหนักจากว่านพั่วจวิน แต่ตอนนี้เขากลับอ้างชื่อของว่านพั่วจวินเพื่อทำให้คนอื่นหวาดกลัว ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือจริง ๆ